تحقیقات نظام سلامت، جلد ۶، شماره ۵؛ ۱۳۸۹، صفحات ۰-۰

عنوان فارسی بررسی امکان افزایش کارایی عملکرد سیستم بدون تماس پرتوتابی فرابنفش در گندزدایی آب آشامیدنی
چکیده فارسی مقاله مقدمه: سیستم‌های بدون تماس پرتوتابی فرابنفش متداول، با وجود سادگی و ارزان بودن، کارایی کمی در گندزدایی آب دارند. هدف این مطالعه، بررسی امکان افزایش کارایی این سیستم‌ها با ایجاد اصلاحاتی در آن جهت افزایش میزان تماس آب با پرتوی فرابنفش و در نتیجه گندزدایی مؤثر می‌باشد. روش‌ها: در این مطالعه دو مدل ارتقا یافته با مدل متداول پرتوتابی بدون تماس فرابنفش مقایسه شد. مدل آبشاری بر اساس پرتودهی لایه‌های آبشاری آب در دو طرف لامپ بود که در نتیجه از تمام پرتوی منتشره از لامپ فرابنفش استفاده شد. در مدل پلکانی نیز لامپ در بالای پله‌های فلزی براق قرار گرفت. نتایج حاصل از گندزدایی آب در دو دبی 2/0 و 4/0 لیتر در ثانیه در این دو مدل، در شرایط مشابه با مدل متداول مقایسه شد. کارایی گندزدایی در این مطالعه، توسط حذف کلیفرم‌های مدفوعی موجود در آب اندازه‌گیری شد که در کدورت‌های NTU 5/0، 10، 20 بررسی شدند. یافته‌ها: راندمان گندزدایی در کدورت آب NTU 5/0، در مدل آبشاری با 65/3 لگاریتم کاهش کلیفرم‌های مدفوعی بیشتر از مدل متداول با 93/2 لگاریتم کاهش بود (05/0 > P ). همچنین این مدل برای گندزدایی آب‌های با کدورت تا NTU 20 نیز مناسب بود. با این وجود مدل پلکانی کارایی کمتری نسبت به مدل متداول داشت. نتیجه‌گیری: میزان راندمان گندزدایی در مدل آبشاری در مقایسه با مدل متداول در مقادیر بالاتر جریان آب و کدورت بیشتر، کاهش چندانی نیافت. بنابراین، استفاده از این مدل در مقیاس‌های بزرگتر و برای تصفیه‌خانه‌های کوچک آب توصیه می‌شود.   واژه‌های کلیدی: پرتو فرابنفش، گندزدایی آب آشامیدنی، مدل‌های بدون تماس پرتو تابی آب، مدل آبشاری، مدل پلکانی
کلیدواژه‌های فارسی مقاله

عنوان انگلیسی Investigating the Feasibility of Water Disinfection Efficiency Improvement in Non-contact UV Radiation
چکیده انگلیسی مقاله Background: Despite their simplicity and the low-cost, the conventional non-contact UV systems have low efficiency in water disinfection. The purpose of this study was to examine the possibility of upgrading these systems by some modifications in order to maximize the water contact with the UV radiation and as a result a better disinfection.    Methods: In this study, two enhanced models of non-contact UV systems were compared to the conventional model. The waterfall model was made with a design based on flowing water from two thin waterfalls around a UV lamp in order to have direct radiation from the lamp's all exposure areas. Also, the stair type model was designed in which a lamp was fixed over the shiny steel steps. The re­sults of water disinfection in two flow rates of 0.2 and 0.4 L/s were compared with traditional design at the ex­act similar conditions. The disinfection efficiency of this study was measured by reduction of fecal choliforms in water which were evaluated in turbidities of 0.5, 10 and 20 NTU.      Findings: The disinfection efficiency of the waterfall model in the turbidity of 0.5 NTU was specified to be 3.65 log in reduction of fecal choliforms compared to the conventional model by 2.93 log reduction (P< 0.05). Be­sides, this new model was quite capable of disinfecting the water with high turbidities up to 20 NTU. However, the stair type model had less efficiency than the conventional model.   Conclusion: The reduction in disinfection efficiency at higher flow rates and turbidities for the waterfall model was much less than conventional model. So, application of the waterfall model in larger scales and for small water treatment facilities is suggested.  
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Ultraviolet Radiation, Water Disinfection, Non-contact UV System, Waterfall Model, Stair Type Model. &,nbsp

نویسندگان مقاله عليرضا مصداقي نيا |
استاد، گروه مهندسي بهداشت محيط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکي تهران، تهران، ايران.

فروغ واعظي |
دانشيار، گروه مهندسي بهداشت محيط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکي تهران، تهران، ايران.

عماد دهقاني فرد |
گروه مهندسي بهداشت محيط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکي تهران، تهران، ايران

اميرحسين محوي |
استاديار، گروه مهندسي بهداشت محيط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکي تهران، تهران، ايران.

کاظم ندافي |
دانشيار، گروه مهندسي بهداشت محيط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکي تهران، تهران، ايران.

محمود علي محمدي |
استاديار، گروه مهندسي بهداشت محيط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکي تهران، تهران، ايران.

رضا قنبري |
دانشجوي دکتري، مرکز تحقيقات محيط زيست، دانشگاه علوم پزشکي اصفهان و گروه مهندسي بهداشت محيط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکي قزوين، قزوين، ايران.


نشانی اینترنتی http://hsr.mui.ac.ir/index.php/jhsr/article/view/115
فایل مقاله دریافت فایل مقاله
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده مقاله پژوهشی اصیل
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات