مطالعات ترجمه، جلد ۵، شماره ۱۹، صفحات ۰-۰

عنوان فارسی بررسی تلمیح اسامی خاص در ترجمه‌های انگلیسی گلستان
چکیده فارسی مقاله ترجمۀ تلمیح را می‌توان یکی از دشوارترین جنبه‌های ترجمۀ یک متن دانست زیرا در این عنصر فرهنگ‌محور با اشارات ضمنی در زبان و فرهنگ مبدأ (و نه الزاماً در زبان و فرهنگ مقصد) روبرو هستیم. تحقیق حاضر به بررسی تلمیح اسامی خاص در گلستان سعدی و پنج ترجمۀ انگلیسی آن به قلم اندرسون (1861)، برتن (1890)، ایستویک (1859)، راس (1879) و ریهاتسک (1956) پرداخته است تا کارایی راهکارهای متفاوت مترجمان در برخورد با چنین تلمیحاتی مشخص شود. به منظور تحلیل داده‌های گردآوری شده، محقق ابتدا به استخراج اسامی خاص در گلستان و معادلهای برگزیده از سوی هر مترجم پرداخته و سپس با توجه به الگوی لپیهالم (1997) راهکار هر مترجم در ترجمۀ تک تک اسامی خاص تعیین شده است. در پایان نتایج تحقیق در جدولها و نمودارهایی ارائه گردیده است. راهکار حفظ (retention) پرکاربردترین راهکار مورد استفادۀ اکثر مترجمان در ترجمۀ تلمیحات اسامی خاص بوده است. شاید گرایش به حفظ اسامی بی هیچ تغییر، بیانگر حس وفاداری آنها نسبت به فرهنگ و زبان مبدأ باشد. اما طبق نتایج به دست آمده از تحقیق، مؤثرترین راه، پرکاربردترین آنها نیست، بلکه راهکار استفاده از پانویس و یا دیگر توضیحات آگاهی‌دهنده و شفاف‌سازنده است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله

عنوان انگلیسی The study of Proper Name Allusions in English Translations of Sa’di's Gulistan
چکیده انگلیسی مقاله Translating allusion is one of the most challenging tasks to be performed by a translator. Allusions are potential problems of translation process due to the fact that they have particular connotations and implications in the source language (SL) and the foreign culture (FC) but not necessarily in the TL and the domestic culture. Taking this into consideration, the present paper aims at touching upon the rendering of proper name allusions (PNs) in the Gulistan of Sa’di (1213) in five English translations by R. Anderson (1861), E. Rehatsek (1956), Eastwick (1852), R. Burton (1842), and J. Ross (1839). The paper probes different strategies employed by the translators of Gulistan to help the TL readers to perceive the implied and associational meanings of proper names in Sa’di's masterpiece. After tracing the PNs in the Gulistan and identifying their equivalents in the five English translations, the model of Leppihalme (1997) was applied to the collected data in order to find out which strategies have been preferred by each of the translators and why. Central to the study is the analysis of the significance of "retention" as the most frequently-used strategy here for tackling such elements.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله

نشانی اینترنتی https://journal.translationstudies.ir/ts/article/view/127
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده Scientific Articles
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات