تحقیقات نظام سلامت، جلد ۷، شماره ۴؛ ۱۳۹۰، صفحات ۰-۰

عنوان فارسی بررسی سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت و رابطه آن با کیفیت زندگی در دانشجویان مقطع کارشناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
چکیده فارسی مقاله مقدمه: سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت جزء معطوف به ارتقای سلامت از سبک زندگی است که دارای شش بعد "فعالیت جسمانی"، "تغذیه"، "مسؤولیت پذیری در مقابل سلامت"، "رشد روحی"، "روابط بین فردی" و "مدیریت استرس" می باشد. این سبک زندگی علاوه بر تداوم و تقویت سطح سلامت و رفاه باعث احساس رضایت، اقناع شخصی و خود شکوفایی می شود. با عنایت به اهمیت چگونگی تأثیر رفتار جدید بر "کیفیت زندگی" به عنوان یک عامل انگیزشی برای شروع رفتار و ادامه آن، این مطالعه به بررسی رابطه و میزان تأثیر این سبک زندگی و ابعاد آن می پردازد. مواد و روش ها: این مطالعه، یک بررسی توصیفی- تحلیلی با روش سرشماری از دانشجویان مقطع کارشناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال 1389 انجام شد. سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت با استفاده از پرسش نامه استاندارد Health promotion lifestyle profile2 و کیفیت زندگی با استفاده از ابزار سنجش کیفیت کلی زندگی از نسخه فارسی پرسش نامه استاندارد QLQ-C30 که توسط آقای دکتر منتظری و همکاران به فارسی ترجمه و روایی و پایایی آن مورد بررسی و تأیید قرار گرفته است، اندازه گیری شد. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی استفاده گردید. یافته ها: میانگین سنی شرکت کنندگان 12/21 سال و 3/54 درصد از آن ها خانم بوده، 100 درصد آنان مجرد بودند. از میان شش بعد رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت، "رشد روحی" و "مسؤولیت پذیری" به ترتیب با میانگین های 224/2 ± 01/22 و 31/2 ± 20 بیشترین و "فعالیت جسمانی" با میانگین 9/2 ± 58/17 کمترین امتیاز را به خود اختصاص دادند. کیفیت زندگی عمومی 7/40 درصد از دانشجویان خوب بود و تنها 8/19 درصد از آن ها دارای کیفیت زندگی عمومی متوسط بودند. بیشترین فراوانی مربوط به کیفیت زندگی مرتبط با سلامت خیلی خوب (6/58 درصد) و کمترین فراوانی مربوط به عالی است (9 درصد). در این مطالعه بین وضعیت تغذیه، فعالیت جسمانی، مسؤولیت پذیری در مورد سلامت خود، روابط بین فردی و رشد روحی و جنس ارتباط آماری معنی داری مشاهده نشد، اما بین مدیریت استرس و جنس دانشجویان ارتباط آماری معنی داری وجود داشت (05/0 = P). بین کیفیت زندگی عمومی دانشجویان و وضعیت تغذیه، فعالیت جسمانی، مسؤولیت پذیری در مورد سلامت خود، مدیریت استرس آن ها ارتباط آماری معنی داری وجود نداشت، اما بین کیفیت زندگی عمومی و رشد روحی دانشجویان ارتباط آماری معنی دار وجود داشت. بین کیفیت زندگی مرتبط با سلامت و تغذیه، فعالیت جسمانی، روابط بین فردی دانشجویان، رشد روحی ارتباط آماری معنی دار وجود نداشت، اما بین کیفیت زندگی مرتبط با سلامت و مدیریت استرس در دانشجویان ارتباط آماری معنی دار وجود داشت. نتیجه گیری: کیفیت زندگی عمومی اکثریت دانشجویان خوب است و تنها 8/19 درصد از آن ها دارای کیفیت زندگی عمومی متوسط بودند. با توجه به میزان فراوانی مربوط به کیفیت زندگی مرتبط با سلامت خیلی خوب (6/58 درصد) و این که کمترین میزان فراوانی مربوط به عالی به دست آمد (9 درصد)، این امر شاهدی بر کیفیت زندگی مناسب دانشجویان تحت مطالعه می باشد. اتخاذ سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت و ابعاد "رشد روحی" و "مدیریت استرس" حداقل در گروه دانشجویان با کیفیت کلی زندگی رابطه معنی دار داشتند.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله

عنوان انگلیسی
چکیده انگلیسی مقاله Background: Health promoting lifestyle (HPL) consists of six aspects including physical activity, nutrition, health responsibility, spiritual growth, interpersonal relations and stress management. This lifestyle promotes health and welfare, induces satisfaction, self-persuasion and self-improvement. Therefore, this study aimed to determine the relation between health-promoting lifestyle behaviors and quality of life among undergraduate students at School of Health, Isfahan University of Medical Sciences. Methods and Materials: This cross-sectional study was conducted on undergraduate students at School of Health, Isfahan University of Medical Sciences. A census sample of 81 subjects completed a survey questionnaire. Health Promoting Lifestyle Profile 2 was used in order to measure health promoting lifestyle behavior. Quality of life was measured the Farsi version of QLQ-C30 questionnaire whose validity and reliability have been confirmed before. Data analysis was performed using descriptive and inferential statistical tests in SPSS.   Results: Mean age of participants was 21.12 years. In addition, 54.3% of the subjects were female and 45.7% were male. Spiritual growth and physical activity were respectively the most and least common subscales of HPL practiced. General quality of life of the majority of cases was good (40.7%). The highest and lowest frequencies of health-related quality of life belonged to very good (58.6%) and excellent (9%) scores, respectively. Except for stress management (P = 0.05), there were no significant relations between HPL aspects and gender. Female students performed self-care behaviors and relaxation techniques more than male students. Although spiritual growth was significantly related with general quality of life (P= 0.006), no significant differences were found between other subscales of HPL and general quality of life. In addition, health-related quality of life was significantly related only with stress management (P = 0.03). Conclusion: According to our findings, the majority of students had good general quality of life since 58.6% scored very good and 9% scored excellent in health-related quality of life.  Finally, our findings showed that HPL, spiritual growth and stress management were positively related with global quality of life.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله آذر طل |
PhD Candidate, Students Research Committee, Department of Health Services, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.


الهه توسلي |
PhD Student in Health Education, Department of Health Services, School of Health, Shahidbeheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.


غلامرضا شريفي‌راد |
Professor, Department of Health Services, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.


داوود شجاعي‌زاده |
Professor, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.



نشانی اینترنتی http://hsr.mui.ac.ir/index.php/jhsr/article/view/253
فایل مقاله دریافت فایل مقاله
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده مقاله پژوهشی اصیل
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات