تحقیقات نظام سلامت، جلد ۱۳، شماره ۲، صفحات ۱۴۶-۱۵۰

عنوان فارسی بررسی فرهنگ ایمنی بیمار در یکی از بیمارستان‌های شهر شیراز در سال ۱۳۹۴
چکیده فارسی مقاله مقدمه: توسعه فرهنگ ایمنی، عنصر اصلی بسیاری از برنامه‌های ایمنی بیمار در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی به شمار می‌رود. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی فرهنگ ایمنی بیمار در یکی از بیمارستان‌های شهر شیراز بود.روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی- مقطعی بود که بر روی 210 نفر از کارکنان بالینی یکی از بیمارستان‌های شهر شیراز انجام شد. ابزار پژوهش، ویرایش فارسی پرسش‌نامه اصلاح شده Stanford (Modified Stanford Instrument یا MSI) بود که پس از تأیید روایی و پایایی (74/0 = α) مورد استفاده قرار گرفت. فرهنگ ایمنی بیمار در چهار سطح ضعیف (125-101)، متوسط (150-126)، خوب (175-151) و عالی (200-176) طبقه‌بندی گردید. داده‌ها در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: میانگین سن و سابقه کار مشارکت کنندگان به ترتیب 68/11 ± 60/28 و 68/11 ± 80/4 سال بود. میانگین نمره فرهنگ ایمنی در مطالعه حاضر 806/0 ± 140/150 به دست آمد. از میان متغیرهای مورد بررسی، ارتباط معنی‌داری بین نمره فرهنگ ایمنی با شغل، بخش‌های مختلف بیمارستان و سن مشاهده شد (050/0 > P). بیشترین سطح فرهنگ ایمنی نیز به ترتیب به بخش‌های آزمایشگاه، رادیولوژی و جراحی اختصاص داشت.نتیجه‌گیری: اگرچه وضعیت فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستان مورد بررسی در سطح خوبی ارزیابی گردید، اما به منظور ارتقای آن به سطح عالی، ضروری است مداخلات مورد نیاز از جمله آموزش مداوم کارکنان و بهبود مستمر نظام حاکمیت بالینی توسط بیمارستان برنامه‌ریزی و اجرا گردد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله فرهنگ ایمنی، بیمارستان، ایران،

عنوان انگلیسی
چکیده انگلیسی مقاله Background: Developing a culture of safety is a core element of many efforts to improve patient safety in hospitals and medical centers. This study aimed to assess patient safety culture in a hospital in Shiraz, Iran.Methods: This descriptive, cross-sectional study was conducted on 210 clinical staff of a hospital in Shiraz. The Persian version of the Modified Stanford Instrument (MSI), after assessing its validity and reliability (Cronbach's alpha = 0.744), was used for data collection. Patient safety culture was classified into 4 levels of poor (101-125), medium (126-150), good (151-175), and high (176-200). The collected data were analyzed in SPSS software.Findings: The mean age and work experience of the participants were 28.60 ± 11.68 and 4.80 ±11.68, respectively. The mean score of safety culture was 150.140 ± 0.806. Among the studied variables, job, hospital department, and age had a significant correlation with safety culture (P < 0.05). The highest level of safety culture was related to the laboratory, radiology, and surgery departments.Conclusion: Although the status of patient safety culture in the studied hospital was classified as good, it is essential to plan and execute the required interventions to enhance it to the high level. These interventions include continuing education for staff and continuous improvement of clinical governance in the hospital.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله مهدي جهانگيری |
Associate Professor, Department of Occupational Health, School of Health, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran


هانيه حق شناس |
Student Research Committee, School of Health, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran


سکينه ملکی |
Student Research Committee, School of Health, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran


محمد قربانی |
PhD Candidate, Department of Epidemiology, School of Health, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran


مهديه دليخون |
Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran



نشانی اینترنتی http://hsr.mui.ac.ir/index.php/jhsr/article/view/2875
فایل مقاله دریافت فایل مقاله
کد مقاله (doi) 10.22122/jhsr.v13i2.2875
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده مقاله پژوهشی اصیل
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات