این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
دوشنبه 20 مهر 1405
فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشهای قرآنی
، جلد ۳، شماره ۹-۱۰، صفحات ۲۸-۵۳
عنوان فارسی
زبان شناسی دین در نگاه المیزان
چکیده فارسی مقاله
دیدگاههای گوناگون و دیدگاه علامه طباطبایی در تفسیر "المیزان" درباره زبان دین مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. هنگامی که واژه "زبان" به کار میرود گاه به معنای لغت و لهجه است و گاه سخن گفتن در سطح فهم مخاطبان و گاه به معنی نظاممندی سخن متناسب با جهانبینی گوینده است. امّا در این مقال، زبان یعنی "تحقیق و مطالعهای تحلیلی درباره کلمات کلیدی زبان به منظور شناسایی جهانبینی قومی". نویسنده به نظرات انتقادی علامه طباطبایی پیرامون تئوریهای زبان دین - اثباتگران (پوزیتیویسم(، انشائی بودن گزارههای دینی (رمز و کنایه و تمثیل؛ اسطوره(، عرفی بودن زبان دین - پرداخته و نتیجه گرفته است که علامه به تئوری ترکیبی معتقد است. براساس این تئوری، دین دارای ابعاد گوناگونی است و متون دینی نیز به تناسب هر بعد و موضوعی از زبانهای متفاوت بهره جسته و میان همه این ابعاد و اجزاء، پیوند منظم و زبان ویژهای برقرار است که با آن میتوان جهانبینی دین را به دست آورد. علامه طباطبایی پیرو این تئوری در زبان قرآن است و قضایای آن را ترکیبی از انشاء، اخبار، رمز، تمثیل، کنایه، استعاره، حقیقت و مجاز میداند. از نگاه علامه، زبان قرآن ویژگیهایی دارد بدین قرار: 1- مجموعه معارف قرآن، یک سلسله حلقههای به هم پیوسته و منظمی هستند که هدف معینی را تأمین میکنند لذا هر واژه و کلمه این مجموعه، در پیوند با اجزا و مجموعه سازمان، معنا میشود و چه بسا معنای سازمانی آن با معنای لغوی و عرفی آن، موافق نباشد و یا با تأویل، توافق داشته باشد. 2- قرآن از سطوح و لایههای گوناگون معنایی برخوردار بوده و شناخت لایههای درونی آن، از فهم عادی و عمومی بالاتر است. 3- لازمه شناخت زبان قرآن، فهم دقیق تأویل و تنزیل آیات است. 4- پارهای از آیات، محکم و نسبت به آیات دیگر، بنیادی هستند و پارهای دیگر متشابه هستند و غفلت از این ویژگی در فهم زبان قرآن، آشفتگی و خلل ایجاد میکند. علامه معتقد است که قرآن از ظاهر، باطن، محکم، متشابه، تأویل و تنزیل، بهره جسته، تا بتواند معارف عالی معنوی را با زبان ساده در سطح عمومی بیان کند. در حل معناشناسی گزارههای کلامی، علامه به اشتراک معنوی و تأویل (تئوری ترکیبی( معتقد است. در پارهای از صفات مانند: وجود، شیء، وجوب امتناع، حیات، قدرت، علم به تئوری اشتراک معنوی متمایل است و در پارهای دیگر از صفات از قبیل: سمع، بصر، استواء، قریب، بعید، رضا، تکلم؛ تئوری تأویل را پذیرفته است.
کلیدواژههای فارسی مقاله
عنوان انگلیسی
3
چکیده انگلیسی مقاله
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله
محمد جواد عنایتی راد |
نشانی اینترنتی
http://jqr.isca.ac.ir/article_22502_8e7037a99574d79bc4b4d9a446f130ad.pdf
فایل مقاله
اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/2404/article-2404-587527.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات