این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
Journal of Inflammatory Diseases، جلد ۶، شماره ۴، صفحات ۶۲-۶۷
عنوان فارسی تظاهرهای‌ بالینی‌ و آزمایشگاهی‌ و نحوه‌ پاسخ‌گویی‌ به‌ درمان‌ در کودکان‌ مبتلا به‌ گلومرولونفریت‌ مامبرانوپرولیفراتیو
چکیده فارسی مقاله چکیده‌ زمینه‌: گلومرولونفریت‌ مامبرانوپرولیفراتیو (MPGN) شایع‌ترین‌ گلومرولونفریت‌ مزمن‌ در کودکان‌ است. هدف‌: مطالعه‌ به‌ منظور تعیین‌ تظاهرهای‌ بالینی‌ و آزمایشگاهی‌ کودکان‌ ایرانی‌ مبتلا به‌ MPGN و نوع‌ پاسخ‌ آنان‌ به‌ درمان‌ با استروئید و سرکوب‌گرهای‌ ایمنی‌ انجام‌ شد. مواد و روش‌ها: در این‌ مطالعه‌ پرونده‌ بیماران‌ مبتلا به‌ MPGN از مجموع‌ پرونده‌های‌ بیوپسی‌ کلیه‌ که‌ از خرداد 1351 لغایت‌ دی‌ 1374 به‌ آزمایشگاه‌ نفرولوژی‌ مرکز طبی‌ کودکان‌ ارسال‌ شده‌ بودند، انتخاب‌ گردیدند. بیماران‌ از نظر سن‌ شروع‌ بیماری‌، جنس‌، پروتئینوری‌، هماتوری‌، هیپرتانسیون‌، کلیرانس‌ کراتی‌نین‌، پایین‌ بودن‌ سطح‌ C3 سرم‌، سابقه‌ خانوادگی‌ مثبت‌، نحوه‌ تظاهر ابتدایی‌ بیماری‌، انواع‌ رژیم‌های‌ درمانی‌ به‌ کاررفته‌ و نوع‌ پاسخ‌ به‌ درمان‌ بررسی‌ شدند. برای‌ مقایسه‌ میانگین‌ ها و وجود ارتباط‌ بین‌ متغیرهای‌ مختلف‌ از آزمون‌ t و کای‌ دو استفاده‌ شد. یافته‌ها: از 66 مورد MPGN گزارش‌ شده‌، 55 بیمار مبتلا به‌ نوع‌ اول‌، 7 بیمار مبتلا به‌ نوع‌ دوم‌ و 4 بیمار مبتلا به‌ نوع‌ سوم‌ بودند. 31 بیمار پسر بودند. رابطه‌ معنی‌دار بین‌ کسانی‌ که‌ درمان‌ اختصاصی‌ گرفته‌ و آنهایی‌ که‌ نگرفته‌ بودند از نظر پیشرفت‌ به‌ طرف‌ نارسایی‌ مزمن‌ کلیه‌ مشاهده‌ شد. بیمارانی‌ که‌ تظاهر ابتدایی‌ آنها گلومرولونفریت‌ سریعاً پیشرونده‌ یا گلومرولونفریت‌ مزمن‌ بود نسبت‌ به‌ سایرین‌ پیش‌آگهی‌ بدتری‌ داشتند و بیشتر به‌ نارسایی‌ مزمن‌ کلیه‌ مبتلا شده‌ بودند (05/0P<) . بین‌ هیپرتانسیون‌ و پیشرفت‌ به‌ طرف‌ نارسایی‌ مزمن‌ کلیه‌ نیز رابطه‌ معنی‌دار مشاهده‌ شد. نتیجه‌گیری‌: MPGN ممکن‌ است‌ به‌ نارسایی‌ مزمن‌ کلیه‌ تبدیل‌ شود. درمان‌ طولانی‌ مدت‌ با استروئید و سرکوب‌گرهای‌ ایمنی‌ ممکن‌ است‌ جلوی‌ چنین‌ پیشرفتی‌ را بگیرد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Clinical manifestations of MPGN in children & comparing their responsiveness to drug treatment
چکیده انگلیسی مقاله Abstract Background: Membranoproliferative glomerulonephritis (MPGN) is the most common type of chronic glomerulonephritis in children. Objective: To determine clinical manifestations of MPGN in Iranian children and to compare their responsiveness to drug regimens (steroids & immunosurppressives). Methods: The medical records of the patients from June 1972 to January 1996 were reviewed. Age of onset of disease, sex, creatinine clearance, initial clinical presentation, presence or absence of pathologic proteinuria, hematuria, hypertension and low serurm C3 level in each patient & also the responsiveness of those who had follow- up drug treatment were examined . Using T test & x 2 test the means were compared (P À0.05). Findings: 66 cases were reported: type I 55 patients, type II 7 patients and type III 4 patients. 31 patients were male. There was no significant correlation between sex, pathologic proteinuria and hematuria and progression to CRF but more patients who had hypertension progressed to CRF (P< 0.05). Patients with initial clinical presentations of rapidly progressive glomerulonephritis and chronic glomerulonephritis had worse prognosis and more progress to CRF (P< 0.05). Patients who had received specific treatment had better prognosis (P< 0.05). Conclusion: MPGN has the potential for progressing to CRF. Long-term treatment with steroids and immunosurppressive drugs may prohibit this progression.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله داریوش فهیمی | d. fahimi


عباس مدنی | a. madani


سید طاهر اصفهانی | st. esfehani


پروین محسنی | p. mohseni


آتوسا علوی بروجردی | a. broujerdi


مرضیه حدادی | m. haddadi


نشانی اینترنتی http://journal.qums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4-262&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده اطفال
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات