این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
پژوهش های ماهی شناسی کاربردی، جلد ۴، شماره ۴، صفحات ۹۷-۱۱۱
عنوان فارسی تأثیر سیلیمارین جیره غذایی در کاهش آسیب بافت آبشش قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss (Walbaum, ۱۷۹۲ تغذیه شده با نانو ذره اکسید نیکل
چکیده فارسی مقاله کاربردهای فن آوری نانو به سرعت در حال گسترش بوده و احتمال ورود نانو مواد به منابع آبی غیر قابل اجتناب است. پژوهش حاضر به منظور بررسی صدمات احتمالی ناشی از غلظت های مختلف نانو ذره اکسید نیکل در جیره غذایی ماهی قزل آلای رنگین کمان (O. mykiss) و همچنین مطالعه توانایی این ماهی در ترمیم و بازیابی فعالیت های زیستی خود در حضور کامل تر سیلیمارین طرح ریزی شد. برای این منظور 1200 قطعه ماهی با میانگین وزنی 0/01±3/83 گرم به صورت تصادفی در 8 تیمار با 3 تکرار تقسیم گردیدند. تیمارهای آزمایشی شامل گروه اول به عنوان تیمار شاهد و هفت تیمار دیگر به صورت ترکیبی از مقادیر مختلف نانو ذره اکسید نیکل (0، 100 و 500 میلی گرم در کیلوگرم غذا) و سیلیمارین (0 و 1 گرم در کیلوگرم غذا) تقسیم شدند. نمونه های بافت آبشش در دو مرحله (روز 30 و 60) جداسازی شدند. انواع آسیب های بافتی شامل آنوریسم (اتساع)، چسبیدگی تیغه های ثانویه، تجمع خون، برآمدگی اپیتلیال، هیپرپلازی و بزرگ شدن سلول های اپیتلیالی در بافت آبشش ماهیان تغذیه شده با جیره های حاوی نانو ذره مشاهده شد. نتایج نشان داد ماهیانی که جیره حاوی نانو ذره اکسید نیکل و سیلیمارین دریافت کرده اند در مقایسه با تیمارهایی که فقط با جیره حاوی نانو ذره اکسید نیکل تغذیه شدند شدت آسیب بافت آبشش کمتر است. نتیجه آن که احتمالاً افزودن سیلیمارین (یک گرم در کیلوگرم غذا) با قابلیت آنتی اکسیدانی خود از صدمات بافت آبشش ناشی از وجود نانو ذره اکسید نیکل در جیره غذایی جلوگیری می نماید.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی The effect of silymarin supplementation on reducing gill pathological tissue alterations of rainbow trout Oncorhynchus mykiss (Walbaum, 1792) fed with nickel oxide nanoparticles
چکیده انگلیسی مقاله Application of nanotechnology is increasingly expanding and discharge of nanomaterials into aquatic ecosystems is inevitable. The present study was carried out to evaluate the pathological effects of various concentrations of nickel oxide nanoparticles in the diet of (O. mykiss) along with the ability of this species to regenerate and recover its biological activities in the presence or absence of dietary silymarin. To that end, 1200 fish (3.83±0.01g) were randomly allotted into eight distinct treatments with 3 respective replicates. Treatments included control group without any supplemental nickel oxide nanoparticle or silymarin and other experimental groups comprising various levels of dietary nickel oxide nanoparticles (0, 100 and 500 mg/kg feed) and silymarin (0 and 1 g /kg feed). Gill tissues were taken at two stages (at the end of the first and second month of the experiment). Different pathological alterations including aneurysm, fusion of secondary lamella, congestion, epithelial cells hyperplasia and epithelial lifting observed in fish fed with diets containing nanoparticles. Results showed that treatments fed with diets containing both nickel oxide nanoparticles and silymarin had lower degrees of gill tissue pathological alterations in comparison to those fed with diets which only had nanoparticles. In conclusion, silymarin supplementation protected gill tissues against dietary nanoparticle contamination due to its antioxidative activities.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله نینا نازدار | nina nazdar
urmia university
گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه ارومیه (Urmia university)

مهرداد فرهنگی | mehrdad farhangi


احمد ایمانی | ahmad imani


کوروش سروی مغانلو | kourosh sarvi moghanlou


مزدک رازی | mazdak razi


نشانی اینترنتی http://jair.gonbad.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-305-1&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/1419/article-1419-398483.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده تخصصی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات