این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
شنبه 3 مرداد 1405
بوم شناسی کشاورزی
، جلد ۵، شماره ۴، صفحات ۴۰۶-۰
عنوان فارسی
اثر گیاهان کود سبز و سطوح نیتروژن بر کارایی انتقال مجدد مواد در میانگره های گندم
چکیده فارسی مقاله
با توجه به اهمیت انتقال مجدد در پر شدن دانه گندم (Triticum aestivum L.)، اثر گیاهان کود سبز و سطوح مختلف نیتروژن بر انتقال و کارایی انتقال ماده خشک از میانگره های مختلف ساقه گندم، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز در سال زراعی90-1389 انجام شد. آزمایش به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی انجام گرفت. تیمار اصلی شامل مقادیر مختلف نیتروژن (صفر، 50، 100 و 150 کیلوگرم در هکتار) و تیمار فرعی دربرگیرنده گیاهان مختلف کود سبز شامل: ارزن (Pennisetum sp.)، تاج خروس زراعی (Amaranthus sp.)، سسبانیا (.Sesbania sp)، لوبیا چشم بلبلی (Vigna unguiculata L.)، ماش (Vigna radiata L.) و تیمار شاهد (بدون کاربرد کود سبز) بود که در سه تکرار انجام شد. این آزمایش در دو مرحله شامل کاشت و برگرداندن گیاهان کود سبز و پس از آن کاشت گندم انجام گرفت. نتایج نشان دادند که وزن و وزن مخصوص کلیه میانگره های ساقه اصلی گندم از آغاز مرحله گرده افشانی تا 20 روز پس از گرده افشانی به بیش ترین مقدار رسید. پس از آن از 20 روز تا 50 روز پس از گرده افشانی به دلیل انتقال مجدد مواد پرورده به دانه، وزن و وزن مخصوص میانگره ها کاهش یافت. همچنین مقدار ماده خشک انتقال یافته تحت تأثیر تیمار عدم کاربرد کود نیتروژن بیش تر از تیمار کاربرد 150 کیلوگرم نیتروژن در هکتار در میانگره های دم گل آذین (219 در مقابل 181 میلی گرم) و میانگره ماقبل آخر (203 در مقابل 165 میلی گرم) بود، در حالی که در میانگره های پایینی این رابطه برعکس بود (403 در مقابل 406 میلی گرم). به طور کلی با افزایش نیتروژن مصرفی کارایی انتقال ماده خشک کاهش یافت. بنابراین تأثیر گیاهان کود سبز تنها به خصوصیات خاک محدود نبوده بلکه بر ویژگی های عملکردی در خصوص رابطه بین مبدأ و مقصد فیزیولوژیک نیز تأثیرگذار می-باشد.
کلیدواژههای فارسی مقاله
عنوان انگلیسی
Effect of green manure crops and nitrogen fertilizer levels on dry matter remobilization efficiency in wheat (Triticum aestivum L.) internodes
چکیده انگلیسی مقاله
In order to evaluate the effect of nitrogen rates and green manure crops on dry matter mobilization and mobilization efficiency indices of wheat (Triticum aestivum L.) a field experiment was conducted in Agricultural Faculty of Shahid Chamran University, Ahvaz during growing season of 2010-2011. The experimental design was split-plot based on randomized complete block with three replications. Main plot included four nitrogen rates (i.e. 0, 50, 100 and 150 kgN.ha-1) and sub-plot included six green manure crops containing millet (Pennisetum sp.), amaranth (Amaranthus sp.), sesbania (Sesbania sp.), cowpea (Vigna unguiculata L.), mung bean (Vigna radiata L.) and fallow. This experiment was done at two stages. First, planting and turn down of green manure crops and then planting of wheat. The results showed that the maximum weight and specific weight of all stem internodes obtained from 0 to 20 days after wheat anthesis. Then, this trend decreased from 20 to 50 days after wheat anthesis due to remobilization of dry matter to grain. Mobilized dry matter was more in control (0 kg.N.h-1) than in high N application for peduncle (219 vs. 181 mg) and penultimate (203 vs. 165 mg), while, was less in the lower internodes (403 vs. 407 mg). Generally, with increasing of nitrogen levels, dry matter mobilization efficiency was decreased by. So, the effect of green manure crops not limited only by soil properties, while influences the relationship between physiological sources and sink.
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله
فرزاد گرامی |
امیر آینه بند |
اسفندیار فاتح |
نشانی اینترنتی
http://agry.um.ac.ir/index.php/agroecology/article/view/32996
فایل مقاله
اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/664/article-664-372651.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
مقالات
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات