این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
یکشنبه 9 آذر 1404
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
، جلد ۴۳، شماره ۸۲۷، صفحات ۹۷۲-۹۷۴
عنوان فارسی
آموزش و پشتیبانی خودمدیریت دیابت مبتنی بر تلههلث (Telehealth DSMES): روشی نوآورانهای برای بهبود کنترل گلیسمیک، کیفیت زندگی و دسترسی به مراقبتها
چکیده فارسی مقاله
مقدمه:
با وجود 589 میلیون نفر مبتلا به دیابت در جهان، دستیابی به اهداف درمانی همچنان با چالشهایی روبرو است، حتی با پیشرفتهای درمانی و فناوری. درمان دارویی بهتنهایی برای کنترل بهینه دیابت کافی نیست و اهمیت بهینهسازی رفتاری و حمایت روانی- اجتماعی را برجسته میکند. Telehealth DSMES رویکردی مقیاسپذیر و فردمحور ارائه میدهد که از طریق ابزارهای دیجیتال مؤلفههای کلیدی DSMES را بهصورت غیرحضوری منتقل میکند. این روش با رفع موانع دسترسی به آموزش (مانند محدودیتهای جغرافیایی، زمانی و کمبود آموزشدهندگان)، تمرکز بر آموزش انعطافپذیر در زمینههایی مانند پاتوفیزیولوژی، تزریق انسولین، مدیریت داروهای خوراکی (دز، زمانبندی و نحوهی مصرف)، پایش قند خون، پیشگیری از عوارض و مهارتهای حل مسأله، تعامل بلندمدت و توانمندسازی بیماران را تسهیل میکند. برنامههای Telehealth DSMES شامل محتواهای مبتنی بر شواهد هستند که از طریق پلتفرمهای غیرحضوری (مانند تماسهای ویدئویی، اپلیکیشنها و چترباتها) ارائه میشوند. این برنامهها با توجه به نیازهای فرهنگی، زبانی و سطح سواد بیماران شخصیسازی شده و تیمهای چندتخصصی (غدد، رژیمشناسان و آموزشدهندگان دیابت) در زمانهای حیاتی (در تشخیص، سالانه یا زمانی که اهداف درمانی محقق نشدهاند، بروز بیماریهای همراه مانند نارسایی کلیه یا سکته، و تغییرات در مراقبت) اجرا میشوند. نتایج از طریق کاهش HbA1c، شاخصهای کیفیت زندگی، و نرخ استفاده از خدمات درمانی ارزیابی میشوند. مطالعات بالینی نشان میدهند که Telehealth DSMES در 12–6 ماه، HbA1c را 0/6 ٪≥ کاهش میدهد و با مزایایی مانند: بهبود دسترسی، کاهش هزینهها، مزایای روانی- اجتماعی، و مقیاسپذیری همراه است. در مقایسه با درمان دارویی، Telehealth DSMES بدون عوارض جانبی، کنترل قند خون بلندمدت را بهبود بخشیده و مشارکت فعال بیماران در تصمیمگیریهای درمانی را تقویت میکند.
نتیجهگیری:
Telehealth DSMES تحولی بنیادین در مدیریت دیابت ایجاد کرده است که علم پزشکی را با نوآوری دیجیتال ترکیب میکند. برای حداکثر کردن تأثیر، سیستمهای بهداشتی باید: 1- Telehealth DSMES را الویت قرار دهند: ادغام آن در راهنمایهای ملی مراقبت از دیابت. 2- زیرساختها را گسترش دهند: گسترش اینترنت پرسرعت و آموزش دیجیتالی برای بیماران و پزشکان. 3- مدلهای ترکیبی ایجاد کنند: ترکیب تلههلث با دیدارهای حضوری در موارد پیچیده (مانند کاربران پمپ انسولین). 4- اصلاحات سیاستی: جبران هزینهی جلسات آموزشی مجازی و تشویق پزشکان به شرکت در این برنامهها. با اجرای Telehealth DSMES، ذینفعان میتوانند بار جهانی دیابت را کاهش دهند، قدرتمندسازی بیماران را تقویت کنند و به مراقبتهای عادلانه و با کیفیت دست یابند.
کلیدواژههای فارسی مقاله
تلههلث DSMES،آموزش و پشتیبانی خودمدیریت دیابت،کنترل گلیسمیک،سلامت دیجیتال،پایبندی دارویی،توانمندسازی بیمار،
عنوان انگلیسی
Telehealth-Enhanced Diabetes Self-Management Education and Support (Telehealth DSMES): A Novel Approach to Improve Glycemic Control, Quality of Life, and Access to Care
چکیده انگلیسی مقاله
Background:
With approximately 589 million people worldwide affected by diabetes, achieving therapeutic goals remains challenging despite advances in medical treatments and technology. Pharmacotherapy alone is insufficient for optimal diabetes control, emphasizing the need for behavioral optimization and psychosocial support. Telehealth DSMES offers a scalable, patient-centered solution by integrating digital tools to deliver core DSMES components remotely. This approach addresses critical gaps in traditional DSMES, such as limited access to educators, geographic barriers, and time constraints. Telehealth DSMES enables tailored education on pathophysiology, insulin injection techniques, oral medication management (dosing, timing, and administration), blood glucose monitoring, complication prevention, and problem-solving skills through virtual platforms, ensuring sustained engagement and empowerment. Telehealth DSMES programs deliver evidence-based content via remote platforms, including. Programs are personalized to cultural, linguistic, and literacy needs, leveraging interprofessional teams (endocrinologists, dietitians, diabetes educators) during critical junctures: at diagnosis, annually or when treatment goals are unmet, during complicating factors (e.g., CKD, stroke), and during transitions in care. Outcomes are measured via HbA1c reductions, quality-of-life metrics, and healthcare utilization rates
.
Clinical trials demonstrate that Telehealth DSMES reduces HbA1c by ≥0.6% over 6–12 months, comparable to in-person DSMES. Key advantages include: Improved Access, Cost-Effectiveness, Psychosocial Benefits, and Scalability.
Conclusion:
Telehealth DSMES represents a paradigm shift in diabetes management, combining clinical rigor with digital innovation. To maximize impact, healthcare systems must
:
1
.
Prioritize Telehealth DSMES: Integrate it into national diabetes care guidelines
.
2
.
Invest in Infrastructure: Expand broadband access and digital literacy training for patients and providers
.
3
.
Develop Hybrid Models: Combine telehealth with in-person follow-ups for complex cases (e.g., insulin pump users)
.
4
.
Policy Reforms: Reimburse virtual DSMES sessions and incentivize provider participation
.
By adopting Telehealth DSMES, stakeholders can reduce the global diabetes burden, empower patients, and achieve equitable, high-quality care.
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
تلههلث DSMES,آموزش و پشتیبانی خودمدیریت دیابت,کنترل گلیسمیک,سلامت دیجیتال,پایبندی دارویی,توانمندسازی بیمار
نویسندگان مقاله
مجتبی اکبری |
مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
علی خیام باشی |
مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
آرمیتا اکبری |
گروه بیوتکنولوژی، دانشکدهی علوم زیستی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
منصور سیاوش |
مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
نشانی اینترنتی
https://jims.mui.ac.ir/article_33090_2a0259e0b1a4d219ac917e8863dd8c84.pdf
فایل مقاله
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات