دیابت بیماری مزمنی است که یک عامل خطر برای چندین بیماری دیگر، از جمله بیماریهای قلبی- عروقی می‌­باشد و همچنین نیازمند پذیرش و مراقبت است، بنابراین بر افزایش دانش دیابت و افزایش انگیزۀ بیماران برای مراقبت از خود توصیه می­‌شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر­­­بخشی مدل خود­مراقبتی اطلاعاتی- انگیزشی­- مهارتهای رفتاری بر اضطراب و افسردگی دانش‌­­آموزان مبتلا به دیابت صورت گرفته است.  این پژوهش از نوع نیمه‌­آزمایشی با طرح  پیش­‌آزمون- پس‌­آزمون با گروه کنترل است. حجم نمونه شامل 24 دانش‌­آموز  بود که به شیوۀ نمونه‌­گیری هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. درمان­‌جویان، درمان را در10 جلسۀ80 دقیقه‌­ای دریافت کردند. داده‌­ها با پرسشنامۀ اختلالات مرتبط با اضطراب کودکان(SCARED) و افسردگی ماریا کواکس(CDI) گرد­آوری شدند. به منظور تحلیل داده­‌ها  از تحلیل کوواریانس با نرم­‌افزار  SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات اضطراب در دو گروه تفاوت معنادار وجود دارد، یعنی مداخله بر کاهش اضطراب مؤثر بود ((P ≤ 0.05، اما این روش مداخله بر افسردگی تأثیر معنادار نداشت.  بنابراین مداخلۀ مبتنی بر این مدل می‌­تواند به منظور بهبود مشکلات روان­‌شناختی بیماران مبتلا به دیابت به مثابه  یک درمان کاربردی و مکمل در کلینیکها و مراکز درمانی به­‌کار گرفته شود.