این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صحیفۀ مبین ـ پژوهشنامۀ مطالعات تاریخی ـ زبانشناختی قرآن و عترت، جلد ۲۸، شماره ۷۲، صفحات ۱۵۹-۱۸۶
عنوان فارسی واکاوی تاریخی پدیده اباحی گری در میان فرق اسلامی و جریان های درون دینی
چکیده فارسی مقاله اباحه‌گری یک روحیه یا طرز تفکراست که به مقتضای آن، انسان به خود اجازه می دهـد که نسـبت به حـدود و ضوابط شـرعی بی‌اعتنا شـده و مرزهای حلال وحرام را زیرپـا گـذارد. لـذا به گروه هـایی که برخی از اعمـال خلاف شـرع را مبـاح پنداشـته و آنرا مرتکب شوند «اباحیه» گفته می شود. باتوجه به ریشه ها و جریان شناسی اباحی‌گری در میان فرق اسلامی، به روش توصیفی-تحلیلی محرزگردید مهمترین ریشه های اباحی‌گری اعتقاد و باور آنها درمقابل عقیده استوار و صحیح توحید است و از علتهای پیدایش اباحی‌گری، می‌توان بی‌اعتقادی کافر یا سهل انگاری دین‌دار را نام برد. رواج عقاید افراطی و غلوآمیز از سوی دشمنان یک مذهب و برداشت نادرست ازحقایق دین، از جمله زمینه های شکل گیری این تفکر می باشد. آثار این تفکر بدعت آمیز را می توان، وارونه جلوه دادن سیمای مذهب تشیع، جعل و وضع برخی از احادیث دروغین، و متهم شدن بسیاری از راویان به غلو، سست عنصری و بی اعتنایی به واجبات و دستورات الهی و نیز بی باکی در نافرمانی از اوامر و نواهی الهی، نام برد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله اباحی گری، امام صادق(ع)، فرق اسلامی، جریان های درون دینی، غلات،
عنوان انگلیسی A Historical Analysis of the Phenomenon of Antinomianism among Islamic Sects and Intra-Religious Currents
چکیده انگلیسی مقاله “Antinomianism” is a kind of spirit or mindset according to which, man allows himself to disregard the limits and rules of Sharīʿah and to violate the boundaries of Ḥalāl (lawful) and Haram (unlawful). Therefore, the groups that consider some illegal acts as permissible and commit them are called “Ibāḥīyyeh (antinomian people)”. Using a descriptive-analytical method and paying close attention to the roots and studying the current of Antinomianism among the Islamic sect, we found out that the main roots of Antinomianism are wrong and corrupt beliefs which are in sharp contrast to the true belief of monotheism; thus, among the causes of the emergence of Antinomianism, we can refer to the infidels’ unbelief or negligence of religious people. The prevalence of extreme and exaggerated beliefs of the enemies of a religion, and showing it upside down, and misinterpreting the truths of religion, are among the grounds for the formation of this erroneous doctrine. Among the dangerous effects of this heretical thinking we can refer to destroying and defiling the face of Shi’a, forging some false hadiths, and accusing many narrators of exaggeration, laziness, boredom, being indifferent to divine duties and commands, as well as fearlessness and audacity to disobey divine commands and prohibitions. Infallible Imams (peace be upon them) strongly opposed this wrong thinking; and using some methods such as cursing, and recommending the people to be pious and conduct righteous deeds, they showed their disgust towards the antinomian people.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله اباحی گری, امام صادق(ع), فرق اسلامی, جریان های درون دینی, غلات
نویسندگان مقاله مرضیه صائمی |
دانشجوی دکتری علوم قرآن وحدیث، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران.

سید محمد رضوی |
استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران، (نویسنده مسئول).

امیر توحیدی |
استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

نشانی اینترنتی https://jsm.journals.iau.ir/article_698215_1c0d3eb5406164d08466b136f3bff390.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات