این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
علوم تغذیه و صنایع غذایی ایران، جلد ۳، شماره ۴، صفحات ۴۹-۵۶
عنوان فارسی وضعیت کوتاه قدی، کم‌وزنی، لاغری و اضافه وزن در کودکان زیر پنج سال ایرانی (۱۳۷۹ تا ۱۳۸۱)
چکیده فارسی مقاله سابقه و هدف: یکی از اهداف توسعه هزاره در راستای حذف فقر و گرسنگی در دنیا کاهش سوء تغذیه در کودکان زیر 5 سال است. از طرف دیگر کشورهای در حال توسعه در دو دهه اخیر با حرکت در مسیر تغییرات شتاب‌زده شهرنشینی، در معرض پیامد‌های آن از جمله افزایش اضافه وزن و چاقی قرار گرفته‌اند. پیگیری تحقق اهداف توسعه هزاره در جوامع مختلف، مستلزم دسترسی به آمار قابل استناد در زمینه وضعیت رشد کودکان در سطح ملی است. مطالعه حاضر با هدف تعیین وضعیت کوتاه قدی، کم‌وزنی، لاغری و اضافه وزن و چاقی در کودکان زیر 5 سال خانوارهای شرکت کننده در" طرح جامع مطالعات الگوی مصرف مواد غذایی خانوار و وضعیت تغذیه‌ای کشور (81-1379)" انجام شد. مواد و روش‌ها: در مطالعه حاضر، از داده‌های 7158 خانوار استفاده شده است. خانوارها به صورت نمونه‌گیری سیستماتیک از 28 استان کشور انتخاب شدند. تعداد کل کودکان زیر 5 سال 2562 نفر بود. کارشناسان تغذیه آموزش دیده طی سه روز مراجعه متوالی ، وزن (با دقت 100 گرم با ترازوی دیجیتال سکا) و قد(با دقت cm1/0) تمام اعضای خانوار را به روش استاندارد اندازه‌گیری و ثبت ‌کردند. سن افراد با دیدن شناسنامه و بر اساس ماه ثبت ‌شد. وزن کودکان زیر 2 سال، با روش توزین مضاعف و قد به صورت خوابیده اندازه‌گیری ‌شد. وضعیت تغذیه‌ای کودکان بر اساس کمتر از 2 انحراف معیار شاخص‌های z اسکور وزن برای سن، قد برای سن و وزن برای قد تعین شد. اضافه وزن بر اساس وزن برای قد بزرگتر ازSD 2 تعریف شد. یافته‌ها بر اساس میانگین وزن داده شده برای کل کشور، مناطق شهری و روستایی و به تفکیک جنس محاسبه شد. یافته‌ها‌: شیوع کمبود قد برای سن در کودکان زیر 5 سال 1/13% (اطمینان 95%، 4 /14%-8/11%) و شیوع کم‌وزنی 6/7% (اطمینان 95%، 6/8-6/6 %) به دست آمد. شیوع کوتاه قدی و کم‌وزنی در مناطق روستایی بیش از دو برابر شهرها، و در پسران به ترتیب 2/14 و3/7% و در دختران به ترتیب 8/11 و0/8% بود و از نظر آماری معنی‌دار نبود. شیوع لاغری 5/4% و شیوع اضافه وزن و چاقی2/5% درصد به دست آمد. شیوع اضافه وزن و چاقی در دختران، بیش از پسران در مناطق شهری و روستایی مشابه بود. میزان شیوع لاغری در شهر 2 برابر روستا به دست آمد. نتیجه گیری: بر اساس دسته‌بندی WHO ایران از نظر شیوع کم‌وزنی، کوتاه قدی و لاغری در گروه کشورهایی با شیوع پایین قرار دارد. شیوع بالای اضافه وزن در کودکان باید جدی گرفته شود و توجه همزمان به دو سر طیف سوء تغذیه ضرورت دارد. یافته‌های مطالعه حاضر نشان می‌دهد که دستیابی به اهداف توسعه هزاره، به ویژه مستلزم ارتقای استانداردهای زندگی و بهبود کیفیت الگوی رژیم غذایی است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Prevalence of stunting, underweight, wasting and overweight among Iranian under-five-year-old children (2000-2002)
چکیده انگلیسی مقاله Background and objectives: A key target of the Millennium Development Goals (MDG) toward eliminating poverty and hunger is to reduce malnutrition among children less than 5 years. Over the past 20 years developing countries have experienced accelerated urbanization and an increase in the incidence of overweight and obesity as a consequence. Monitoring progress of countries toward the MDG requires reliable data on the growth status of children at the national level. The purpose of this study was to determine the prevalence of stunting, underweight, wasting, overweight and obesity among under-five-year-old children of the Iranian households included in the National Comprehensive Study on Household Food Consumption Patterns and Nutritional Status (2000-2002). Materials and methods: Data from 7158 households, with a total of 2562 under-five-year-old children, selected through random systematic sampling from 28 provinces, were included in the study. Trained nutritionists measured weight (with Seca digital balance, to the nearest 100gr) and height (using tape, to the nearest 0.1 cm) of all the household members during three consecutive days, using standard protocols. Age was documented in months, based on birth certificates. For children under two years, weight was based on the mean of two weighings, and recumbent length was measured. Undernutrition was defined as less than 2 standard deviations (2SD) of weight-for-age, height-for-age and weight-for-height z-scores, and overweight+obesity as higher than 2SD. The results were expressed based on weighted means of the total country, rural, and urban areas, and for both sexes. Results: The total prevalence of stunting was 13.1% (CI 95%: 11/8%-14.4%) and of underweight 7.6% (CI 95%: 6.6%-8.6%). Prevalences of stunting and underweight in rural areas were twice those in urban areas. There were statistically nonsignificant gender differences: the prevalences of stunting and underweight were, respectively, 14.2% and 7.3% among boys, and 11.8% and 8.0% among girls. Wasting and overweight were less prevalent–the proportion of wasting was 4.5% and of overweight+obesity 5.2% the prevalence of the latter was similar in rural and urban areas but it was higher among girls. Finally, the prevalence of wasting in urban areas was twice that in rural areas. Conclusion: According to the WHO classifications based on underweight, stunting and wasting rates, Iran is grouped with the countries having low prevalence rates. The high prevalence of overweight in children must be taken seriously, and it is absolutely esential to pay sufficient attention to both ends of the malnutrition spectrum. The findings of this study indicate that in order to achieve the millennium goals, improvements in living standards and the quality of diets is essential.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله آناهیتا هوشیار راد | a houshiar rad


احمدرضا درستی | ar dorosty


ناصر کلانتری | n kalantari


مرتضی عبداللهی | m abdollahi


میترا ابتهی | m abtahi


نشانی اینترنتی http://nsft.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-87&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده صنایع غذایی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات