این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
علوم تغذیه و صنایع غذایی ایران، جلد ۵، شماره ۱، صفحات ۱۷-۲۸
عنوان فارسی شیوع انواع مختلف سوء‌تغذیه انرژی-پروتئین در بیماران همودیالیزی شهر تهران در سال ۱۳۸۷
چکیده فارسی مقاله سابقه و هدف: سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین در بیماران همودیالیزی شایع است و تاکنون، مطالعه جامعی در زمینه شیوع سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین در ایران از جمله در شهر تهران که دارای بیشترین بیمار همودیالیزی است، صورت نگرفته است. از سوی دیگر، تاکنون، مطالعه‌ای در زمینه شیوع انواع مختلف سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین در بیماران همودیالیزی انجام نشده است. مطالعه حاضر به منظور بررسی شیوع سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین و انواع مختلف آن در بیماران همودیالیزی شهر تهران در سال 1387 انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی از 2302 بیمار همودیالیزی بزرگسال واجد شرایط در کلیه بیمارستان‌های تهران 291 بیمار به طور تصادفی با استفاده از نمونه‌گیری سیستماتیک انتخاب شدند. وضعیت تغذیه‌ای بیماران همودیالیزی با استفاده از روش ارزیابی جامع ذهنی (Subjective Global Assessment ) SGA تعیین شد. رژیم غذایی بیماران با استفاده از پرسشنامه یادآمد خوراک چهار روزه (شامل دو روز دیالیز و دو روز غیردیالیز) مورد ارزیابی قرار گرفت. قد و وزن بیماران در پایان اولین جلسه دیالیز تعیین شد. همچنین بعد از 12 تا 14 ساعت ناشتا بودن‌cc 4 خون قبل از دیالیز گرفته شد و غلظت اوره‌، کراتی‌نین‌، آلبومین و (C-Reactive Protein )CRP سرم اندازه‌گیری شد. یافته‌ها‌: شیوع سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین خفیف تا متوسط و سوء‌تغذیه شدید در بیماران همودیالیزی شهر تهران بر مبنای شاخص SGA به ترتیب معادل 5/60% و 1% بود. ابتلای بیماران همودیالیزی به انواع سوء‌تغذیه چنین بود: حدود 5/20% بیماران سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین نوع I (دریافت ناکافی انرژی یا پروتئین، بدون وجود التهاب)، 5/65% سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین نوع IIa (دریافت ناکافی انرژی یا پروتئین‌، همراه با التهاب) و 14% سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین نوع IIb (دریافت کافی انرژی و پروتئین‌، همراه با التهاب). وضعیت آن دسته از بیمارانی که بر مبنای شاخص SGA فاقد سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین بودند یا به عبارت دیگر وضعیت تغذیه‌ای طبیعی داشتند به این شرح بود: حدود 5/3% وضعیت تغذیه‌ای طبیعی نوع Ia (دریافت کافی انرژی و پروتئین، بدون وجود التهاب)‌، 34% وضعیت تغذیه‌ای طبیعی نوع Ib (دریافت ناکافی انرژی یا پروتئین، بدون وجود التهاب)، 5/55% وضعیت تغذیه‌ای طبیعی نوع IIa (دریافت ناکافی انرژی یا پروتئین، همراه با التهاب) و 7% وضعیت تغذیه‌ای طبیعی نوع IIb (دریافت کافی انرژی و پروتئین، همراه با التهاب). نتیجه گیری: سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین در بیماران همودیالیزی شهر تهران به طور قابل توجهی شایع و بیشترین نوع آن سوء‌تغذیه انرژی- پروتئین نوع IIa بود. همچنین، بیماران همودیالیزی که مطابق SGA فاقد سوء‌تغذیه هستند، باید مورد توجه قرار گیرند زیرا در این بیماران، دریافت انرژی یا پروتئین ممکن است ناکافی باشد و التهاب وجود داشته باشد. واژگان کلیدی: ارزیابی جامع ذهنی، سوء‌تغذیه انرژی-پروتئین، التهاب، همودیالیز
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Prevalence of protein-energy malnutrition and its various types in hemodialysis patients in Tehran, 2008
چکیده انگلیسی مقاله Background and objectives: Protein-energy malnutrition (PEM) is common in hemodialysis patients. So far, no comprehensive study has been performed on prevalence of PEM in various areas of Iran, including Tehran with the largest number of hemodialysis patients in the country. Furthermore, according to the available literature, there is no report on prevalence of various types of PEM in hemodialysis patients. Therefore, the present study was designed to investigate prevalence of PEM and its various types in Tehran hemodialysis patients in 2008. Materials and methods: In this cross-sectional study, using systematic sampling, 291 hemodialysis patients were randomly selected from among 2302 eligible adult hemodialysis patients in Tehran hospitals. The nutritional status of the patients was determined by subjective global assessment (SGA) and their dietary intakes were assessed using a 4-day dietary recall (2 dialysis and 2 non-dialysis days). At the end of the first dialysis session, patients' heights and weights were recorded. Finally, after a 12- to 14- hour fast, 4 mL of blood were obtained from each patient before dialysis and analyzed for the serum urea, creatinine, albumin and CRP. Results: The prevalence of mild-to-moderate and severe PEM based on SGA was 60.5% and 1% in Tehran hemodialysis patients, respectively. The distribution of the malnourished hemodialysis patients according to type of PEM was as follows: 20.5%, type I (inadequate energy or protein intake, without inflammation) 65.5%, type IIa (inadequate energy or protein intake, with inflammation) and 14% type IIb (adequate energy and protein intake, with inflammation). The distribution of those hemodialysis patients who did not suffer from PEM was as follows: 3.5%, type Ia normal nutritional status (adequate energy and protein intake, without inflammation) 34% type Ib normal nutritional status (inadequate energy or protein intake, without inflammation) 55.5% type IIa normal nutritional status (inadequate energy or protein intake, with inflammation) and 7% type IIb normal nutritional status (adequate energy and protein intake, with inflammation). Conclusion: The results of the present study indicate that PEM in Tehran hemodialysis patients is considerably prevalent and type IIa is the most common type. In addition, hemodialysis patients with no PEM based on SGA should also be paid attention to because they may have inadequate intake‎ of energy and/or protein and inflammation. Keywords: Subjective global assessment, Protein-energy malnutrition, Inflammation, Hemodialysis
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله عاطفه اصحابی | a as amp apos habi


بهناز نوذری | b nozari


هادی طبیبی | h tabibi


میترا مهدوی مزده | m mahdavi mazdeh


مهدی هدایتی | m hedayati


آناهیتا هوشیار راد | a houshiar rad


نشانی اینترنتی http://nsft.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-147&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده صنایع غذایی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات