این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
فصلنامه علوم اجتماعی، جلد ۲۲، شماره ۷۱، صفحات ۴۸-۸۹
عنوان فارسی تحلیل جامعه‌شناسی حوزه عمومی در ایران پس از انقلاب (۱۳۵۷-۱۳۹۴) -محمدتقی سبزه‌ای
چکیده فارسی مقاله هدف اصلی مقاله حاضر معرفی و تحلیل جامعه‌شناختی ابعاد، مؤلفه‌ها، کارکردها و آسیب‌های حوزه عمومی ایرانی است. چارچوب نظری مقاله بر نظریه‌های ارسطو، جان راولز، چارلز تیلور، هانا آرنت، اُلریش رُدل، کُنتن فرانکن برگ، هلموت دُبیل، یورگن هابرماس، آندره آره‌تو و جان کوهن استوار است. روش‌شناسی این مقاله مطالعه کتابخانه‌ای، خوانش تاریخی و استناد به شواهد، داده‌ها و آمارهای تجربی معتبر و مطالعات تاریخی معاصر است.نتایج این مطالعه نشان می‌دهد حوزه عمومی در ایران وجود دارد و از مکان‌های عمومی، «فضای اجتماعی واقعی» (رسانه‌های جمعی داخلی و خارجی و مطبوعات) و «فضای مجازی» (اینترنت و شبکه‌های اجتماعی جدید)، فضای گفتمانی، فضایی برای فعالیت نهادهای غیردولتی و فضای کنشگری اجتماعی (جنبش‌های اجتماعی و تظاهرات خیابانی) تشکیل شده است. مهم‌ترین کارکردهای حوزه عمومی ایرانی شکل‌گیری و تنویر افکار عمومی، کنشگری محدود در قالب جنبش‌های اجتماعی و تظاهرات خیابانی و فعالیت محدود برخی از سازمان‌های مردم‌ نهاد است. حوزه عمومی از محدودیت‌هایی رنج می‌برد: از سوی دولت نظارت می‌شود، بر روی همه اقشار و گروه‌های گوناگون اجتماعی، به‌ویژه زنان، و برای طرح همه موضوعات باز نیست، تا اندازه انحصاری و ایدئولوژیک است، خواست‌ها و نیازهای چندفرهنگی جامعه ایران را نمایندگی نمی‌کند و انعکاس دهنده صدای مردم به دولت و مجلس نیست. با وجود این، حوزه عمومی ایرانی روز به روز رشد می‌کند و از کنترل دولت خارج و متکثرتر می‌شود و نقش و اهمیتش در سیاست افزایش می‌یابد
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Sociological Analysis of The Iranian Public Sphere After the Post Islamic Revolution Era (1357-1394)
چکیده انگلیسی مقاله The main aim of the present article is to introduce and sociological analyze of the aspects, components, functions and barriers of the Iranian public sphere. The theoretical framework of the paper is based on the theories of Aristotle, John Rawls, Charles Taylor, Hannah Arendt, Ulrich Rödle, Günter Frankenberg, Helmut Dubiel, Andrew Areto and John Cohen about the public sphere. Referring to contemporary historical studies and experimental data and statics, this article is written via library study. Results of this study show that there is public sphere in Iran and it makes from public places, real social spaces (domestic and foreign mass media and broadcasting), metaphorical spaces (internet and social networks), non-governmental organizations (NGOs) and social movements. Iranian public sphere has some weaknesses and limitations such as it is controlled by the government, it isn`t open for all social classes and different social groups, particularly women as fairly and equally, all the subjects aren`t designed, it`s so much monopoly and ideological. It doesn`t represent the Interests and the demands of a multicultural society of Iran and doesn't reflect the voice of the people to the government and parliament. Despite the problems, the Iranian public sphere grows day by day and becomes more pluralistic and stronger. It grows in the qualitative and quantitative aspects and increases its role and importance for policy .
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله
نشانی اینترنتی http://qjss.atu.ac.ir/article_4872_59255de98c32417578c0639192aee171.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/1009/article-1009-203230.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات