این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
رشد و یادگیری حرکتی - ورزشی، جلد ۸، شماره ۱، صفحات ۱۲۷-۱۴۰
عنوان فارسی تأثیر شیوه‌های مختلف خودگفتاری انگیزشی،آموزشی و ترکیبی بر خودکارامدی جسمانی، اکتساب و یادگیری تکلیف پرتاب دارت
چکیده فارسی مقاله هدف از مطالعۀ حاضر، بررسی تأثیر شیوه‌های مختلف خودگفتاری انگیزشی، آموزشی و ترکیبی بر اکتساب و یادگیری یک تکلیف ادراکی حرکتی (دارت) و خودکارامدی جسمانی در دانش‌آموزان دختر 18-13 ساله بود. 48 دانش‌آموز دختر با میانگین سنی 46/15 سال که در پرتاب دارت مبتدی بودند،  داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی‌ها پس از شرکت در جلسۀ آموزشی و پیش‌آزمون به چهار گروه 12 نفری شامل گروه‌های خودگفتاری انگیزشی، آموزشی، انگیزشی-آموزشی و تمرین جسمانی تقسیم شدند. دورۀ مداخله شامل 10 جلسه اکتساب، دو جلسه آزمون یادداری و یک جلسه آزمون انتقال بود. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس یکراهه و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. یافته‌های این پژوهش نشان داد که در مراحل اکتساب، یادداری فوری و یادداری تأخیری شیوه‌های خودگفتاری ترکیبی (انگیزشی-آموزشی) و آموزشی بیشتر از خودگفتاری انگیزشی و تمرین جسمانی به بهبود عملکرد پرتاب دارت در نوجوانان 18-13 ساله منجر شد. در مرحلۀ انتقال بهترین عملکرد مربوط به شیوۀ خودگفتاری آموزشی بود و سه شیوۀ دیگر به یک اندازه عملکرد داشتند. همچنین نتایج نشان داد که مداخله‌های مختلف اثر معنا‌داری بر خودکارامدی جسمانی افراد نداشت.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی The Effects of Different Methods of Self-Talk (Motivational, Instructional, and Combined) on Physical Efficacy, Acquisition and Learning of Dart Throw Task
چکیده انگلیسی مقاله The aim of the present study was to investigate the effect of different methods of self-talk (motivational, instructional, and combined) on acquisition and learning of a motor perceptional task (dart) and physical efficacy in female students aged between 13 and 18. 48 female students (mean age 15.46 yr) who were novice at dart throwing voluntarily participated in this study. Participants were divided into 4 groups including motivational self-talk, instructional self-talk, motivational-instructional self-talk and physical practice (12 students in each group) following an initial instructional session and pretest. The intervention included 10 sessions of acquisition, 2 sessions of retention test and one session of transfer test. One-way ANOVA and ANOVA with repeated measures were used to analyze data. Results showed that combined (motivational-instructional) and the instructional self-talk groups improved dart throwing performance in acquisition, immediate and delayed retention sessions in 13-18-year-old students compared with the motivational self-talk and physical exercise groups. Instructional self-talk group showed the best performance in transfer test while the other three groups showed almost similar performances. The results also showed that different interventions had no significant effects on physical self-efficacy of the participants.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله احمدرضا موحدی |
دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اصفهان (Isfahan university)

عباس بهرام |
استاد گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه خوارزمی (Kharazami university)

سحر بردبار |
کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه خوارزمی (Kharazami university)

نشانی اینترنتی http://jmlm.ut.ac.ir/article_58496_c5b7aab1681a7d1e1c3c0943fc53db1b.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات