این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله علوم پزشکی رازی، جلد ۱۰، شماره ۳۷، صفحات ۶۴۹-۶۵۵
عنوان فارسی بررسی مقایسه‌ای اثر تزریق ۲ دوز مورفین اینتراتکال بر زمان خروج لوله نای پس از جراحی پیوند عروق کرونر
چکیده فارسی مقاله این مطالعه به منظور تعیین اثر 2 دوز مورفین اینتراتکال بر زمان خروج لوله از نای و نیز میزان نیاز به داروی ضد درد پس از جراحی پیوند عروق کرونر انجام شد. این پژوهش آینده‌نگر، تصادفی و دو سویه‌کور روی 60 بیمار در محدوده سنی 40 تا 70 سال با ASA کلاس II و III که نیاز به جراحی اورژانس و منعی برای انجام بیهوشی نخاعی نداشتند، صورت گرفت. در هیچ یک از افراد بیماری همراه دریچه‌ای قلب و اعتیاد به مواد مخدر و الکل وجود نداشت. در این بررسی بیماران بطور تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند که شامل گروه شاهد و 2 گروه دریافت کننده مورفین به میزان 3 میکروگرم به ازای کیلوگرم (گروه اول) و 7 میکروگرم به ازای کیلوگرم(گروه دوم) به صورت اینتراتکال در شروع عمل جراحی بودند. میزان تجویز میدازولام و فنتانیل حین عمل به 15میکروگرم به ازای کیلوگرم و 30میکروگرم به ازای کیلوگرم محدود گردید. پس از خاتمه عمل، لوله تراشه بیماران در بخش مراقبتهای ویژه توسط افرادی که اطلاعی از نوع داروی تزریقی نداشتند، براساس برنامه یکسان خارج گردید. زمان لازم برای خارج کردن لوله تراشه بیماران و میزان نیاز به داروی مورفین وریدی توسط شخصی که اطلاعی از نوع داروی تزریقی اینتراتکال نداشت ثبت گردید. براساس نتایج به دست آمده بیماران 3 گروه از نظر سن، وزن و قد تفاوت معنی‌داری با هم نداشتند. زمان خارج کردن لوله 204±456 دقیقه برای گروه شاهد، 204±335 دقیقه برای گروه اول و 245±414 دقیقه برای گروه دوم به دست آمد(19/0=P). میزان نیاز به مورفین وریدی پس از عمل جراحی در گروههای اول و دوم و شاهد به ترتیب 8/7±8/18، 4/6±3/13 و 5/6±3/28 بود(001/0=P). بررسی گازهای خون شریانی در 3 گروه در بخش مراقبتهای ویژه، متوسط میزان فشار دی‌اکسیدکربن شریانی را 1/4±40، 5/6±6/43 و 8/4±9/47 در گروههای شاهد، اول و دوم نشان داد(001/0=P)(مقادیر میانگین±انحراف معیار هستند). به عنوان نتیجه‌گیری کلی می‌توان گفت با وجود کاهش در میزان نیاز به مورفین وریدی پس از عمل جراحی به دنبال تجویز اینتراتکال آن، اثرات واضحی در افزایش زمان باقی ماندن لوله تراشه پس از انجام جراحی پیوند عروق کرونر مشاهده نگردید. این مطالعه پیشنهاد می‌کند که دوز 3 میکروگرم به ازای کیلوگرم اینتراتکال، دوز مناسبی جهت فراهم نمودن بی‌دردی مناسب پس از عمل جراحی بدون ایجاد تاخیر در زمان خروج لوله از نای با حداقل اثرات تضعیف تنفسی می‌باشد
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی COMPARATIVE ANALYSIS OF THE EFFECT OF TWO DOSES OF INTRATHECAL MORPHINE INJECTION ON EXTUBATION TIME AFTER CORONARY ARTERY BYPASS GRAFTING
چکیده انگلیسی مقاله The object of the present study was to determine the effect of 2 doses of intrathecal morphine on extubation time and on postoperative analgestic requirements after coronary artery bypass graft surgery. This prospective, randomized, double blind placebo-control study was carried out on 60 adult patients(ASA II, ASA III) without emergency surgery, valvular heart disease, contraindication for spinal anesthesia or addiction. Patients (40-70 years old) were randomly divided to three groups to receive placebo, 3μg/Kg or 73μg/Kg interathecal morphine preoperatively. Intraoperative midozolame and fentanyl injection were limited to 153μg/Kg and 303μg/Kg intravenously. Patients were extubated in the intensive care unit by a blinded observer using predefined extubation criteria. Time to extubation and postoperative requirements for intravenous morphine was recorded by a blind observer. Patient in three groups did not have any significant difference in terms of age, weight or height. Extubation times were 465±207 minutes for placebo group and 414±245 minutes and 335±177 minutes for 3 μg/Kg & 7μg/Kg intrathecal morphine group(P=0.19). Postoperative morphine requirements in 3μg/Kg, 7μg/Kg and placebo groups were 18.8±7.8, 13.3±6.4 and 28.3±6.5(mg)(P=0.001). ABG analysis in three groups in ICU indicated that average Paco2 were 40.1±4.1, 43.6±6.5 and 47.9±4.8(mmhg) in placebo, 3μg/Kg and 7μg/Kg in intrathecal morphine groups respectively(P=0.001)(mean±SD). Despite decreased post operative morphine requirements, intrathecal morphine administration did not have a clinially relevant effect on extubation time after CABG surgery. This study suggests that 3μg/Kg intrathecal morphine is a suitable dose for providing significant postoperative analgesia without delaying tracheal extubation time and has minimum respiratory depression. Key Words: 1) Early tracheal extubation 2) Intrathecal opioid injection 3) CABG(Coronary Artery Bypass Grafting)
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله بهزاد آزمین | b azmin


مهدی منوچهری پور | m manoochehri poor
متخصص بیهوشی، بیمارستان حضرت فاطمه س ، خیابان سیدجمال الدین اسدآبادی، خیابان 21، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ـ درمانی ایران، تهران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ایران (Iran university of medical sciences)

نشانی اینترنتی http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-235&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده بیهوشی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات