این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
دوشنبه 20 مهر 1405
مجله علوم پزشکی رازی
، جلد ۱۲، شماره ۴۶، صفحات ۲۷۵-۲۸۶
عنوان فارسی
مطالعه فنوتیپها و فعالیت آنزیم پارااکسوناز در بیماران مبتلا به گرفتگی عروق کرونر
چکیده فارسی مقاله
آنزیم پارااکسوناز میتواند استرهای آلی فسفاتدار را هیدرولیز نماید. مهمترین سوبسترای این آنزیم در مطالعات آزمایشگاهی پارااکسون است. در سرم انسان این آنزیم همراه با HDL در خون جریان دارد. به نظر میرسد که کاهش فعالیت پارااکسوناز در انسان ممکن است خطر ابتلاء به گرفتگی عروق کرونر را افزایش دهد. تغییرات ژنتیکی در دو آلل اتوزومی پارااکسوناز میتواند باعث کاهش فعالیت آن شود. تغییرات ژنتیکی در آللهای ژن پارااکسوناز 3 نوع فنوتیپ ایجاد میکند که عبارتند از A ، AB و B . فعالیت فنوتیپ B بیشتر از 2 فنوتیپ دیگر A و AB میباشد. به جهت فراوانی گرفتگی عروق کرونر در جمعیت ایرانی و نیز موثر بودن آنزیم پارااکسوناز بر روند گرفتگی عروق کرونر، فعالیت و فنوتیپهای مختلف آنزیم و پارامترهای لیپیدی مورد بررسی قرار گرفت. در مطالعه حاضر فنوتیپهای پارااکسوناز در سرم خون افراد ایرانی تعیین گردید و ارتباط میان فعالیت پارااکسوناز و فنوتیپهای آن با عوامل خطر گرفتگی عروق کرونر مورد ارزیابی قرار گرفت. بیماران مورد مطالعه افرادی بودند با بیش از 50% گرفتگی عروق کرونر که به مرکز قلب رجائی تهران مراجعه کرده بودند و گرفتگی عروق آنها توسط آنژیوگرافی تائید شده بود و نتایج با افراد سالم مقایسه گردید. فعالیت پارااکسوناز سرم افراد مورد مطالعه در حضور NaCl و بدون حضور آن و نیز فعالیت آریل استرازی آن اندازهگیری گردید. جهت تعیین فنوتیپها از نسبت فعالیت پارااکسوناز به فعالیت آریل استرازی آن استفاده شد. فعالیت پارااکسوناز سرم در گروه بیمار چه در حضور NaCl و چه بدون حضور آن، به طور معنیداری پائینتر بود(به ترتیب 01/0= P و 00/0= P ). فعالیت آریل استرازی این آنزیم در 2 گروه بیمار و سالم تفاوت معنیداری نداشت. نسبت فعالیت پارااکسوناز و فعالیت آریل استرازی نیز در گروه بیمار کاهش نشان میداد(02/0= p ). توزیع فراوانی فنوتیپهای سه گانه آنزیم پارااکسوناز در دو گروه بیمار و سالم و نیز بر حسب جمعیت آنها از تفاوت معنیداری برخوردار نبود. میزان تریگلیسرید، VLDL-C در بیماران بیشتر از افراد سالم بود(00/0= P ) اما از نظر میزان HDL-C و آپو AI کاهش(به ترتیب 00/0= p و 01/0= p ) نشان داد در حالی که از نظر میزان کلسترول تام، LDL-C و آپو B تفاوت معنیداری بین گروه سالم و بیمار مشاهده نشد. با توجه به کاهش چشمگیر میزان فعالیت آنزیم و عدم تفاوت شاخص فراوانی فنوتیپها در دو گروه بیمار و سالم به نظر رسید که تعیین فعالیت پارااکسوناز در سرم در مقایسه با تعیین فنوتیپهای آنزیم مارکر بهتری برای تمایز بیماران از افراد سالم باشد.
کلیدواژههای فارسی مقاله
عنوان انگلیسی
Study of Paraoxonase Phenotypes and Its Activity in Patients with Coronary Artery Stenosis
چکیده انگلیسی مقاله
Paraoxonase can hydrolyse organophosphate esters and paraxon is its most important substrate in laboratory studies. This enzyme circulates in blood with HDL. It seems that reduced paraoxonase activity in human may increase risk of coronary artery disease. Genetic variations in two autosomal genes may reduce its activity. These variations produce three phenotypes: A, AB and B. B phenotype activity is higher than A and AB. With regard to high prevalence of CAD in Iranian people and paraoxonase effect in process of CAD, paraoxonase activity, phenotypes and lipid parameters were determined. In this study serum paraoxonase phenotypes in Iranian subjects were determined and the association between paraoxonase activity and its phenotypes with coronary artery disease risk factors were estimated. Patients with more than 50% angiographically confirmed stenosis were studied and compared with healthy subjects at Tehran Rajaii Heart Center. Serum paraoxonase activity with and without NaCl, and arylesterase activity were estimated. Paraoxonase/ Arylesterase activity ratio was used for phenotype determination. In patients, paraoxonase activities with and without NaCl were much lower than healthy subjects (P=0.01 and P=0.00 respectively), but arylesterase activity was not significantly different. Paraoxonase/ arylesterase activity ratio was also reduced in patients (P=0.02). Frequency distributions of three paraoxonase phenotypes in patients and healthy groups were not significantly different. Triglyceride and VLDL-C in patients were higher than healthy subjects (P=0.00), but HDL-C and apo AI were lower in patients (P=0.01 and P=0.00 respectively). No significant variations in total cholesterol, LDL-C and apo B was found in patients compared with healthy group. Due to significant fall in paraoxonase acitivity and no significant difference in frequency distributions of the enzyme phenotypes, it seems that paraoxonase activity measurement in serum is a better marker than determination of the enzyme phenotypes to discriminate patients from healthy subjects.
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله
لادن حسینی گوهری | l hosseini gohari
دانشکده پیراپزشکی
محسن فیروزرای | m firoozrai
دانشکده پزشکی
عباس زواره ای | a zavareii
بیمارستان قلب شهیدرجایی
نرگس نفیسی | n nafisi
بیمارستان مفید
نشانی اینترنتی
http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-481&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
fa
موضوعات مقاله منتشر شده
بیوشیمی
نوع مقاله منتشر شده
پژوهشی
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات