این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله علوم پزشکی رازی، جلد ۱۴، شماره ۵۵، صفحات ۱۴۱-۱۴۸
عنوان فارسی بررسی ارزش تشخیصی روش ایمونوهیستوشیمی برای نمایش وجود رسوب ایمنی در مقایسه با روش ایمونوفلئورسانس در بیوپسی‌های کلیه
چکیده فارسی مقاله زمینه و هدف: بسیاری از ضایعات کلیوی، بخصوص ضایعات گلومرولی تنها بر اساس بیوپسی کلیه قابل بررسی و طبقه‌بندی می‌باشند. درخواست پزشک بالینی از پاتولوژیست، تشخیص صحیح و سریع آسیب کلیوی بوده که علاوه بر میکروسکوپ نوری، منوط به بررسی رسوب ایمنی در کلیه و میکروسکوپ الکترونی جهت اثبات رسوبات ایمنی می‌باشد. روش استاندارد جهت بررسی رسوب ایمنی، روش ایمونوفلئورسانس است که روش ساده و سریعی می‌باشد ولی به علت محدودیت‌هایی که در این روش وجود دارد، می‌توان از بلوک پارافینی نمونه فرستاده شده، جهت بررسی ایمونوهیستوشیمی و مشاهده رسوب ایمنی استفاده کرد. سایر مزایای روش ایمونوهیستوشیمی عبارتند از امکان حفظ لامهای رنگ‌آمیزی شده و بررسی مورفولوژی ضایعه و محل رسوب در رابطه با آناتومی گلومرول. البته معایبی نیز برای بررسی ایمونوهیستوشیمی ذکر شده است که عبارتند از تکنیک پیچیده‌تر آن نسبت به روش ایمونوفلئورسانس، رنگ زمینه، تعداد کمتر آنتی‌بادی‌های در دسترس و زمانبر بودن آن. روش بررسی: این مطالعه از نوع مقایسه‌ای بود. در این پژوهش نمونه‌های بیوپسی کلیه که در بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد با هر دو روش میکروسکوپ نوری و ایمونوفلئورسانس(Immunofluorescence=IF) به نتیجه رسیده‌اند، جدا شده و نهایتاً IHC(Immunohistochemistry) با پنج مارکر IgA، IgG، IgM، ‍‍C3، C1q بر روی آنها انجام شد. نحوه انجام IHC براساس متد ایمونوپراکسیداز(IP=Immunoperoxidase) می‌باشد. تمامی لامهای رنگ شده، با میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفته، وجود، نوع رسوب و محل آن یادداشت شدند. همزمان لامهای رنگ‌آمیزی شده نمونه به روشهای H&E(Haematoxylin and eosin)، نقره، تریکروم و PAS(Periodic-acid-Schiff) نیز مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته‌ها: از کل 26 نمونه، در روش IHC، در 20 مورد رسوب ایمنی مشابه رسوب دیده شده در IF، مشاهده شد. در 4 مورد شامل 2 مورد آمیلوییدوز، یک مورد گلومرولوپاتی ممبرانوس(MGN) و یک مورد IgA نفروپاتی، در روش IHC رسوب واضحی دیده نشد. بدین ترتیب، حساسیت روش IHC در تشخیص نمونه‌های بیوپسی کلیه، 91%، ویژگی آن، 100% و ارزش اخباری مثبت و منفی آن به ترتیب، 100% و 67% و صحت تشخیص آن، 92% محاسبه گردید. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که در مواردی که امکان انجام IF گلومرول وجود ندارد و یا اصلاً به علت مشکلات انجام بیوپسی، نمونه‌ای برای IF فرستاده نشده است، روش IHC در صورتی که توسط افراد با تجربه انجام شود، به لحاظ حساسیت، ویژگی و صحت تشخیصی بالا، می‌تواند جایگزین مناسبی برای IF باشد. به این ترتیب با در نظر گرفتن موارد بالا، یک آزمایشگاه پاتولوژی کلیه باید امکانات انجام هر دو روش را داشته باشد و پاتولوژیست مربوطه با توجه به بالین بیمار و میزان بافتی که در دسترس دارد، می‌تواند تشخیص دهد که چه روشی را استفاده کند.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Value of Immunohistochemistry in Comparison to Immofluorescence for Detecting Immune Deposits in renal Biopsy
چکیده انگلیسی مقاله Background & Aim: Evaluation and classification of many renal lesions particularly glomerular diseases are only on the basis of renal biopsy. The clinician's request from the histopathologist is a timely and accurate diagnosis of renal damage which in addition to light microscopy is dependent on the assessment of immune deposits in renal biopsy and verification of immune deposits in Electron microscopy. IF(Immunofluorescence) method which is simple and rapid is gold standard. Due to limitation of this method, received paraffin blocks can be used for detection of immune deposits in IHC(Immunohistochemistry). Other advantages of IHC method include: permanence of stained slides, possibility of morphologic assessment of the lesion and correlation of deposit location and glomerular anatomy. Undoubtedly IHC method has disadvantages including complexity of the technique in comparison to IF, background staining, few number of available antibodies as well as being time consuming. Materials and Methods: In this comparative study renal biopsy specimens from Hasheminejad hospital, which were reported according to IF and light microscopy, were separated and then IHC with IgG, IgM, IgA, C3 and C1q, was performed on these blocks. IHC was based on Immunoperoxidase(IP) method. Presence, kind and location of deposits were recorded by light microscopy. At the same time, H&E, silver, trichrome and PAS stained slides were evaluated. Results: Immune deposits similar to IF were detected by IHC method in 20 out of 26 samples. IHC method couldnot detect visible immune deposits in 4 cases including amyloidosis, MGN(1 case) and IgA nephropathy(1 case). Therefore, sensitivity, specificity, accuracy, positive and negative predictive values of IHC method in diagnosis of renal biopsy specimens is 91%, 100%, 92%, 100% and 65%, respectively. Conclusion: It seems that due to high rate of sensitivity, specificity and accuracy, IHC method which is used by experienced technical staff, can be used as an alternative method for IF when there are no glomeruli in IF specimen or there is difficulty in taking a renal biopsy. Thus according to these finding, the renal pathological lab, should be equipped with both methods, and accountable pathologist, should recognize which method to be used on the basis of clinical state of the patient and adequacy of received specimen.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله مژگان عسگری | m asgari
استادیار و متخصص آسیب شناسی، بیمارستان شهید هاشمی نژاد، میدان ونک، کوچه شهید والی نژاد، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ـ درمانی ایر�

محمدرضا حافظی احمدی | m r hafezi ahmadi
دستیار آسیب شناسی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ـ درمانی ایران، تهران، ایران.
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ایران (Iran university of medical sciences)

نشانی اینترنتی http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-736&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده آسیب‌شناسی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات