این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
متین (امام خمینی و انقلاب اسلامی)، جلد ۵، شماره ۱۹، صفحات ۴۷-۶۰
عنوان فارسی دگرگونی معنای دین تحت رهبری امام خمینی
چکیده فارسی مقاله انقلاب اسلامی ایران در سالهای 78 ـ 1979 را می‌توان دوره جدیدی برای دین اسلام به شمار آورد. تا پیش از سال 1978، دین امری این‌جهانی و واگذارده به قلمرو خصوصی بود که نقش گسترده آن در جامعه انسانی، به اماکن عبادی محدود و منحصر می‌شد. این برخورد تنگ نظرانه نسبت به دین در مورد ادیان بزرگ جهان در غرب نیز صادق است. در جهان اسلام نیز، کم و بیش، چنین نگرشی نسبت به اسلام وجود دارد. نقش عمومی اسلام چه به صورت ارزشهای شرعی و اجتماعی و چه به صورت خاستگاه مسلّم سیاسی، به گونه تعصب‌آمیزی به تعریف تقلیل‌گرایانه از دین به عنوان نظامی از باورهای مربوط به امور «اُخروی» محدود گردیده بود. اسلام، طبعاً دینی مربوط به هر دو جهان است. این جهان چون آمادگاهی برای آن جهان است. پیوند عمیق میان امور دینی و دنیوی، آموزه بنیادین قرآن است که به مسلمانان می‌آموزد سعادت انسانها در هر دو جهان، بستگی به اعمال ایمانی‌شان دارد. همین که فرآیند مدرنیزاسیون از رهگذر غربگرایی و دنیاگرایی و سکولاریسم به جهان اسلام راه یافت سبب جدایی دین از اخلاق، ایمان از عمل، و امور دینی از امور سیاسی شد. این جداییها، موضعی انفعالی را نسبت به انگیزه‌ها و رهنمودهای دینی در همه زمینه‌های اجتماعی و سیاسی جوامع اسلامی، در سرتاسر دنیا، در پی داشت. در دهه 1970، امام خمینی با اینگونه برداشت از دین که توسط حکام سیاسی چون شاه ایران در جهان اسلام رواج یافته بود به مبارزه برخاست. در حقیقت، انقلاب امام خمینی، فراخوانی به بازاندیشی درباره محوریت دین و احیای آن در زندگی انسان مدرن بود. امام خمینی دین اسلام را تنها منظومه‌ای از شعائر نمی‌دانست که آدمیان را برای آخرت آماده می‌سازد، بلکه آن را ایدئولوژی تلقی می‌کرد که طرحی را برای کل زندگی بشر فراهم می‌آورد؛ و برای اینکه این ایدئولوژی، سعادت مادی و معنوی انسانها را تأمین نماید باید در تمام حوزه‌های افعال انسان به اجرا درآید. از همه مهمتر اینکه، اسلام برنامه‌ای است که ضامن عدالت این جهانی و سعادت آن جهانی می‌باشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله دین،دین اسلام،سکولاریسم،
عنوان انگلیسی Changes in the Meaning of Religion under the Leadership of Imam Khomeini
چکیده انگلیسی مقاله The Islamic Revolution of 1978-79 can be considered as a new phase in the history of Islam. Before 1978, religion was an otherworldly affair and was confined to the private domain whose role in human society was limited to places of worship. This parochial approach to religion also holds true with regard to the great religions in the West. Such an approach to religion also exists more or less in Islam. Islam is a religion, which deals with both the worlds. Since this world is a place to prepare for the hereafter, from the Quranic point of view the two worlds are interdependent. But modernization and secularism caused a separation between ethic and faith and practices and political affairs. In the 1970s Imam Khomeini opposed such policies which were spread by rulers such as Shah. Imam Khomeini believed that Islam was an ideology which guaranteed justice in this world and salvation in the hereafter.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله سید مصطفی شهرآئینی |
کارشناس گروه ادیان مرکز بین‏المللی گفتگوی تمدنها و دانشجوی دکتری فلسفه دانشگاه تهران

نشانی اینترنتی http://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_66196_724415d60ffd731607c128179473b287.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات