این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله علوم پزشکی رازی، جلد ۲۴، شماره ۱۶۵، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی مقایسه تأثیر کمورادیوتراپی نئوادجوانت با کموتراپی نئوادجوانت در پسرفت کانسر کاردیای معده
چکیده فارسی مقاله زمینه و هدف: کانسر معده یک بیماری تهاجمی با پیش آگهی ضعیف است و به عنوان یکی از عوامل اصلی مرگ ناشی از سرطان در جهان مطرح است. درمان اولیه کانسر معده، جراحی است اما دستیابی به مارژین عاری از تومور در برخی موارد به ویژه تومورهای کاردیا به آسانی میسر نیست. از این رو، این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر کمورادیوتراپی نئوادجوانت با کموتراپی نئوادجوانت در پسرفت کانسر کاردیای معده انجام شد. مواد و روش ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی، 30 بیمار مبتلا به کانسر کاردیای معده مراجعه کننده به بیمارستان بعثت همدان مورد بررسی قرار گرفتند. در کلیه بیماران تومور از نوع آدنوکارسینوما و در مرحله 3 بیماری(بر اساس TNM) بود. بیماران به دو گروه 15 نفری تقسیم و گروه اول ابتدا تحت کمورادیوتراپی نئوادجوانت و گروه دوم ابتدا تحت کموتراپی نئوادجوانت قرار گرفتند. سپس کلیه بیماران تحت عمل جراحی قرار گرفته و نمونه های حاصل از رزکسیون از نظر سایز تومور و حاشیه منفی بررسی شدند. میزان بقای کلی بیماران و بقای یک و دو ساله نیز در دو گروه با هم مقایسه گردید. یافته ها: میانگین سنی(75/0P=) و جنسیت(56/0P=) بیماران در دو گروه تفاوت معناداری با هم نداشت. در گروه اول(کمورادیوتراپی نئوادجوانت)، 12 بیمار(0/80%) کاهش سایز تومور(یک مورد پاسخ کامل) و در گروه دوم(کموتراپی نئوادجوانت)، 3 بیمار(0/20%) کاهش سایز تومور دیده شد. در مورد دستیابی به مارژین منفی در گروه اول 14 مورد(3/93%) و در گروه دوم 2 مورد(3/13%) مارژین منفی به دست آمد که از لحاظ سایز تومور(0001/0P=) و مارژین منفی(04/0P=) بین دو گروه، اختلاف معنی داری مشاهده شد. بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که کمورادیوتراپی نئوادجوانت در بیماران مبتلا به کانسر کاردیای معده به طور معناداری باعث پسرفت تومور شد و علاوه بر تسهیل رزکسیون جراحی، دستیابی به مارژین منفی کافی را هم میسر نمود. از این رو، انجام آن نسبت به کموتراپی نئوادجوانت به تنهایی برتری دارد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Title: The Effect of Neoadjuant Chemoradiotherapy Compared with Neoadjuant Chemotherapy on Regression of Gastric Cancer
چکیده انگلیسی مقاله Title: The Effect of Neoadjuant Chemoradiotherapy Compared with Neoadjuant Chemotherapy on Regression of Gastric Cancer     Background: Gastric cancer is an aggressive disease with a poor prognosis and is considered as one of the main causes of cancer death in the world. Initial treatment of gastric cancer is surgery, but to achieve tumor free margin is difficult in some cases, particularly tumors of the cardia. Therefore, this study was performed to compare the effect of neoadjuant chemoradiotherapy with neoadjuant chemotherapy on regression of cancer of the gastric cardia.   Materials & Methods: In this randomized clinical trial, 30 patients with cancer of the gastric cardia referred to Besat hospital in Hamedan were investigated. All patients had adenocarcinoma and were in stage 3 of disease (based on TNM). The patients divided into two groups; the first group (neoadjuant chemoradiotherapy, n = 15) received chemotherapy with 5-fluorouracil/leucovorin (5-FU/LV) and then, after the last course, concurrent chemoradiotherapy was performed with a total dose of 45 Gy and 25 fractions. In the second group (neoadjuvant chemotherapy, n = 15), patients received three courses of 5-FU/LV regimen (no radiotherapy). Then, for two groups of patients after at least 4 weeks following the end of treatment, re-staging was performed by computed tomography scan via double-contrast (orally and intravenously). At this step, the patient's current and primary status was compared. In the next step, all patients underwent subtotal radical gastrectomy. Surgical specimens were examined for tumor size and negative margin. After complete recovery and repair of the patient's wounds (about 3 to 4 weeks after surgery), the chemotherapy period was completed until the end of 6 courses with 5-FU/LV regimen. The primary outcome of the study was the reduction of tumor stage (TNM) after neoadjuvant treatment and the secondary outcome of the study was to increase the survival rate (overall, one and two-year survival rates) of the patients. The collected data were analyzed by SPSS-16. Results: There was no statistically significant difference between two groups in terms of mean age and gender of the patients (P = 0.75, P = 0.56, respectively). There was no significant difference between two groups in terms of age, sex and tumor size before treatment (P < 0.05). However, in terms of T after treatment, N before and after treatment, tumor margin and life status in patients, significant diffferences were observed (P < 0.05). In the first group (neoadjuvant chemoradiotherapy), was observed reduction in tumor size in 12 patients (80.0%)(one patient had complete response), and in the second group (neoadjuvant chemotherapy), in 3 patients (20.0%) was observed. To achieve free margin in the first group, 14 cases (93.3%) and in the second group, 2 cases (13.3%) had free margin that in terms of tumor size (P = 0.0001) and free margin (P = 0.04), significant difference was observed between two groups. Discussion & Conclusion: The results of this study showed that neoadjuvant chemoradiotherapy in patients with cancer of the gastric cardia significantly caused tumor regression, and in addition to facilitating surgical resection, achieve to adequate free margin also be possible. Hence, it is superior to neoadjuvant chemotherapy alone. In addition, various factors such as sex can play a decisive role in the survival rate of patients.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله محمدرضا جوادی | mohammad reza


سپیده بهنود |


امین نیایش |


نشانی اینترنتی http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3368-1&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده جراحی عمومی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات