این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، جلد ۵۰، شماره ۳، صفحات ۳۲۲-۳۲۷
عنوان فارسی مقایسه تأثیر سیتالوپرام و نورتریپتیلین در اختلال افسردگی اساسی سالمندان
چکیده فارسی مقاله مقدمه: اختلال افسردگی اساسی اختلالی شایع و ناتوان کننده است که منجر به افزایش ناتوانی و مرگ و میر می شود. نورتریپتیلین که یک داروی سه حلقه ای می باشد سال ها برای افسردگی سالمندان مورد استفاده قرارگرفته است. موارد استفاده از داروهای مهارکننده اختصاصی باز جذب سروتونین در درمان افسردگی سالمندان به دلیل عوارض کمترآن ها روز به روز افزایش می یابد. اما همچنان مقوله قابل بحثی باقی مانده است. این مطالعه به دلیل حساسیت انتخاب داروی مناسب برای سالمندان با هدف مقایسه نورتریپتیلین و سیتالوپرام در درمان افسردگی بوده است. روش کار: این پژوهش کارآزمایی بالینی یک کور در سالهای 84-85 به مدت یک سال در مراجعین به بیمارستان روانی ابن سینا مشهد صورت گرفت. 7 نفر بیمار با سن بالای60 سال که بر اساس معیارهای تشخیصی DSM-IV-TR متلا به اختلال افسردگی اساسی شناخته شدند، وارد پژوهش شدند. بیماران به طور تصادفی بهدو گروه تقسیم شدند: یک گروه (37 نفر) تحت درمان با سیتالوپرام10 تا 20 میلی گرم در روز قرار گرفتند و یک گروه تحت درمان نورتریپتیلین با 25 تا150 میلی گرم (متوسط 100 میلی گرم در روز) قرار گرفتند. اثر بخشی درمان در این مطالعه بر اساس تغییر نمره آزمون هامیلتون افسردگی پس از 8 هفته تعریف شد. 13 نفربه دلایل مختلف پژوهش را ترک گفتند (5 نفر از گروه سیتالوپرام و 8 نفر از گروه نورتریپتیلین). مشخصات فردی، نتایج به درمان در دو گروه و نمره آزمون در پرسشنامه جمع آوری گردیده اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی و آزمون مجذور کا پردازش شد. نتایج: شاخص های جمعیت شناسی اولیه و نمره هامیلتون افسردگی در ابتدای مطالعه در دو گروه از نظر آماری تفاوت معناداری نداشت. تغییر نمره آزمون هامیلتون افسردگی پیش از درمان و پایان هفته 8 در دو گروه تفاوت آماری معناداری نداشت. بی خوابی در 5 بیمار تحت درمان با سیتالوپرام مشهود بود (13/4%). در گروه تحت درمان با سیتالوپرام 3 نفر (8/1%) و در گروه تحت درمان با نورتریپتیلین تنها یک بیمار (2/8%) از تهوع شدید در ابتدای درمان شاکی بودند. سردرد در گروه سیتالوپرام 8/1 درصد و در گروه تحت درمان با نورتریپتیلین 2/8 درصد گزارش شد. در گروه تحت درمان با نورتریپتیلین بیشترین شکایت از خشکی دهان (28 /5%) و خواب آلودگی (22/8%) بود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که هر دوی این داروها در کاهش علایم افسردگی سالمندان مؤثر هستند و نمره آزمون هامیلتون افسردگی در هر دو گروه بیش از50 درصد کاهش نشان داد ولی تفاوتی بین دو دارو از نظر اثر بخشی مشاهده نشد. به نظر می رسد تعمیم نتایج به کل بیماران مبتلا به افسردگی اساسی نیاز به مطالعات بیشتر دارد. 
کلیدواژه‌های فارسی مقاله افسردگی اساسی، سالمندان، سیتالوپرام، نورتریپتیلین،
عنوان انگلیسی Comparative Efficacy of Citalopram and Nortriptyline in Geriatric Patients with Major Depressive Disorder
چکیده انگلیسی مقاله I ntroduction: Major depressive disorder is a common and disabling disorder that causes high rates of morbidity and mortality. Nortriptyline is a tricyclic antidepressant that has been used for geriatric depression since a long time ago. Prescription of SSRIs in geriatric depression has been increased recently, because of more favorable profile of their side effects. This study designed to compare the efficacy of nortriptyline and citalopram in geriatric depression, Because of the importance of choosing the most appropriate medication in geriatric population. Materials and Methods:The present study was a single blind clinical trial, performed from February 2005 for a one year period. Patients age above 60 years referred to Ibne-sina hospital with the confirmed diagnosis of major depressive disorder, based on DSM-IV-TR criteria, were included in the study. These patients were randomly divided into two groups: one group (n= 37) taking citalopram 10-20 mg/day and the other group taking nortriptyline 25-150 mg/day (with the mean dose of 100 mg/day). The efficacies of medications were assessed after 8 weeks based on the change in HDRS. Finally, 72 patients completed the study and 13 patients (5 from citalopram group, 8 from nortriptyline group), for different reasons discontinued the medication. Data analyzed using descriptive statistical tests and chi square. Results:Demographic data and HDRS scores did not show statistical considerable variance in the two groups. Also, Changes in HRDS scores before the treatment and after 8 weeks were not significantly different between them. Insomnia was seen in 5 patients taking citalopram (13.4%). Three patients (8.1%) in the citalopram group and one patient (2.8%) in the nortriptyline group complained from nausea in the early treatment phase. Headache was seen in 8.1% and 2.8% in the groups taking citalopram and nortriptyline, respectively. In the patients taking nortriptyline, the most prevalent complaints were dry mouth (28.5%) and drowsiness (22.8%). Conclusion: Results showed that both drugs are efficient in the reduction of geriatric depressive symptoms and HRDS scores decrease was more than 50% in both groups. No significant difference was seen between the efficacy of two drugs and this result is consistent with the previous studies. These findings need to be confirmed with further researches.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله نغمه مخبر | n mokhber
استادیار روان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (Mashhad university of medical sciences)

علی طلایی | a talaei
استادیار روان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (Mashhad university of medical sciences)

عاطفه سلطانی فر | a soltanifar
استادیار روان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (Mashhad university of medical sciences)

نشانی اینترنتی http://mjms.mums.ac.ir/article_5564.html
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده 1
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات