این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی اصفهان، جلد ۴۳، شماره ۸۳۲، صفحات ۱۱۷۳-۱۱۸۱
عنوان فارسی تحلیل آماری میزان خستگی مزمن در مبتلایان به کووید-۱۹ شهر اصفهان
چکیده فارسی مقاله مقاله پژوهشی مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط بین ابتلا به کووید-19 و سندرم خستگی مزمن انجام شد. روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی و توصیفی- تحلیلی بر روی افراد 18 تا 60 سال بدون سابقه‌ی بیماری زمینه‌ای که طی 6 تا 12 ماه گذشته به کرونا مبتلا شده و به‌صورت سرپایی برای انجام تست PCR به مراکز منتخب کرونا در اصفهان مراجعه کرده بودند، انجام شد. معیارهای ورود شامل تأیید ابتلا با تست PCR و رضایت شرکت‌کنندگان بود. افراد با سابقه بستری یا بیماری‌های زمینه‌ای جسمی و روانی از مطالعه حذف شدند. 386 نمونه به روش تصادفی ساده از فهرست 2863 نفری سامانه جامع داده‌های کرونا مرکز منتخب انتخاب شد. برای سنجش خستگی از پرسشنامه چالدر با آلفای کرونباخ 0/91 استفاده شد که روایی و پایایی آن توسط فلاح و تقی‌زاده در ایران تأیید شده است. یافته‌ها: میانگین خستگی بیماران 29/72 (در محدوده‌ی نمره 14تا70) می‌باشد که کمتر از مقدار متوسط 42 است. بین میزان خستگی زنان و مردان و همچنین بین میانگین میزان خستگی با سن و شاخص توده‌ی بدنی تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. اما با افرایش سن، میانگین خستگی اندکی کاهش یافت. میانگین خستگی برای افراد با شاخص توده‌ی بدنی نرمال، کمی پایین‌تر از افراد با شاخص توده‌ی بدنی غیر نرمال بود. میانگین خستگی در مشاغل کم‌تحرک مانند دانشجو، بازنشسته و خانه‌دار بیشتر از کادر بیمارستان، کارمند و کارگر بود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به نظر می‌رسد، میزان خستگی مزمن 6 تا 12 ماه پس از ابتلا به کرونا در افرادی که به‌صورت سرپایی جهت انجام تست PCR مراجعه کرده بودند به طور کلی کم یا بسیار کم است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله سندرم خستگی مزمن،کووید-19،ویروس کرونا،
عنوان انگلیسی Statistical Analysis of Chronic Fatigue in COVID-19 Patients in the City of Isfahan
چکیده انگلیسی مقاله Background: This study aimed to determine the relationship between COVID-19 infection and chronic fatigue syndrome. Methods: A cross-sectional, descriptive-analytical study was conducted on individuals aged 18 to 60 without underlying medical conditions who had contracted COVID-19 within the past 6 to 12 months and had visited selected COVID-19 centers in Isfahan for outpatient PCR testing. Inclusion criteria were PCR-confirmed infection and participant consent, while those with a history of hospitalization or physical/mental comorbidities were excluded. A sample of 386 participants was randomly selected from a list of 2,863 in the comprehensive COVID-19 database. Fatigue was assessed using the Chalder Fatigue Questionnaire, which had a Cronbach's alpha of 0.91, validated by Fallah and Taghizadeh in Iran. Findings: The average fatigue score among patients was 29.72 (ranging from 14 to 70), which is lower than the midpoint threshold of 42. There was no significant difference in fatigue levels between males and females, nor in average fatigue levels with age and BMI. However, with increasing age, the mean fatigue score decreased slightly. The mean fatigue score for individuals with a normal BMI was slightly lower than for those with an abnormal BMI. Fatigue levels were higher in less active occupations such as students, retirees, and homemakers compared to hospital staff, office workers, and laborers. Conclusion: The results suggest that chronic fatigue levels 6 to 12 months post-COVID-19 infection in individuals who had outpatient PCR testing are generally low or very low.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله سندرم خستگی مزمن,کووید-19,ویروس کرونا
نویسندگان مقاله زینب جوادی سبدانی |
دانشجو، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

سید رضا اسحاقی |
استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

نصراله ایران پناه |
استاد، گروه آمار، دانشکده‌ی ریاضی و آمار، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

نشانی اینترنتی https://jims.mui.ac.ir/article_33165_8b795ff9772add7f4bc8a9fd6b1e583f.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات