این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
فیض، جلد ۲۹، شماره ۵، صفحات ۴۵۷-۴۶۸
عنوان فارسی اثرات ترکیبی تمرینات هوازی و مقاومتی با مکمل‌دهی زنجبیل بر شاخص مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به دیابت نوع دو
چکیده فارسی مقاله
زمینه و هدف: دیابت نوع دو یکی از اختلالات متابولیکی شایع در جهان است که تغییر سبک زندگی اولین توصیه درمانی به این بیماران می‌باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی تاثیر تمرینات هوازی و مقاومتی همراه با مصرف زنجبیل بر شاخص مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد.
روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی، ۶۰ مرد مبتلا به دیابت نوع دو (۴۰ تا ۶۵ ساله) به صورت تصادفی به شش گروه ده‌نفره تقسیم شدند: تمرین هوازی با مصرف زنجبیل، تمرین هوازی بدون زنجبیل، تمرین مقاومتی با زنجبیل، تمرین مقاومتی بدون زنجبیل، مصرف زنجبیل بدون تمرین، و گروه کنترل. برنامه تمرینی شامل هشت هفته تمرین هوازی (سه جلسه در هفته با شدت ۵۰-۷۰٪ ضربان قلب ذخیره) و تمرین مقاومتی (با شدت ۴۰-۴۵٪ یک تکرار بیشینه) بود. مصرف زنجبیل به صورت خوراکی و روزانه انجام شد. نمونه‌گیری خونی به صورت ناشتا ۲۴ ساعت قبل و ۴۸ ساعت پس از پایان مداخله انجام شد. متغیرهای مورد بررسی شامل گلوکز ناشتا، انسولین سرمی و شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) بود.
یافته‌ها: هشت هفته تمرینات هوازی همراه با مصرف زنجبیل (0/011=P) و همچنین هشت هفته تمرینات مقاومتی همراه با مصرف زنجبیل (0/004=P) بر شاخص مقاومت به انسولین در مردان چاق دارای دیابت نوع دو تاثیر معنی­داری داشت. هیچ تفاوت معناداری بین اثرات ترکیبی تمرین هوازی و مقاومتی با زنجبیل بر شاخص مقاومت به انسولین در مردان چاق دارای دیابت نوع دو مشاهده نشد (0/591=P).
نتیجه‌گیری: اگرچه هر دو نوع تمرین ورزشی در ترکیب با زنجبیل منجر به بهبود مقاومت به انسولین شدند، اما اثر هم‌افزایی قابل توجهی بین تمرینات ورزشی و زنجبیل مشاهده نشد. به نظر می‌رسد هر یک از این مداخلات به تنهایی می‌توانند گزینه‌های موثری در مدیریت دیابت نوع دو باشند.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله تمرین هوازی، تمرین مقاومتی، زنجبیل، مقاومت به انسولین، دیابت نوع دو
عنوان انگلیسی The combined effects of aerobic and resistance training with Ginger supplementation on the insulin resistance index in men with type 2 diabetes
چکیده انگلیسی مقاله
Background and Aim: Type 2 diabetes is a prevalent metabolic disorder worldwide, for which lifestyle modification is the primary therapeutic recommendation. This study aimed to evaluate the impact of combined aerobic and resistance training alongside ginger supplementation on the insulin resistance index in men with type 2 diabetes.
Methods: In this quasi-experimental study, 60 men with type 2 diabetes (aged 40-65 years) were randomly assigned to one of six groups (n=10 per group): aerobic training with ginger, aerobic training without ginger, resistance training with ginger, resistance training without ginger, ginger supplementation without training, and a control group. The exercise program lasted eight weeks, with aerobic training (three sessions per week at 50-70% of heart rate reserve) and resistance training (at 40-45% of one-repetition maximum). Ginger was administered orally on a daily basis. Fasting blood samples were collected 24 hours before and 48 hours after the intervention. The primary outcome measures were fasting glucose, serum insulin, and the Homeostatic Model Assessment of Insulin Resistance (HOMA-IR).
Results: Eight weeks of aerobic training combined with ginger supplementation (P=0.011), as well as eight weeks of resistance training combined with ginger supplementation (P=0.004), resulted in a significant improvement in the HOMA-IR index in obese men with type 2 diabetes. However, no statistically significant difference was observed between the combined effects of aerobic and resistance training with ginger on the HOMA-IR index (P=0.591).
Conclusion: Although both exercise modalities, when combined with ginger, led to improved insulin resistance, no significant synergistic effect was observed between the exercise training and ginger supplementation. It appears that each of these interventions alone can serve as an effective option in the management of type 2 diabetes.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Aerobic exercise, Resistance training, Ginger, Insulin resistance, Type 2 diabetes mellitus
نویسندگان مقاله روح الله رنجبر | Rohollah Ranjbar
Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

حسن درواخ | Hassan Darvakh
Faculty of Engineering, Shohadaye Hoveizeh Campus of Technology, Shahid Chamran University of Ahvaz, Dashte Azadegan, Iran
گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه شهید چمران اهواز-پردیس صنعتی شهدای هویزه، دشت آزادگان، ایران

میلاد اکرمی | Milad Akrami
Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

علی اکبر علیزاده | Aliakbar Alizadeh
Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

سعید احمدی براتی | Saied Ahmadi barati
Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

نشانی اینترنتی http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4925-1&slc_lang=fa&sid=1
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده عمومی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات