این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
پژوهش در نشخوارکنندگان، جلد ۱۳، شماره ۱، صفحات ۱۹-۳۶
عنوان فارسی اثر منابع روی بر عملکرد، گوارش پذیری و شاخص‌های آنتی اکسیدانی خون در بزهای نر مورسیا
چکیده فارسی مقاله چکیده:
سابقه و هدف:
بز به‌عنوان حیوانی چند منظوره برای اقتصاد و تأمین مواد غذایی برای جوامع شهری و روستایی حائز اهمیت می‌باشد. روی یکی از محدود کننده‌ترین مواد معدنی کم‌مصرف بوده که بایستی به‌صورت روزانه در جیره غذایی نشخوارکنندگان گنجانده شود. تحقیقات نشان‌داده‌اند که بهبود عملکرد رشد بهتری با افزودن ترکیبات آلی روی و نانو ذرات روی نسبت به سولفات روی به‌دست آمده است. مطابق با پژوهش‌های انجام شده، تغذیه منابع مختلف روی نیز سبب بهبود گوارش‌پذیری مواد مغذی می‌شوند. در پژوهش‌هایی که در آن مکمل روی به جیره‌‌های غذایی افزوده‌شده بود، وضعیت آنتی‌اکسیدانی حیوانات موردمطالعه بهبود پیدا کرد. ازآنجایی‌که منابع مختلف روی زیست‌فراهمی متفاوتی دارند و مطالعات اندکی پیرامون اثرات منابع مختلف روی بر تغییرات وزن بدن، گوارش‌پذیری مواد مغذی و وضعیت آنتی‌اکسیدانی بز انجام‌شده است، آزمایش حاضر به منظور بررسی اثر منابع روی بر عملکرد، گوارش‌پذیری و شاخص‌های آنتی‌اکسیدانی خون در بزهای نر مورسیا اجرا شد.
مواد و روش‌ها:
40 رأس بز نر مورسیا (با میانگین سنی تقریباً 5/1 سال و میانگین وزن زنده 54/1±43 کیلوگرم) در قالب طرح کاملاً تصادفی به‌ مدت 60 روز مورد آزمایش قرار گرفتند. بزها به‌طور تصادفی به 4 تیمار آزمایشی و 10 تکرار تقسیم شدند که شامل: 1) جیره ‌پایه (حاوی 95/19 میلی‌گرم در کیلوگرم روی بدون مکمل)، 2) جیره‌ پایه حاوی 32 میلی‌گرم در کیلوگرم سولفات روی، 3) جیره ‌پایه حاوی 32 میلی‌گرم در کیلوگرم روی-متیونین، 4) جیره ‌پایه حاوی 32 میلی‌گرم در کیلوگرم نانو ذرات روی بودند و دام‌ها دسترسی آزاد به آب داشتند. نمونه‌های خون در روز 60 آزمایش با استفاده از لوله‌های تحت خلأ حاوی ماده ضد انعقاد خون جمع‌آوری شدند. تجزیه شیمیایی نمونه‌های خوراک از طریق روش‌های استاندارد آزمایشگاهی برای ماده ‌خشک، خاکستر خام، پروتئین ‌خام، چربی و الیاف نامحلول در شوینده خنثی انجام شد. گوارش‌‌پذیری ظاهری مواد مغذی از طریق روش خاکستر نامحلول در اسید تعیین شدند. فعالیت آنزیم‌های پلاسمایی با استفاده از کیت‌های تجاری و از طریق دستگاه الایزا اندازه‌گیری شدند. داده‌های به‌دست‌آمده از طریق مدل آماری طرح کاملاً تصادفی و به روش آنالیز واریانس واکاوی شدند.
یافته‌ها:
در این پژوهش تغذیه انواع مکمل روی سبب بهبود میانگین افزایش وزن روزانه، میانگین خوراک مصرفی روزانه و ضریب تبدیل خوراک شد (05/0 P ≤). همچنین افزودن مکمل روی فارغ از منبع آن، سبب بهبود گوارش‌‌پذیری ظاهری پروتئین خام، ماده آلی و الیاف نامحلول شوینده خنثی شد (05/0 P ≤). غلظت پلاسمایی آنزیم‌های آلکالین فسفاتاز و سوپراکسید دیسموتاز در تیمارهای تغذیه‌شده با مکمل روی نسبت به گروه شاهد افزایش یافتند (05/0 P ≤) اما غلظت پلاسمایی مالون‌دی‌آلدئید، آسپارتات آمینوترانسفراز و آلانین آمینوترانسفراز در دام‌های تغذیه‌شده با انواع مکمل روی به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0 P ≤).
نتیجه‌گیری:
تغذیه انواع مکمل روی (آلی، غیرآلی و نانو ذرات) در شرایطی که جیره‌ غذایی قادر به تأمین مقادیر کافی از منابع روی برای حیوان نیست، سبب ایجاد اثرات مثبتی بر رشد جبرانی، بهبود ضریب تبدیل خوراک، بهبود گوارش‌‌پذیری مواد مغذی و ارتقای سیستم آنتی‌اکسیدانی بدن خواهد شد زیرا در شرایط کمبود حاشیه‌ای مواد معدنی کم‌مصرف، سازوکارهای جذبی بدن به‌منظور افزایش جذب این عناصر فعال‌تر می‌شوند و لذا احتمالاً به همین دلیل تفاوت معنی‌داری میان منابع مختلف روی در این پژوهش مشاهده نشد. بنابراین با در نظر گرفتن هزینه خوراک، تیمار تغذیه شده با سولفات روی به ویژه در شرایطی که حیوان در شرایط کمبود حاشیه‌ای روی باشد مقرون به‌صرفه می‌باشد زیرا سبب افزایش گوارش‌پذیری مواد مغذی، عملکرد تولیدی بهینه و بهبود وضعیت آنتی‌اکسیدانی مشابه با منابع گران‌قیمت استفاده شده در تیمارهای روی-متیونین و نانو ذرات روی گردید.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله بز مورسیا،روی-متیونین،سولفات روی،گوارش‌پذیری،نانو ذرات روی،
عنوان انگلیسی Effect of zinc sources on performance, digestibility and blood antioxidant indices in Murciana bucks
چکیده انگلیسی مقاله Abstract
Background and objectives: Goat as a multipurpose animal is crucial for economy and food supply for urban and rural communities. Zn is one of the most restricted trace minerals, which should be included in the diet of ruminants on a daily basis. Researches have shown that more growth performance improvement is obtained by adding organic or nanoparticles of Zn compared to ZnSO4. According to the researches, feeding different sources of Zn improves the digestibility of nutrients. In studies which Zn supplement was added to diets, the antioxidant status of the trial animals was improved. Moreover, various sources of Zn have divers’ bioavailability and few studies have been conducted on the effects of different sources of Zn on body weight change, nutrients digestibility and antioxidant status of goats, this experiment was carried out to investigate the effect of zinc sources on performance, digestibility and blood antioxidant indices in Murciana bucks.
Materials and methods: Forty Murciana bucks (with an average age of approximately 1.5 year and an average body weight of 43±1.54 kg) were applicated for sixty days in a completely randomized design model. The animals were randomly assigned into 4 experimental treatments and 10 replications, which included: 1) basal diet (containing 19.95 mg kg-1 Zn without supplementation), 2) basal diet containing 32 mg kg-1 Zn as ZnSO4, 3) basal diet containing 32 mg kg-1 Zn as ZnMet, 4) basal diet containing 32 mg kg-1 Zn as nanoparticles and livestock had free access to water. Blood samples were collected by jugular vein puncture containing anti-coagulant agent on day 60 of the experiment. Chemical analysis of feed samples was adjusted through standard laboratory methods for dry matter, ash, crude protein, ether extract, and neutral detergent fiber. Apparent digestibility of nutrients was determined through acid-insoluble ash method. The activities of plasma enzymes were measured using commercial kits and through the ELISA device. All data were analyzed through the statistical model of completely random design and by the analysis of variance method.
Results: In this research, feeding Zn supplement improved the average daily gain, average daily feed intake and feed conversion ratio (P≤ 0.05). Moreover, the administration of Zn supplement regardless of its source, improved the apparent digestibility of crude protein, organic matter and neutral detergent fiber (P≤ 0.05). The plasma concentrations of alkaline phosphatase and superoxide dismutase enzymes in the treatments fed with Zn supplements were increased compared to the control group (P≤ 0.05), but the plasma concentrations of malondialdehyde, aspartate aminotransferase and alanine aminotransferase enzymes were decreased significantly in the animals fed Zn supplements (P≤ 0.05).
Conclusion: Feeding various types of Zn supplements (organic, inorganic and nanoparticles) under marginal deficiency situations for Zn in animals, will cause positive effects on compensatory gain, improvement of feed conversion ratio, nutrients digestibility, and promotion of the antioxidant system of the body. Because in the conditions of marginal deficiency of trace minerals, the absorption mechanisms of the body become more active in order to improve the absorption of these elements, and therefore, probably for this reason, no significant difference was observed between different sources of Zn in this research. Therefore, by consideration to the cost of feed, the treatment fed ZnSO4 is cost-effective, especially when the animal is in marginal zinc deficiency condition, because it increased nutrient digestibility, optimal production performance and improved antioxidant status similar to the expensive sources used in ZnMet and Zn-nanoparticles treatments.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله بز مورسیا,روی-متیونین,سولفات روی,گوارش‌پذیری,نانو ذرات روی
نویسندگان مقاله حمیدرضا تقیان |
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

کیان صادقی |
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

نشانی اینترنتی https://ejrr.gau.ac.ir/article_7171_88e861307549e79eaec32adc9de757b6.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات