این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
پژوهش های معاصر انقلاب اسلامی، جلد ۶، شماره ۲۲، صفحات ۱۳۳-۱۶۰
عنوان فارسی پیشران‌ها و پس‌ران های حوزه علمیه در مواجهه با گفتمان انقلاب اسلامی ایران در سده اخیر با تاکید بر اندیشه اصولی و اخباری
چکیده فارسی مقاله انقلاب اسلامی ایران، پدیده‌ای عظیم در جهانی تاریک و در عصر به اصطلاح روشنفکریِ پس از رنسانس به وقوع پیوست. انقلاب اسلامی، گفتمانی نوین در عصر ظلمت، بی دینی و افیون بودن دین در برابر دو گفتمان لیبرالیسم و کمونیسم مطرح کرد. گفتمانی که هسته مرکزی آن را اسلام ناب محمدی (ص) تشکیل داده و تمام مولفه‌های این گفتمان نیز از آن نشئت گرفته است. از سوی دیگرخاستگاه این گفتمان، حوزه علمیه است که با رهبری حضرت امام خمینی (ره) به پیروزی رسید و عصری نورانی در برابر نظام اومانیستی و سکولاریستی حاکم بر جهان بوجود آورد. در این میان حوزه علمیه، نقش اساسی در شکل گیری و تحقق این گفتمان را داشته است. به طوری که‌ می‌توان ادعا کرد پیروزی اصولیون بر جریان اخباری گری، آغاز شکل‌گیری این گفتمان بوده است. اما سوالی که این مقاله را متوجه خود ساخته است، مقتضیات و موانع حوزه علمیه در مواجهه با گفتمان انقلاب اسلامی است. فرضیه نویسنده این است که گسترش اندیشه اصولی و عقل‌گرایی در حوزه، بهترین مقتضی و بازتولید اخباری گری و نص‌گرایی می‌تواند مهمترین مانع در مواجهه با این گفتمان باشد. این پژوهش از روش تحلیل گفتمان با قرائت لاکلا و موفه، برای اثبات فرضیه استفاده نموده است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Requirements and Obstacles of the Seminary in the Face of the Discourse of the Islamic Revolution of Iran in the Last Century, Emphasizing the Usuli and Akhbari Ideologies
چکیده انگلیسی مقاله The Islamic Revolution of Iran was a significant event that occurred in a dark world during the so-called age of enlightenment following the Renaissance. The revolution introduced a new discourse in an era of tyranny, atheism, and the opiate effects of religion against two major discourses: Liberalism and communism. The core of this discourse is shaped by the pure Islam of Muhammad (PBUH), and all the elements of this discourse stem from that foundation. On the other hand, the source of this discourse is the seminary, which, under the leadership of Imam Khomeini (RA), triumphed and established a luminous era against the prevailing humanistic and secular systems in the world. In this context, the seminary has played a fundamental role in the formation and realization of this discourse, to the extent that one could argue that the victory of the Usulis over the Akhbarism marked the beginning of this discourse's emergence. However, the question that this article addresses is the requirements and obstacles faced by the seminary in relation to the discourse of the Islamic Revolution. The author's hypothesis is that the expansion of Usuli thought and rationalism in the seminary represents the best condition, while the reproduction of Akhbarism and textualism could be the most significant obstacle in confronting this discourse. This research employs discourse analysis to substantiate the hypothesis
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Discourse of the Islamic Revolution,seminary,Usuli Thought,Akhbarism
نویسندگان مقاله Dawood Feizafra |
Assistant Professor, Department of Islamic Studies, Islamic Azad University, Shahr-e-Quds Branch, Tehran, IRAN

نشانی اینترنتی https://jcrir.ut.ac.ir/article_99884_490a5918dfa905cabb1125ad4086a148.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات