این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
برنامه ریزی و بودجه، جلد ۲۱، شماره ۱، صفحات ۲۳-۵۶
عنوان فارسی ارزیابی سیاستی اثر توافقات ترجیحی بر سهم بازار ایران در کشورهای طرف توافق
چکیده فارسی مقاله چکیده: توافقات ترجیحی ابتدایی‌ترین شکل پیمان‌های تجاری هستند که طی آن کشورها با تبادل لیست کالایی به یکدیگر تخفیف تعرفه‌ای اعطا می‌کنند. هر کشوری نیز تلاش می‌کند با پیشنهاد لیستی بهینه از کالاهای صادراتی خود هم سهم بازاری بیشتری در کشور مقابل کسب کند و هم‌تراز تجاری خود را بهبود بخشد. در مطالعه‌ی حاضر اثر توافقات ترجیحی ایران و پنج شریک تجاری (بوسنی، کوبا، قرقیزستان، پاکستان و تونس) بر سهم بازار ایران در این کشورها بررسی می‌شود. داده‌های مورد استفاده از پایگاه WITS استخراج شده‌اند. با استفاده از روش تفاضل سه‌گانه، روند تجاری فی‌مابین ایران و کشورهای طرف توافق، کنترل شده و سهم بازار ایران نسبت به سهم بازار کشورهای ثالث سنجیده شده است. نتایج نشان می‌دهد دو پیمان کوبا و بوسنی هیچ اثر معناداری بر سهم بازار ایران در این دو کشور نداشته‌اند. پیمان با تونس و قرقیزستان اثر منفی داشته‌اند که اولی نسبت به تمامی تصریح‌های به‌کاررفته مستحکم است. تنها پیمان با اثر مثبت، توافق ایران و پاکستان است که پس از کنترل روند تجاری و به‌خصوص در سال‌های پس از تحریم، منجر به تحکیم موقعیت کالای ایرانی نسبت به مشابه خارجی شده است، هرچند که شوک‌های تجمیعی فی‌مابین دو کشور منجر به کاهش حجم این بازار شده‌اند. ارزیابی توافقات پیشین اگرچه درمجموع منفی گزارش می‌شود، مطالعات آتی می‌توانند به این سؤال دشوار پاسخ دهند که چه روش بهینه‌ای برای انتخاب لیست کالایی طرف ایرانی وجود دارد تا با اطلاعات زمان t‌، مزیت‌های نسبی صادرکنندگان ایرانی در زمان آینده را پیش‌بینی کرده تا توافقات آتی کشورمان منجر به استحکام بازار کالای ایرانی شود و بی‌نتیجه نماند. البته گفتنی است که در اتخاذ سیاست ادامه و یا توقف توافقات ترجیحی در آینده، در کنار اثر منفی فوق، اثر برون‌ریز یادگیری برای تیم مذاکره‌کننده‌ی ایران که در سال‌های آتی وارد مذاکرات دشوار سازمان تجارت جهانی خواهند شد را نباید ازنظر دور داشت.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Evaluating the Impact of Preferential Trade Agreements on Iran’s Market Share
چکیده انگلیسی مقاله Preferential trade agreements are a limited contract in which reciprocal tariff cuts are offered. Each party selects among its own exporting goods seeking for market share maximization and improving terms of trade. This study investigates the impact of Iran’s PTAs (with Bosnia, Cuba, Kyrgyzstan, Pakistan, Tunisia). Results show that two PTAs with Cuba and Bosnia has had no impact on Iran’s market share, mainly due to the fact that these are not natural trade partners. The agreement with Kyrgyzstan and Tunisia has had a negative effect. The Pakistan-Iran PTA is the only one which causes more market share; the impact has been pronounced in 2011, when UN imposed sanctions on Iran. Results are robust to controlling aggregate shocks. Overall, based on the results of this study, Iran’s PTAs are of very limited impact. Future studies could address replacement trade policies, which effectively liberalize the export market while adding to the knowledge accumulation of Iranian trade negotiators.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله کوثر یوسفی | kowsar yousefi
institute for management and planning studies, iran.
موسسه عالی آموزش نیاوران ، ساختمان هیات علمی، اتاق ۳۰۵

فاطمه زهرا سبحانی | fatemeh zahra
institute for management and planning studies, iran.
ایران

نشانی اینترنتی http://jpbud.ir/browse.php?a_code=A-10-1072-1&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/649/article-649-335767.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده تخصصی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات