این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
رشد و یادگیری حرکتی - ورزشی، جلد ۱۶، شماره ۴، صفحات ۲۵-۳۷

عنوان فارسی اثر زمان‌بندی استفاده از خودگویی راهبردی بر عملکرد و یادگیری شوت بسکتبال در افراد نوآموز
چکیده فارسی مقاله مقدمه: هدف تحقیق حاضر بررسی اثر زمان‌بندی استفاده از خودگویی راهبردی بر عملکرد و یادگیری افراد نوآموز بود. روش پژوهش: 36 دانشجوی نوآموز در مهارت‌های بسکتبال انتخاب و به‌صورت تصادفی به سه گروه خودگویی راهبردی قبل از ارائه بازخورد، بعد از ارائه بازخورد و کنترل تقسیم شدند. در هر جلسه، 60 کوشش تمرینی از چهار نقطه از قوس بسکتبال داده شد. مربی پس از هر سه کوشش یک بازخورد درباره شیوه اجرای مهارت به نوآموزان می‌داد. در گروه تجربی اول، به نوآموزان آموزش داده شد تا از خودگویی راهبردی پس از اتمام سه کوشش تمرینی و پیش از ارائه بازخورد برای شناسایی خطا استفاده کنند؛ به گروه تجربی دوم، از نوآموزان خواسته شد که از خودگویی راهبردی پس از ارائه بازخورد برای اصلاح خطاها استفاده کنند و در گروه کنترل، تمرینات و بازخورد داده شد، اما خودگویی ارائه نشد. در نهایت، دو هفته پس از پایان مداخله آزمون یادداری برگزار شد.
یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس دوعاملی در مرحله اکتساب نشان داد که اثر اصلی جلسات (0/000=P) و گروه (0/024=P) بر عملکرد شوت بسکتبال معنی‌دار بود. همچنین، اثر تعاملی جلسات و گروه بر عملکرد شوت بسکتبال معنا‌دار بود (0/001=P). در نهایت، خودگویی پیش از ارائه بازخورد نسبت به بعد از بازخورد به بهبود یادگیری مهارت شوت بسکتبال منجر شد (0/007=P).
 نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد خودگویی راهبردی در قبل از ارائه بازخورد به‌دلیل توجه بر شناسایی خطا و استفاده از بازخورد مربی درباره نحوه اصلاح خطاها برای یادگیری پرتاب بسکتبال مفید است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله خودگویی آموزشی،خودگویی راهبردی،عملکرد،یادگیری،شوت بسکتبال،

عنوان انگلیسی The Effect of Timing the Use of Strategic Self-Talk on Performance and Learning of Basketball Shots in Novices
چکیده انگلیسی مقاله Introduction: The purpose of this research was to study the effect of timing the use of strategic self-talk on the performance and learning of novices.
Methods: 36 new students in basketball skills were selected and randomly assigned into three pre-feedback strategic self-talk, post-feedback strategic self-talk, and control groups. In each session, 60 practice trials were given from four points of the basketball arc. After every three trials, the coach gave feedback to the trainees about how to perform the skill. In the first experimental group, the novices were taught to use strategic self-talk after completing three practice trials and before providing feedback to identify errors; In the second experimental group, the novices were asked to use strategic self-talk after providing feedback to correct errors, and in the control group, both training and feedback were given, but no self-talk was provided. Finally, two weeks after the end of the intervention, a retention test was held.
Results: The two-factor analysis of variance results in the acquisition phase showed that the main effects of sessions (P=0.000), and group (P=0.024) on basketball shooting performance were significant. Also, the interactive effect of sessions and groups on basketball shooting performance was significant (P=0.001). Finally, strategic self-talk before providing feedback improved basketball shooting skill learning compared to strategic self-talk after providing feedback (P=0.007).
Conclusion: It seems that strategic self-talk before providing feedback is beneficial for learning basketball shots due to the attention to error identification and the use of the coach's feedback for error correction.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله خودگویی آموزشی,خودگویی راهبردی,عملکرد,یادگیری,شوت بسکتبال

نویسندگان مقاله امیر دانا |
دانشیار، گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

منصور خلیل زاده کوچمشکی |
گروه تربیت بدنی، واحد سلماس، دانشگاه آزاد اسلامی، سلماس، ایران.


نشانی اینترنتی https://jsmdl.ut.ac.ir/article_96527_e8f4492b3084d65ef734caa3764c52a6.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات