این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
الجمعیه الایرانیه للغه العربیه و آدابها فصلیه محکمه، جلد ۷، شماره ۲۰، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی فکاهه و طنز پردازی در آثار ابوحیان توحیدی
چکیده فارسی مقاله طنزپردازی و فکاهه، قلمرو فراخی است که گاهی پژواک دردها و دشواری‌ها و مصائب زندگی است و بی‌شک نفس در رنج و گریبان‌‌گیر حوادث، با ابزار طنز و لطیفه‌گویی، خود را از این گرداب، رهایی می‌بخشد. ابوحیان از جمله افرادی است که به واسطه طنز و لطیفه‌گویی، جان درعذاب و گرفتار خویش را با وجود بدبینی به زندگی، می‌رهاند و آسایش می‌بخشد. لطیفه‌گویی ابوحیان از زبان زنان، اغلب نابهنجار و ناپسند است؛ چرا که به علت سرکوب شدن غریزه جنسی و محروم بودن از مهر همسری و مادری، زن را تنها ابزار لذت و بهره‌مندی جنسی می‌بیند! همچنین، لطیفه‌گویی او از زبان کودکان با نوع گویش کودکانه او بسیار، قابل‌توجه است.از موارد دیگر طنزپردازی ابوحیان، شیفتگی او به نکات اخلاقی و لطیفه‌های لفظی و بازی با الفاظ است که گواهی بر هوشمندی و حاضر جوابی صاحب آن است. نوع دیگر لطیفه‌ای که ابوحیان مورد توجه قرار می‌دهد، ذکر لطایفی از زبان بخیلان و طفیلی ها و شکم‌بارگان است که در جنبه‌هایی، گوی سبقت را از پیشوای خویش، جاحظ، ربوده است. بخش واپسین لطایف ابوحیان، تهکّم و تصویر کاریکاتورگونه از افرادی همچون صاحب بن عباد و غیره است که عیوب افراد، بزرگ‌نمایی و برجسته می‌شود. این لطایف  نشان می‌دهد ابوحیان خنده را جایگزین گریه می‌کند و لطیفه‌گویی او آمیخته به نوعی تلخ‌‌کامی نهفته در زندگی اوست.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله فکاهه، تهکّم، کاریکاتور، بدبینی، خیلان،
عنوان انگلیسی الهزل فی آثار ابی حیّان التوحیدی
چکیده انگلیسی مقاله TL">إنّ الفکاهة قصة مترامیة الاطراف، ربّما جاءت صدىً لما حفّت به حیاة الانسان من آلام و محن و مصائب و لیس من شکّ فی أنّ النفس المعذّبة کثیراً ما تلتمس فی الهزل و الفکاهة ترویحاً و تنفیساً عن نفسها، فلا تکون الفکاهة بالنسبة الیها سوى منفذ للتّنفیس عن آلامها و محنها، و الفکاهة عند ابی حیّان التوحیدی لیست الّا أداة للتهرّب من الواقع الذی کان ینوء بحمله و یثقل على کاهله. إنّ جملة النّوادر التی رواها التوحیدی عن لسان النساء لا تخرج عن کونها مجموعة من الفکاهات المجونیة التی یقبحها الذّوق السّلیم و لیس سبب الإتیان بها الّا لأنّه کان مکبوت الغریزة الجنسیّة و ذلک بحکم فقره و تقشّفه الجبری و لم یکن یری فیها سوى مجرّد«موضوع جنسی» و أداة للمتعة! أمّا الفکاهات التی یرویها التوحیدی عن الأطفال و عن لسانهم فإنّها أکثر طرافة و أبعث على الضّحک؛ لأنّها تکشف لنا عن منطق الطّفولة بمفارقاته العجیبة. إنّ التوحیدی کان مولعاً بالنّکات العقلیة و النوادر اللفظیّة، خصوصاً ما کان منها شاهداً على ذکاء صاحبه و سرعة بدیهته و براعته فی الردّ. و من النّوادر التی کان یعنى به التوحیدی، ذکر فکاهات عن ألسنة البخلاء و الطفیلیین و أصحاب الشره و البطنة  الذین حکى نوادرهم مرشده، الجاحظ فی بعض ملامحه.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله الفکاهة, الهزل, ابوحیان التوحیدى
نویسندگان مقاله مهدی عابدی |


عبدالغنی ایروانی زاده |


نصرالله شاملی |


نشانی اینترنتی http://iaall.iranjournals.ir/article_822_b4d67f79e005e2ef8512019c0affa003.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/608/article-608-335128.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات