این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی اصفهان، جلد ۲۸، شماره ۱۱۹، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی بررسی تأثیر روش ضدعفونی بینی و حلق با کلرهگزیدین در پیش‌گیری از عفونت بیمارستانی بعد از اعمال جراحی قلب
چکیده فارسی مقاله مقدمه: عفونت های بیمارستانی از عوارض مهم جراحی های قلب هستند. انواع اصلی این عفونت ها، در محل عمل یا بصورت تنفسی ظاهر می شوند. میزان عفونت های محل عمل جراحی قلب از 1 تا 9 درصد و میزان عفونت های تنفسی هم تا دو برابر این دامنه گزارش شده است. در مطالعات مختلف سعی شده علاوه بر اقدامات معمول آماده سازی قبل از عمل، از روش های دیگری نیز جهت جلوگیری از عفونت های بعد از عمل استفاده شود. از جمله این روش ها استفاده از پماد با سیتراسین یا جنتامایسین موضعی، پماد موپیروسین داخل بینی و محلول کلرهگزیدین به صورت غرغره دهانی و داخل بینی بوده است. مطالعه حاضر در نظر داشت تأثیر ضد عفونی دهان و بینی با محلول کلرهگزیدین را در کاهش میزان عفونت های محل عمل و تنفسی بعد از اعمال جراحی قلب بررسی نماید. روش ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی بود که از سال 1388 تا 1389 در بخش جراحی قلب بیمارستان سینا در اصفهان انجام شد. بیمارانی که به دلایل مختلف تحت اعمال جراحی قلب باز قرار می گرفتند به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در یک گروه آماده سازی برای اطاق عمل به روش معمول صورت می گرفت و در گروه دیگر علاوه بر آن، ضدعفونی دهان و بینی با محلول کلر هگزیدین 2 دهم درصد هر 6 ساعت یک بار از یک روز قبل از عمل جراحی تا یک روز بعد از آن نیز انجام شد. هر بیمار تا یک ماه بعد از عمل از نظر بروز عفونت های بیمارستانی پی گیری می شد. یافته ها: از 180 بیماری که وارد مطالعه شدند، 88 نفر از بیماران در گروه شاهد و 92 بیمار در گروه مداخله قرار گرفتند. دامنه ی سنی بیماران از 43 سال تا 77 سال بود. میانگین سنی در گروه مداخله 8/61 سال و در گروه شاهد 5/61 سال بود که دو گروه باهم تفاوت آماری معنی داری نداشتند. تعداد کل عفونت های مشاهده شده در گروه مداخله 6 نفر (7%) شامل 2 مورد عفونت محل عمل و 4 مورد عفونت تنفسی بود. تعداد کل عفونت های مشاهده شده در گروه شاهد 13 نفر (14%) شامل 7 مورد عفونت محل عمل و 6 مورد عفونت تنفسی بود. تفاوت معنی داری در میزان عفونت های بعد از عمل در حالت استفاده یا عدم استفاده کلرهگزیدین وجود نداشت (232/0 = P). در گروه شاهد 9 مورد از عفونت ها (69%) در افراد با بیماری هایی زمینه ای به خصوص دیابت دیده شد و در گروه مداخله 4 نفر (66%) از افرادی که دچار عفونت شدند، مبتلا به ببیماری زمینه ای بودند. یک مورد فوت در گروه شاهد در بستری مجدد به علت مشکلات همودینامیک و نارسایی حاد قلب رخ داد که تب و عفونت محل زخم هم داشت. نتیجه گیری: در مطالعه ما با وجود کمتر بودن عفونت ها در گروه مداخله، تفاوت معنی داری دیده نشد. در پاره ای از مطالعات بدون در نظر گرفتن حامل بودن S. Aureus در بینی به نتیجه مشابه دست یافته اند. امادر مطالعاتی که در افراد حامل S. Aureus انجام شده، گه گاه کاهش معنی دار در عفونت های بعد از عمل یافت شده است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله مدیاستینیت، کلرهگزیدین، عفونت های بیمارستانی.
عنوان انگلیسی The Effect of Nose and Throat Disinfection Method with Chlorhexidine to Prevent from Nosocomial Infection after Heart Surgeries
چکیده انگلیسی مقاله Background: Nosocomial infections are amongst important complications of cardiac surgical operations. The principal types of these infections appear as surgical site or respiratory infections. The rate of surgical site infections after cardiac surgery has been reported between 1 and 9 percent and the rate of respiratory infections has been up to twice this range. Various studies have attempted to make use of methods to prevent post-operative infections in addition to routine measures of preparation before surgery. Topical application of bacitracin or gentamicin ointment, intranasal mupirocin ointment, oral rinse and intranasal application of chlorhexidine solution are among these methods. The current study aimed to investigate the impact of mouth and nose disinfection with chlorhexidine solution on reduction of surgical site as well as respiratory infections after cardiac surgical operations. Methods: This study was conducted in the cardiac surgery ward, Sina Hospital, Isfahan from 2009 to 2010 as a randomized clinical trial. Patients undergoing open heart surgery entered the study. Patients were randomly assigned to two groups, whereby in one group preparation for operating room was implemented by routine methods and in the other group, mouth and nose disinfection with 0.2% chlorhexidine solution was performed every 6 hours from one day before to one day after surgery, in addition to routine hospital measures. Each patient was followed for signs of infection up to one month after surgery. Finding: From 180 patients were recruited too this study, Chlorhexidine solution was used in 88 patients and 92 other patients who comprised the control group,. The age of patients ranged from 43 to 77 years. Mean age was 61.8 years in case group and 61.5 years in control group. Total number of infections in case (intervention) group was 6 (7%) including 2 surgical site infections and 4 respiratory infections. A total of 13 patients (14%) in the control group were diagnosed with infections including 7 surgical site and 6 respiratory infections. There was no statistical difference I using chlorhexidine (P = 0.232). In the case group 4 infections (66%) occurred in patients suffering from underlying diseases specially diabetes and 9 infections (69%) in the control group occurred in patients with underlying diseases. 1 patient in the control group died from acute heart failure during a second hospitalization, who also had fever and wound infection. Conclusion: Despite lower number of infections in the case (intervention) group, there was no significant difference. Some studies have attained similar results not considering nasal S. aureus carrier state. But some studies on S. aureus carrier patients have found meaningful reductions in postsurgical.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Mediastinitis, Chlorhexidine, Nosocomial infections.
نویسندگان مقاله مجتبی رستمی | mojtaba rostami
دانشیار، گروه بیماری های عفونی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (Isfahan university of medical sciences)

محسن میر محمد صادقی | mohsen mir mohammad sadeghi
استادیار، گروه جراحی قلب، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (Isfahan university of medical sciences)

امیر الهی فر | amir elahi فر
دانشجوی پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (Isfahan university of medical sciences)

مجتبی اکبری | mojtaba akbari
کارشناس پژوهشی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (Isfahan university of medical sciences)

نشانی اینترنتی http://jims.mui.ac.ir/index.php/jims/article/view/813
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/103/article-103-319027.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده مقاله پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات