این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
دوشنبه 27 مهر 1405
متین (امام خمینی و انقلاب اسلامی)
، جلد ۳، شماره ۱۳، صفحات ۲۲۹-۲۴۶
عنوان فارسی
السنه و الاجماع
چکیده فارسی مقاله
چکیده:
تعرض صاحب المقال حول السنه و الاجماع باعتبار هما دلیلین و مصدرین للتشریع ثم تعرض حول تعریف السنه و دلیلیه السنه و تقسیمها الی الخبر المتواتر و الخبر الواحد و تعریف السنه لغه و اصطلاحا ثم تعرض للاجماع: تعریف الاجماع، دلیلیه الاجماع، ادله حجیه الاجماع، أقسام الاجماع.
خلاصه ماشینی:
"لایحصل العلم للقاضی، و ما یحصل لیس أکثر من الظن، غیر أن الظن المذکور یخرج من عموم الاصل الکلی، الذی هو عدم حجیه کل ظن، و علی ضوء هذا البیان فان «الظن الحاصل» من البینه و الاقرار حجه. أما الشک بالمعنی العادی فهو الظن الذی یکون احتمال الوفاق فیه اکثر من احتمال الخلاف ـ فمثلا 75% وفاق و 25% خلاف و هنا لیس الکشف الحاصل تاما أیضا، و لکن إن أراد الشارع المقدس أن یمنح هذا الظن اعتبارا، و یعتبره حجه یقول أن الظن الحاصل من البینه أو الاقرار یعتبر کشفا تاما فی عالم الاعتبار التشریعی رغم أنه لایکون کشفا تاما تکوینا، و کما یقول المرحوم ألمیرزا النائینی ـرحمه الله علیه‌ـ، یتمم الشارع المقدس أو العقلاء، الکشف و یجعله کشفا تماما. یبدو أنه یمکن الجمع بین القولین بقولنا: لقد صرح الشیخ بأن خبر الواحد ثقه إن کان راویه امامیا و یطمأن إلی أن الخبر من الرسول الاعظم (ص) أو أحد الائمه (ع) حجه. و نحن لانقبل صغری و لاکبری هذه المسأله ـ ففی أیه مسأله غیر الضروریات (الصلاه و الصوم و الحج و غیرها) أجمعت الامه؟ و أین اتفقت الامه الاسلامیه أی جمیع المذاهب من علماء و غیرعلماء و أصحاب الحل و العقد و العوام؟ أما اذا قیل أن المراد من الامه هنا ما یقوله أهل السنه حین التمسک بالروایه هو علماء السنه الذین ان تفقوا علی أمر لایخطئوا. و هنا ینبغی القول أن الروایات التی استندوا إلیها لم تصلنا، و لذلک فاننا بالاعتماد علی أقوالهم ـ والذی هو الاجماع المحصل ـ نقطع بأن رأی المعصوم هو هذا أیضا."
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
الاجماع، اقسام الاجماع، السنه، الخبر الواحد، الخبر المتواتر، خبر الواحد، سنه، عرض،
عنوان انگلیسی
Sunnah and consensus
چکیده انگلیسی مقاله
Check it:
The author of the article discussed the Sunnah and consensus, considering that they are two proofs and sources of legislation. Then he presented the definition of the Sunnah, the evidence for the Sunnah, and its division into frequent reports, single reports, and definition. In the Sunnah, language and terminology, then it presents consensus: definition of consensus, evidence of consensus, evidence of the validity of consensus, Sections of consensus. Machine summary:
“Knowledge does not occur to the judge, and what occurs is nothing more than suspicion, except that the aforementioned suspicion departs from the generality of the universal principle, which is the lack of validity of all Suspicion, and in light of this clarification, “suspect” is part of evidence and acknowledgment is evidence. As for doubt in the ordinary sense, It is the assumption in which the probability of agreement is greater than the probability of disagreement - for example, 75% agreement and 25% disagreement, and here the resulting revelation is not complete either.But if the Holy Law wants to give consideration to this suspicion and consider it an argument, it says that the suspicion resulting from evidence or admission is considered a complete revelation in the world of legislative consideration despite It is not a complete revelation in its formation, and as the late Mirza Al-Naini says - may God have mercy on him - The holy law or the wise people complete the revelation and make it a complete revelation. It seems that it is possible to combine the two opinions by saying: The Sheikh declared that the news of a single person is trustworthy if its narrator is an Imam and he is assured that the news is from the greatest Messenger (p. Or one of the Imams (peace be upon him) as proofWe do not accept the major or minor of this issue - on what issue other than the essentials (prayer, fasting, Hajj, etc.) has the nation agreed? And where did the Islamic nation, that is, all the schools of thought, scholars, non-scholars, scholars, scholars, and commoners agree? But if it is said that what is meant by the nation here is what the Sunnis say when they adhere to the narration, it is the Sunni scholars who, if they agree on a matter, will not be mistaken. Here we must say that the narrations on which they relied have not reached us, and therefore, by relying on their statements - which is the final consensus - we are certain that the opinion of the infallible one is this as well.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
الاجماع, اقسام الاجماع, السنة, الخبر الواحد, الخبر المتواتر, خبر الواحد, سنة, عرض
نویسندگان مقاله
السید محمد الموسوی البجنوردی |
القسم الفقهو مبانی الحقوق فی معهد الدراسات و التحقیقات العالیه للامام الخمینی و الثوره الاسلامیه و استاذ فی الجامعه
نشانی اینترنتی
https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191214_2da425e022e0281b2b05f4cf174dc246.pdf
فایل مقاله
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات