این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
متین (امام خمینی و انقلاب اسلامی)، جلد ۴، شماره ۱۵ -۱۶، صفحات ۱۹۷-۲۲۲
عنوان فارسی تأویل در قرآن
چکیده فارسی مقاله چکیده: لفظ تأویل در قرآن 17 مرتبه در 15 آیه به معانی علت و غرض و بیان صور اصلی، نتیجه و عاقبت امر،‌ تعبیر خواب، حمل لفظ به معنای خلاف ظاهر و کشف غوامض و متشابهات قرآن به کار رفته است. با توجه به این آیات و با دقت نظر در موارد استعمال تأویل در هر یک، معلوم می‌شود که لفظ تأویل معانی مختلفی دارد، گرچه مآل و بازگشت همه آنها به یک حقیقت باشد. از میان این وجوه آنچه مورد اختلاف است تأویل متشابهات است که در آیه 7 سوره‌آل عمران مطرح شده است و گروهی از مفسرین «واو» در «و الراسخون فی العلم» را استیناف و گروهی عطف فرض کرده‌اند که در نتیجه دسته اول علم به تأویل متشابهات قرآن را مختص خدای تعالی دانسته و دسته دوم راسخون در علم را نیز در دانستن آن شریک دانسته اند . خلاصه ماشینی: "أدله مفسرین بر اینکه «واو» عطف نیست و استیناف است فخر رازی‌ در تفسیرش‌ بعد از بیان‌ هر دو نظر، قول‌ دوم‌ را صحیح‌ شمرده‌ است‌؛ یعنی‌ «والراسخون‌» عطف‌ نشده‌ باشد بلکه‌ کلام‌ در «الا الله " تمام شده و " واو " برای ابتداست و دلایلی برای تأکید این نظر ذکر کرده است : 1- لفظ اگر دارای یک معنای راجح باشد و دلیل قویتری دلالت کند که ان ظاهر مراد نیست و بدانیم که مراد خدای تعالی بعضی از مجازات آن حقیقت است ومجازات هم بسیار باشند و ترجیح‌ بعضی‌ از این‌ مجازات‌ بر بعض‌ دیگر فقط‌ از طریق‌ مرجحات‌ لغوی‌ ممکن‌ است‌ و مرجحات‌ لغوی‌ جز ظن‌ ضعیف‌ افاده‌ نمی‌کند و وقتی‌ یک‌ مسأله‌ قطعی‌ و یقینی‌ باشد استفاده‌ از دلایل‌ ظنی‌ ضعیف‌ جایز نیست‌ (پس‌ تأویل‌ متشابه‌ جایز نیست‌). اما محققون‌ علما به‌ یک‌ منزلت‌ میانه‌ای‌ قائل‌ شدند که‌ در آن‌ نه‌ آن چنان‌ هستند که‌ هیچ‌ از تأویل‌ قرآن‌ ندانند و نه‌ اینکه‌ به‌ آنان‌ جمیع‌ منزلت‌ علم‌ تأویل‌ اعطا شده‌ باشد، بلکه‌ می‌گویند: «ان فی‌ التأویل‌ ما یعلمه‌ العلماء و فیه‌ ما لا یعلمه‌ الا الله تعالی‌» و قول‌ راسخون‌ در علم که می‌گویند: «امنا به کل من عند ربنا» دلالت می‌کند بر تسلیم بودن آنان در آنچه نمی‌دانند از تأویل متشابه مانند: وقت‌ قیامت‌ و مانند آن‌ [رضی 1355 ج 5: 4 ـ 9]."
کلیدواژه‌های فارسی مقاله تأویل، قرآن، متشابهات، راسخون، خدا، تفسیر، علم، تأویل متشابهات، تأویل در قرآن،
عنوان انگلیسی Interpretation in the Qur'an
چکیده انگلیسی مقاله Abstract:
The word Taweel is used in the Quran 17 times in 15 verses in the meanings of cause and purpose, expressing the main forms, the result and the end of the matter, interpreting dreams, carrying the word with the meaning of the opposite of the appearance and discovering the mysteries and similes of the Quran. According to these verses and by paying close attention to the use of taweel in each one, it is clear that the word taweel has different meanings, although they all refer to the same truth. Among these aspects, what is disputed is the interpretation of the analogies, which is mentioned in the 7th verse of Surah Al-Imran, and a group of commentators have assumed that "waw" in "Wa al-Raskhoon fi al-Ilam" is an appeal and a group of inflections, and as a result, the first category of knowledge is the interpretation of the analogies. They consider the Qur'an to be exclusive to God Almighty, and the second category of Raskhun in science is also considered to be a partner in knowing it. Machine summary:
"The commentators' evidence is that "waw" is not inflected and is an appeal. Fakhr Razi, in his commentary, after expressing both opinions, considered the second sentence to be correct, that is, "walrasakhun" was not inflected, but the word ended in "Ila Allah" and "waw" "It is for the beginning and he has mentioned some reasons to emphasize this opinion: 1- If the word has a preferred meaning and a stronger reason indicates that the appearance is not the intention and we know that the intention of God Almighty is the truth of some of the punishments and the punishments are many and the preference is Some of these punishments on others are only possible through lexical preferences, and lexical preferences are only useful for weak suspicion, and when an issue is definite and certain, it is not permissible to use weak suspicion reasons (so similar interpretation is not permissible).. But the researchers of the scholars considered an intermediate status, in which they are not such that they do not know anything about the interpretation of the Qur'an, nor that they have been granted all the status of the science of interpretation, but rather they say: "In fi ta'aweel ma yalama al-ulama wa fiya ma la yalama" Except for Allah Almighty" and the saying of the righteous in knowledge that they say: "I place all my trust in the Lord" indicates their surrender in what they do not know from similar interpretations such as: the time of resurrection and the like [Razi 1355, Vol. 5: 4-9].
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله تأویل, قرآن, متشابهات, راسخون, خدا, تفسیر, علم, تأویل متشابهات, تأویل در قرآن
نویسندگان مقاله صدیقه میر شمسی |
دکترای علوم قرآن و حدیث ، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحدتهران شمال

نشانی اینترنتی https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191254_b24cb36e3dd6bae38989d391c2e962eb.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات