این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
متین (امام خمینی و انقلاب اسلامی)، جلد ۴، شماره ۱۵ -۱۶، صفحات ۷۵-۸۴
عنوان فارسی اخلاق عرفانی در مسیحیت
چکیده فارسی مقاله چکیده: حتی اگر تجربه دینی را از سنخ تجربه عرفانی ندانیم، باز عرفان به لحاظ داشتن ابعاد متعدد، همانند دین است. و یکی از ابعاد عرفان ــ در کنار بعد شعائری، بعد عقیدتی، بعد نهادی و … ــ بعد اخلاقی آن است. همچنین همانند دین، این بعد از عرفان ــ همچون سایر ابعاد آن ــ در عرفانهای مختلف، دارای تفاوتهایی است. این نوشتار، با پذیرش وجود چیزی به اسم «عرفان مسیحی»، به بررسی تاریخی بعد اخلاقی آن می‌پردازد و سنتهای مختلف اخلاقی پدیدآمده در آن را برمی‌شمارد. خلاصه ماشینی: "در نهضت اصلاحی سیسترسیان[4] در قرن دوازدهم، این سنت موجب پدید آمدن مجموعه‌ای غنی از آثاری شد که عشق عرفانی را با _______________________________ [1]. این نام به نویسنده مجموعه‌ای از آثار الهیاتی داده شد؛ تا پایان قرن نوزدهم عموما تصور بر این بود که نویسنده این آثار همان قدیس دیونوسیوس آریوپاگوسی است که به وسیله پولس حواری به مسیحیت گروید؛ اما مشخص شد که این آثار (به زبان یونانی) در اواخر قرن پنجم یا اوایل قرن ششم نوشته شده است و نویسنده آنها امروز دیونوسیوس کاذب خوانده می‌شود. انواعی از این گرایشها در عرفان اواخر قرون وسطی، با یکدیگر ترکیب یافتند، بویژه در آلمان که سنت عرفانی غنی‌ای در راینلند[3] پدید آمد که از الهیات عرفانی مایستر اکهارت که پیرو سنت دیونوسیوس کاذب بود تا ریاضت نفس هانیریش سوسو[4] (1295 ـ 1366) امتداد یافته و وارد نهضت اصلاحی اولیه گردید. اما آیا هیچ قید و قیودی برای عارف به عنوان فاعل اخلاقی وجود دارد؟ آیا ملاکهایی برای تمایز نهادن بین تجربه عرفانی حقیقی و فریبنده وجود دارد؟ اهمیت اخلاقی این پرسشها زمانی افزایش می‌یابد که فرد یا گروه از مرجعیت یک جماعت رسمی دورتر می‌شود. در قرن بیستم، سرمشق رهیافتهای فلسفی انگلیسی ـ آمریکایی به این مسأله، [کتاب] انواع تجربه دینی (1902) ویلیام جیمز[3] (1842 ـ 1910) بوده است، متأسفانه، نتیجه جیمز دایر بر اینکه تجربه عرفانی فقط برای خود عارف به لحاظ معرفتی خود ـ توجیه‌گر است، این مسأله را بدون اینکه حل کند، تکرار کرد."
کلیدواژه‌های فارسی مقاله عرفان مسیحی، تجربه عرفانی، تاریخ عرفان، اخلاق عرفانی، عرفان، دین، سنت، فلوطین، تجربه دینی، مراقبه، قدیس،
عنوان انگلیسی Mystical ethics in Christianity
چکیده انگلیسی مقاله Abstract:
Even if we don't consider religious experience to be a type of mystical experience, mysticism is similar to religion in terms of having multiple dimensions. And one of the dimensions of mysticism - along with ritual dimension, ideological dimension, institutional dimension, etc. - is its moral dimension. Also, like religion, this aspect of mysticism - like its other dimensions - has differences in different mysticisms. Accepting the existence of something called "Christian mysticism", this article deals with the historical investigation of its ethical dimension and enumerates the various ethical traditions that emerged in it .Machine summary:
"In the Cistercian reform movement[4] in the twelfth century, this tradition gave rise to a rich collection of works that equated mystical love with It was that the author of these works is Saint Dionysius of Areopagus, who was converted to Christianity by Paul the Apostle, but it was found that these works (in Greek) were written in the late fifth or early sixth century.And their author is called false Dionysius today. A variety of these tendencies were combined in the mysticism of the late Middle Ages, especially in Germany, where a rich mystical tradition emerged in the Rhineland [3], from the mystical theology of Meister Eckhart, who was a follower of the false Dionysius tradition, to the asceticism of Henrich Sousso [4] 1366-1295) extended and entered the initial reform movement. But are there any limitations for the mystic as a moral agent?Are there criteria for distinguishing between genuine and deceptive mystical experience? The moral importance of these questions increases when the individual or group moves away from the authority of an official congregation. In the 20th century, the example of English-American philosophical approaches to this problem was [the book] Varieties of Religious Experience (1902) by William James[3] (1910-1842), unfortunately, James Dyer's conclusion is that mystical experience is only for the mystic Epistemic aspect is self-justifying, he repeated this issue without solving it.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله عرفان مسیحی, تجربه عرفانی, تاریخ عرفان, اخلاق عرفانی, عرفان, دین, سنت, فلوطین, تجربة دینی, مراقبه, قدیس
نویسندگان مقاله
نشانی اینترنتی https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191246_62c1d2a1b387651584ceeecea5b3f5c7.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات