این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
دامپزشکی، جلد ۳۶، شماره ۳، صفحات ۳۶-۴۳
عنوان فارسی بررسی امکان بهره‌گیری از بیورزونانس در سنجش آلودگی به هلیکوباکترپیلوری در موش نژاد C۵۷BL/۶ در مقایسه با روش هیستوپاتولوژیک
چکیده فارسی مقاله عفونت هلیکوباکتر پیلوری شایع‌ترین بیماری معده در سراسر دنیا است. روش‌های تشخیصی تهاجمی و غیر‌تهاجمی مختلفی جهت تشخیص این باکتری مورد استفاده قرار می‌گیرد که با محدودیت‌هایی همراه هستند. پژوهش حاضر به منظور ارزیابی کارایی روش بیورزونانس در مقایسه با روش‌ تشخیصی آسیب‌شناسی بافتی، در تشخیص هلیکوباکتر پیلوری در نمونه موش‌های آلوده تجربی انجام شد. 100 سر موش نر SPF نژاد C57BL/6 وارد مطالعه شده و به دو گروه شاهد و تیمار تقسیم شدند. موش‌های گروه تیمار پس از دریافت 0.2 میلی‌لیتر NaHCO3 2 % مولار (مرک، آلمان) برای خنثی کردن اسیدیته معده، با 109 واحد پرگنه مخلوط هلیکوباکتر پیلوری (ATCC 43504) با PBS به صورت داخل معدی تلقیح شدند. موش‌ها تا 28 روز نگهداری شدند و در روزهای 0، 7، 14، 21 و 28 با استفاده از هر دو روش مورد بررسی قرار گرفتند. بیورزونانس توانست هلیکوباکتر پیلوری را در روز صفر با حساسیت 60% در موش‌ها تشخیص دهد. در روز هفتم، آسیب‌شناسی بافت در 20 درصد موش‌ها، هلیکوباکتر پیلوری را تشخیص داد. بیورزونانس تمامی موش‌های آلوده را از روز 7 تا 28 (100٪) شناسایی کرده و آسیب‌شناسی بافت همه موش‌های آلوده را فقط در روز 28 شناسایی کرد. تفاوت‌های آماری معنی‌داری بین دو روش تشخیصی در روزهای 0، 7، 14 و 21 آزمایش مشاهده شد.(05/0>P) مشخص شد که روش بیورزونانس نسبت به روش تشخیصی آسیب‌شناسی، دارای حساسیت و ویژگی بالاتری بوده و ممکن است مولفه‌های معیار طلایی را در آزمون‌های غربالگری و تشخیص هلیکوباکتر پیلوری ارائه دهد. 
کلیدواژه‌های فارسی مقاله هلیکوباکتر پیلوری، موش نژاد C57BL/6، بیورزونانس، آسیب‌شناسی بافت، SMF،
عنوان انگلیسی Investigating the possibility of using the bioresonance assay for detecting Helicobacter pylori infection in experimentally infected C57BL/6 mice model, compared with histopathological examination
چکیده انگلیسی مقاله Helicobacter pylori infection is the most common stomach disease worldwide. Various invasive and non-invasive diagnostic methods are used to detect this bacterium, associated with limitations. The present study was conducted to evaluate the efficiency of the resonance method and the use of specific modulation frequency (SMF) compared with the histopathology diagnostic method to detect Helicobacter pylori in gastric biopsy samples of experimentally infected mice. One hundred healthy male C57BL/6 mice were included in the study and divided into the control and treatment groups. Mice of the treatment group were inoculated intragastrically with 109 colony-forming units of H. pylori (ATCC 43504) mixture or PBS after treatment with 0.2 ml of 0.2 M NaHCO3 (Merck, Germany) to neutralize gastric acidity. Mice were kept up to 28 days and examined on days 0, 7, 14, 21, and 28 using Histopathology and SMF. On day 0, only SMF could detect the H. pylori in the stomach of 60% of mice. On day 7, histopathology could detect H. pylori in 20% of mice. SMF detected all infected mice from days 7 to 28 (100%). Histopathology detected all infected mice only on day 28. Statistically significant differences were found between the two diagnostic methods on days 0, 7, 14, and 21 of the experiment (P < 0.05). SMF was found to have high sensitivity and specificity for H. pylori detection in all stages of infection.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله هلیکوباکتر پیلوری, موش نژاد C57BL/6, بیورزونانس, آسیب‌شناسی بافت, SMF
نویسندگان مقاله سیده نسیبه حسینی آهار |
گروه پاتوبیولوژی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

شهاب الدین صافی |
گروه پاتوبیولوژی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

محمد نصر اله زاده ماسوله |
گروه علوم بالینی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

نشانی اینترنتی https://vj.areeo.ac.ir/article_128080_8c4eaafa75fec5b7dfa894f0e46c2172.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات