این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
متین (امام خمینی و انقلاب اسلامی)، جلد ۲۲، شماره ۸۶، صفحات ۵۳-۷۷
عنوان فارسی قانون حاکم بر وصیت در تعارض داخلی قوانین با رویکردی بر نظر امام خمینی(س)
چکیده فارسی مقاله چکیده: هم‌زیستی پیروان ادیان و مذاهب مختلف در قالب یک حکومت و بدون منازعه و همچنین قاعده فقهی «الزام»، موجب شده است درباره احوال شخصیه ایرانیان غیرشیعه، مطابق مقررات دینی و مذهبی آنان رفتار شود. با تصویب ماده‌ واحده رعایت احوال شخصیه ایرانیان غیرشیعه (مصوب 1312)، دعاوی وصیت اقلیت‌های به‌رسمیت شناخته‌شده جز در موارد مرتبط با نظم عمومی، در ذیل بند دوم ماده‌واحده، تابع قواعد و عادات مسلم متداول در مذهب متوفی است. این قاعده در دو اصل 12 و 13 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تأکید شده است. مقاله حاضر ضمن پرداختن به تعیین قانون حاکم و بررسی مبانی فقهی آن و موارد تعارض قوانین در وصیت به این پرسش پاسخ داده است که آیا شمول ماده‌واحده در وصیت به موردی که یک طرف شیعی و طرف دیگر غیرشیعی است نیز صورت می‌گیرد؟ شاید پاسخ این باشد که ظاهر عبارت «ایرانیان غیرشیعه» منصرف به موردی است که طرفین هر دو ایرانی غیرشیعه باشند و درباره موردی که یک طرف ایرانی شیعه و طرف دیگر ایرانی غیرشیعه باشد، صدق نمی‌کند؛ پس در این مورد براساس اصل، یعنی حکومت قانون مدنی عمل خواهد شد؛ درحالی‌که می‌توان گفت با استناد به قاعده الزام، قوانین دینی یا مذهبی مذکور ترجیح یا تعین می‌یابد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله کلیدواژه‌ها قانون حاکم، وصیت، تعارض داخلی قوانین، احوال شخصیه، اقلیت‌های دینی و مذهبی، قاعده الزام،
عنوان انگلیسی Law Governing Last Will in Internal Conflict of Law With an Approach based on Imam Khomeini’s Viewpoints
چکیده انگلیسی مقاله Abstract Coexistence of the followers of various religions and faiths under a single government as well as the jurisprudential rule of Ilzam (obligation) have facilitated behaving non-Shia Iranians and recognizing their personal status and capacity according to their religious rules and regulations. Upon passing the single-article bill on observing personal status and capacity of non-Shia Iranians in 1933, the lawsuits of officially recognized minorities on last wills shall be subject to rules and common law of the religion of the deceased one unless in cases related to public order, as stipulated in the second clause of the law. The rule of Ilzam has been underscored in two articles of 12 and 13 of the I. R. of Iran Constitutional Law. While studying the law governing the last will and reviewing its jurisprudential basis, this paper has presented an appropriate response to the following question: Does the single-article act include cases with Shia and non-Shia sides in the lawsuit? In response, the phrase “non-Shia Iranians” may refer to cases where lawsuit parties are both non-Shia Iranians, thus it may be inapplicable to cases where a Shia Iranian and a non-Shia Iranian are involved. Therefore, in this case judgment will be based on civil law whereas it can be claimed that by virtue of the rule of Ilzam the priority will be with the aforesaid religious laws.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله کلیدواژه‌ها قانون حاکم, وصیت, تعارض داخلی قوانین, احوال شخصیه, اقلیت‌های دینی و مذهبی, قاعدة الزام
نویسندگان مقاله عباسعلی روحانی |
استاد فقه و مبانی حقوق و اندیشة امام خمینی(س)، پژوهشکدة امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی، تهران، ایران

الهه افخمی |
دکترای فقه ومبانی حقوق و اندیشه امام خمینی(س)، پژوهشکدة امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی، تهران، ایران

نشانی اینترنتی https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_119902_00891817b9057e885828240bd66b2abe.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات