این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
نظریه های کاربردی اقتصاد، جلد ۸، شماره ۴، صفحات ۱۰۱-۱۲۶

عنوان فارسی تعیین‌کننده‌های طول دوره بیکاری در مناطق شهری و روستایی ایران؛ رویکرد ناپارامتریک
چکیده فارسی مقاله بیکاری به ‌عنوان یک مساله اقتصادی-اجتماعی همواره یکی از مهم‌ترین دغدغه‌ها در تمام کشورها به‌ویژه جوامع درحال‌توسعه بوده ‌است. در ایران نیز با توجه به روند افزایشی بیکاری به‌ویژه در میان زنان، جوانان و تحصیل‌کرده‌های دانشگاهی و مهم‌تر از آن طولانی‌تر شدن دوره بیکاری در سال‌های اخیر، این مساله اهمیت به‌سزایی یافته ‌است. در این تحقیق با استفاده از داده‌های طرح آمارگیری نیروی کار و روش تحلیل بقا، عوامل موثر بر طول دوره بیکاری در مناطق شهری و روستایی ایران در سال 1397 بررسی‌‌ شد. نتایج حاصل از برآورد به‌روش ناپارامتریک و استفاده از برآوردگر کاپلان-میر نشان ‌می‌دهد که به ‌طور کلی احتمال بقای بیکاری در مناطق شهری بیش‌تر از مناطق روستایی است. هم‌چنین زنان و جوانان از گروه‌هایی هستند که از شانس کم‌تری برای خروج از بیکاری برخوردارند و شکاف جنسیتی در مناطق روستایی از مناطق شهری بیش‌تر ‌می‌باشد. احتمال بقای بیکاری برای دارندگان مدرک کاردانی نیز کم‌تر از سایر تحصیل‌کرده‌های دانشگاهی است. هم‌چنین احتمال بقای بیکاری افراد برخوردار از بیمه بیکاری در مناطق روستایی بیش‌تر از افراد غیربرخوردار است. افرادی که تنها بیکار خانوار محسوب ‌می‌شوند شانس بیش‌تری برای خروج از بیکاری در هر دو منطقه دارند. بنا بر یافته‌های تحقیق و با توجه به بالاتر بودن احتمال بقای بیکاری در مناطق شهری و مهاجرت گسترده به شهرها در دهه‌های اخیر، اتخاذ سیاست‌هایی در جهت ایجاد توازن منطقه‌ای می‌تواند از شکاف منطقه‌ای طول دوره‌ بیکاری بکاهد. به‌علاوه، سازگاری آموزش‌های دانشگاهی متناسب با نیازهای بازار کار و کاهش سن بازنشستگی از جمله سیاست‌هایی است که می‌تواند امکان دست‌یابی جوانان به شغل را تسریع بخشد. هم‌چنین با توجه به افزایش چشم‌گیر سهم زنان در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی، اصلاح مقررات بازار کار در راستای کاهش شکاف جنسیتی در کاهش طول دوره ‌بیکاری زنان می‌تواند موثر باشد
کلیدواژه‌های فارسی مقاله طول دوره بیکاری، ایران، مدل‌های دوره‌ای، تحلیل بقا، روش ناپارامتریک،

عنوان انگلیسی Determinants of Unemployment Duration in Urban and Rural Region in Iran; A Non-Parametric Approach
چکیده انگلیسی مقاله Unemployment as a socioeconomic issue has always been one of the most important concerns in every country especially in developing ones. Regarding to the high level of unemployment particularly among women, young and higher-educated people and of course long duration of unemployment in Iran, considering unemployment duration is getting more important than before. In this paper, by using non-parametric approach in survival analysis the determinants of unemployment duration in urban and rural area in 2018. According to Kaplan-Meier estimator the probability of being unemployment in urban area is more than rural area. Women and young labor have the least chance to exit from unemployment pool. Also, gender gap in rural area is more than urban area. Among unemployed persons with university degrees, individuals having associate degree have the least unemployment survival probability. One more is that survival probability of individuals with unemployment insurance in rural area is more than without insurance. People who are the only unemployed person in their family have more chance to exit from unemployment spell. So, it seems that balanced development, consistency between university educations and labor market demands and needs, amending the rules of labor market due to reducing the gender gap and age of retirement are effective policies in order to reducing unemployment spells and its negative consequences
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله طول دوره بیکاری, ایران, مدل‌های دوره‌ای, تحلیل بقا, روش ناپارامتریک

نویسندگان مقاله محبوبه جهادی |
دانشجوی دکتری علوم اقتصادی دانشگاه مازندران

زهرا(میلا) علمی |
استاد گروه علوم اقتصادی دانشگاه مازندران


نشانی اینترنتی https://ecoj.tabrizu.ac.ir/article_14160_e0ce706b72d64b0dfbf6fbf7b96e61dc.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات