این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
رشد و یادگیری حرکتی - ورزشی، جلد ۱۴، شماره ۱، صفحات ۱۲۵-۱۴۵
عنوان فارسی تاثیر تمرینات چشم ساکن بر تصمیم‌گیری، رفتار ‌خیرگی و یادگیری مهارت سرویس تنیس
چکیده فارسی مقاله مقدمه و هدف: مطالعه حاضر با هدف ‌تاثیر تمرینات چشم ساکن بر تصمیم‌گیری، رفتار خیرگی و یادگیری مهارت سرویس تنیس انجام ‌گرفت. ‌روش: در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح پیش آزمون- پس آزمون با دوره پیگیری 14 روزه ‌انجام گرفت، 30 تنیس‌باز مرد مبتدی مجموعه خانه اصفهان با دامنه سنی 20 تا 30 به صورت در ‌دسترس انتخاب و در 2 گروه 15 نفری تمرینات چشم ساکن و کنترل قرار گرفتند. در مرحله ‌پیش آزمون شرکت‌کنندگان اقدام به اجرای 12 سرویس تنیس نمودند که رفتار خیرگی شرکت-‌کنندگان در حین عمل نیز اندازه‌گیری شد. همچنین توسط دوربین گوپرو سرویس شرکت-‌کنندگان جهت اندازه‌گیری تصمیم‌گیری ضبط گردید. علاوه بر این، عملکرد شرکت‌کنندگان نیز ‌توسط محقق ثبت گردید. سپس گروه‌ تجربی به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 30 ‌دقیقه به اجرای تمرینات مورد نظر پرداختند. در طول این دوره، گروه کنترل به اجرای فعالیت‌های ‌روزمره خود پرداختند. پس از پایان 24 جلسه تمرین مرحله پس آزمون، و دو هفته بعد از اخرین ‌جلسه مرحله یادداری همانند مرحله پیش آزمون اجرا شد. داده‌های به دست آمده توسط آزمون ‌تحلیل ورایانس با اندازه‌گیری تکراری تحلیل شد. ‌یافته‌ها: نتایج نشان داد که تمرینات چشم ساکن بر بهبود تصمیم‌گیری، افزایش طول دوره چشم ‌ساکن و افزایش عملکرد سرویس تنیس تاثیر معنی‌داری می‌باشد (05/0>‌P‌).‌نتیجه گیری: نتایج این مطالعه از فرضیه پیش‌برنامه‌ریزی مبنی بر اهمیت برنامه‌ریزی و انتخاب ‌پاسخ صحیح حمایت می‌کند.‌
کلیدواژه‌های فارسی مقاله تمرینات خیرگی،چشم ساکن،تصمیم گیری،فرضیه پیش برنامه ریزی،تنیس،
عنوان انگلیسی The Effect of Quiet Eye Training on Decision ‎Making, Gaze Behavior and Tennis Service ‎Skill Learning
چکیده انگلیسی مقاله Introduction and Purpose: the current study was to ‎examine the effect of quiet eye training on decision making, gaze behavior and ‎tennis service skill learning.‎Methods: In this semi-experimental study, which was performed with a pre-test-‎post-test design with a 14-day follow-up period, 30 novices male tennis players of ‎Isfahan House with an age range of 20 to 30 were selected and those located in ‎quiet eye training and control groups. In the pre-test phase, the participants ‎performed 12 tennis services, which also measured the participants' gaze behavior ‎during the operation. Participants' service was also recorded by GoPro camera to ‎measure decision making. In addition, participants' performance was recorded by ‎the researcher. Then, the experimental group performed the desired exercises for 8 ‎weeks, 3 sessions per week and 30 minutes per session. During this period, the ‎control group performed their daily activities. At the end of 24 practice sessions, the ‎post-test phase, and two weeks after the last session, the retention phase was ‎performed as the pre-test phase. Data were analyzed by repeated measures analysis ‎of variance.‎Results: The results showed that quiet eye training have a significant effect on ‎improving decision making, increasing the length of the quiet eye period and ‎increasing the performance of the tennis service (P < 0.05).‎Conclusion: The results of this study support the pre programming hypothesis that ‎the importance of planning and choosing the correct answer.‎
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله تمرینات خیرگی,چشم ساکن,تصمیم گیری,فرضیه پیش برنامه ریزی,تنیس
نویسندگان مقاله نیلوفر زمانی فرد |
کارشناسی ارشد، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران

داریوش خواجوی |
دانشیار، دانشکدة علوم ورزشی،دانشگاه اراک، اراک، ایران

احمد قطبی ورزنه |
دکتری تخصصی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

نشانی اینترنتی https://jsmdl.ut.ac.ir/article_87787_f411b488b2ab0efb6339770afab87b54.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات