این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
سه شنبه 14 بهمن 1404
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
، جلد ۶۵، شماره ۱، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی
مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر سبک زندگی آدلری و امیددرمانی بر انسجام روانی و خوددلسوزی در بیماران مبتلا به اسکلروزیس چندگانه شهر تهران
چکیده فارسی مقاله
چکیدهمطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر سبک زندگی آدلری و امید درمانی بر انسجام روانی و خوددلسوزی در بیماران مبتلا به اسکلروزیس چندگانه شهر تهران انجام شد. روش مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون- پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان و مردان مبتلا به اسکلروزیس چندگانه بودند که در انجمن ام اس تهران تشکیل پرونده داده بودند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 45 بیمار انتخاب شدند و به طور تصادفی و به تساوی به سه گروه امیددرمانی، درمان مبتنی بر سبک زندگی آدلری و گروه کنترل اختصاص داده شدند. ابزار جمع آوری داده ها مقیاس انسجام روانی آنتونووسکی (1993) و مقیاس خوددلسوزی نف (2003) بودند. گروه های آزمایش طی هشت جلسه دوساعته مداخله امید درمانی و مداخله سبک زندگی آدلری قرار گرفتند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد امید درمانی بر انسجام روانی و خوددلسوزی بیماران مبتلا به اسکلروزیس چندگانه موثر است (01/0 >P). درمان مبتنی بر سبک زندگی آدلری بر انسجام روانی و خوددلسوزی بیماران مبتلا به اسکلروزیس چندگانه موثر است (01/0 >P). این نتایج در دوره پیگیری حفظ شدند. به مشاوران و روان درمانگران پیشنهاد میشود که این درمانها را در درازمدت برای افزایش انسجام روانی و خوددلسوزی بیماران مبتلا به اسکلروزیس چندگانه به کارگیرند.
کلیدواژههای فارسی مقاله
سبک زندگی آدلری، امید درمانی، انسجام روانی، خوددلسوزی، اسکلروزیس چندگانه
عنوان انگلیسی
Comparison of the effectiveness of Adler-based lifestyle therapy and hope therapy on psychological cohesion and self-compassion in patients with multiple sclerosis in Tehran
چکیده انگلیسی مقاله
Introduction: This study aimed to compare the effectiveness of treatment based on Adler lifestyle and hope therapy on psychological cohesion and empathy in patients with multiple sclerosis in Tehran. The study method was quasi-experimental with pre-test and post-test-follow-up design with a control group. Materials and Methods : The statistical population of this study included all men and women with multiple sclerosis who had filed in the Tehran MS Association. Using the available sampling method, 45 patients were selected and randomly and equally divided into three groups hope therapy, Adler-based lifestyle therapy and control group. Data collection tools were Antonovsky's (1993) Mental Cohesion Scale and the Self-compassion scale Neff (2003). The experimental groups underwent eight two-hour sessions of hope therapy intervention and Adler lifestyle intervention and the control group did not receive any intervention. Results: Data analysis using multivariate analysis of covariance showed that hope therapy is effective on psychological cohesion and empathy in patients with multiple sclerosis (P < 0.01). Adler lifestyle therapy is effective on psychological cohesion and empathy in patients with multiple sclerosis (P < 0.01). These results were maintained during the follow-up period. Conclusion: Counselors and psychotherapists are advised to use these therapies in the long run to increase the psychological cohesion and empathy of patients with multiple sclerosis.
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
Adlerian lifestyle, therapeutic hope, psychological coherence, self-compassion, Multiple Sclerosis
نویسندگان مقاله
مژگان اسدی لویه | Mojgan Asadi Loyeh
Ph.D Student General Psychology ,Department of Psychology, Bandar Abbas branch, Islamic Azad University,Bandar Abbas, Iran.
دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی ،گروه روانشناسی ، واحد بندر عباس ، دانشگاه آزاد اسلامی ، بندر عباس ، ایران.
اقبال زارعی | Eghbal Zarei
Associate Professor , Department of Psychology, University of Hormozgan , Bandar Abbas, Iran. )Corresponding author(
دانشیار، گروه روانشناسی ، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران. (نویسنده مسئول)
عبدالوهاب سماوی | Abdul Vahhab Samavi
Associate Professor, Dpartment of Psychology, University of Hormozgan , Bandar Abbas, Iran.
دانشیار، گروه روانشناسی ، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
کبری حاجی علیزاده | kobra Hajializadeh
Associate Professor ,Department of Psychology, Bandar Abbas branch, Islamic Azad University,Bandar Abbas, Iran.
دانشیار،گروه روان شناسی ، واحد بندر عباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران.
نشانی اینترنتی
https://mjms.mums.ac.ir/article_20557.html
فایل مقاله
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
مقاله پژوهشی
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات