این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
نقد ادبی، جلد ۵، شماره ۲۰، صفحات ۱۹۵-۲۱۸
عنوان فارسی بررسی تطبیقی شیوۀ روایت‌گری ادبی روضه‌المجاهدین و پیرنگِ نمایشی سریال مختارنامه
چکیده فارسی مقاله مقاله حاضر سعی دارد با مقایسه الگوی داستانگویی ادبی و نمایشی روضه المجاهدین (واعظ هروی) و سریال مختارنامه (میرباقری)، مسئله اقتباس مستند از اصل یک واقعه مذهبی در تاریخ اسلام و حدود پردازش زیباشناختی آن را برای رسانههای جمعی مورد سنجش قرار دهد. ادبیات عامیانه در زبان فارسی گاه به توصیف و تشریح روایت‌های تاریخِ دین پرداخته‌ است که همین موجب شده تا روایتی داستان‌پردازانه و خیال‌آمیز از وقایع و شخصیت‌های تاریخی دین در میان عامه رواج پیدا کند. نکتۀ مهم دربارۀ این گونۀ ادبیات فارسی، درآمیختنِ روایتِ تاریخی با تخیل مولف برای رسیدن به تأثیری خاص بر مخاطب است؛ شیوه‌ای که امروزه با ظهورِ تلویزیون به نحوی متفاوت از سوی درام‌نویسان برای نمایشی کردنِ متونِ تاریخی دین اسلام مورد استفاده قرار گرفت. سریالِ مختارنامه یکی از آخرین تلاش‌ها برای استفاده از تخیل در روایتِ متنِ تاریخی است. تلاشی که نمونۀ مشابهِ آن در دوران صفویه و توسط واعظ هروی منجر به خلقِ روضه‌المجاهدین شده بود. مقایسۀ تطبیقی میانِ این دو اثر، کارکردهای خیال‌آمیز بودنِ این دو و تفاوت در نحوۀ به‌کارگیریِ تخیّل برای پرداختِ روایتِ ادبی و نمایشی از متنِ تاریخی را روشن می‌کند. نمونۀ معاصرِ مختارنامه با به کارگیری تخیل قصد دارد به یک تحلیلِ سیاسی تاریخی برسد در حالی که روایتِ واعظِ هروی بیشتر به دنبال تجسمی از یک جهان آرمانی است که ریشه در نگاهی متفاوت به هستی دارد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله مختارنامه، روضه‌المجاهدین، واعظ هروی، داوود میرباقری، پیرنگ،
عنوان انگلیسی a comparative study of the literary narrative of Rowzat-al-Mojahedin and the dramatic plot of Mokhtarnameh
چکیده انگلیسی مقاله The present article studies the reality-based adaptation of a religious event in the Islamic history through comparison between literary and daramtic narrativs in Rowzat-al-Mojahedin (by Waez Heravi) and the TV-series of Mokhtarnameh (by Mirbagheri) and its aesthetic limitations for the mass media. the popular literature in the Persian language sometimes have retold and described the religious history which has led to an imaginary fictionalized narrative to be spread among the public. The important point about this genre of the Persian Literature is the incorporation of the author's imagination with the historical narrative for the particular effect onhe audience to be reached; this is the very method today - with emersion of TV - being used by dramatisrs to dramatize the historical texts of Islam. The TV-series Mokhtarnameh is one of the latest attempts made to blend the historical text narrative with imagination; an attempt that resembles that of Heravi's during Safavid era which led to Rowzat-al-Mojahedin to be created. The comparative study between the two explains the imaginary functions in both and the different attitudes towards fictionalizing in the process of literary and dramatic narrative based upon historical text. The contemprary case of Mokhtarnameh uses the imagination to reach a political historical analysis while on the other hand Heravi's narrative portrays an ideal world rooted in a different view on the universe.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله محمد مهدی فیاضی کیا | mohammad mehdi
دانشگاه تربیت مدرس
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (Tarbiat modares university)

سید مصطفی مختاباد امرایی | seyed mostafa mokhtabad amraei
دانشیار گروه ادبیات نمایشی دانشکده هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (Tarbiat modares university)

محمد جعفر یوسفیان کناری | mohammad jafar yousefian kenari
استادیار گروه ادبیات نمایشی دانشکده هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (Tarbiat modares university)

نشانی اینترنتی http://lcq.modares.ac.ir/article_5901_3c6cacc638a7eeefbcd60f0775a8a00e.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/1292/article-1292-232036.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات