این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مهندسی عمران و محیط زیست دانشگاه تبریز، جلد ۴۴، شماره ۷۶، صفحات ۸۹-۹۷
عنوان فارسی تخصیص سرمایه‌گذاری در شبکه حمل و نقل بر مبنای قابلیت اطمینان
چکیده فارسی مقاله امدادرسانی به موقع بلافاصله پس از رخ دادن یک حادثه مانند زلزله یا سیل در یک شبکه حمل و نقلی شهری، اصلی­ترین عامل نجات آسیب­دیدگان به شمار می‌‌‏‏رود. این موضوع به حفظ مناسب عملکرد اجزای شبـکه وابسـته است. عوامل مختـلف محیـطی می‌‌‏‏توانند عملکرد شبکه حمل و نقلی را دچار اختلال نمایند. این اختلال در خدمت­دهی اجزای شبکه بروز پیدا می‌‌‏‏کند. مثلاً پلی می‌‌‏‏شکند و از شبکه خارج می‌‌‏‏شود و یا در اثر آسیب­دیدگی، دیگر نمی‌‌‏‏تواند با همه ظرفیت خود سرویس­دهی کند. در این مقاله با در نظر داشتن عملکرد احتمالی ظرفیت کمان­ها، مدلی جهت تخصیص سرمایه برای بهبود عملکرد آن­ها ارائه شده است. حل این مدل مشخص می‌‌‏‏کند کدام کمان­ها می‌‌‏‏بایست تحت سرمایه­گذاری قرار گیرند به نحوی که پس از وقوع حادثه، قابلیت اطمینان شبکه در سطح مطلوبی حفظ شود. بدین منظور، شاخص­های ارزیابی مناسب برای توصیف عملکرد شبکه انتخاب و برای برآورد کرانه بالا و پایین قابلیت اطمینان شاخص­های مورد نظر، از روش محتمل­ترین حالت اسـتفاده شده اسـت. در این شاخـص که می‏بایست معرف کیفیت سرویس­دهی شبکه باشد، قابلیت اطمینان اتصال مبدأ- مقصدها و زمان سفر کل شبکه در نظر گرفته شده است. سپس الگوریتم ژنتیک جهت حل مدل بهینه­سازی ارائه شده، مورد استفاده قرار گرفته و در نهایت مدل، در یک شبکه حمل و نقلی به کار گرفته شده است. در این مثال روش محتمل­ترین حالت با روش شبیه­سازی مونت کارلو مقایسه و در مورد دقت آن بحث شده است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Reliability Based Resource Allocation for Transportation Network
چکیده انگلیسی مقاله امدادرسانی به موقع بلافاصله پس از رخ دادن یک حادثه مانند زلزله یا سیل در یک شبکه حمل و نقلی شهری، اصلی­ترین عامل نجات آسیب­دیدگان به شمار می‌‌‏‏رود. این موضوع به حفظ مناسب عملکرد اجزای شبـکه وابسـته است. عوامل مختـلف محیـطی می‌‌‏‏توانند عملکرد شبکه حمل و نقلی را دچار اختلال نمایند. این اختلال در خدمت­دهی اجزای شبکه بروز پیدا می‌‌‏‏کند. مثلاً پلی می‌‌‏‏شکند و از شبکه خارج می‌‌‏‏شود و یا در اثر آسیب­دیدگی، دیگر نمی‌‌‏‏تواند با همه ظرفیت خود سرویس­دهی کند. در این مقاله با در نظر داشتن عملکرد احتمالی ظرفیت کمان­ها، مدلی جهت تخصیص سرمایه برای بهبود عملکرد آن­ها ارائه شده است. حل این مدل مشخص می‌‌‏‏کند کدام کمان­ها می‌‌‏‏بایست تحت سرمایه­گذاری قرار گیرند به نحوی که پس از وقوع حادثه، قابلیت اطمینان شبکه در سطح مطلوبی حفظ شود. بدین منظور، شاخص­های ارزیابی مناسب برای توصیف عملکرد شبکه انتخاب و برای برآورد کرانه بالا و پایین قابلیت اطمینان شاخص­های مورد نظر، از روش محتمل­ترین حالت اسـتفاده شده اسـت. در این شاخـص که می‏بایست معرف کیفیت سرویس­دهی شبکه باشد، قابلیت اطمینان اتصال مبدأ- مقصدها و زمان سفر کل شبکه در نظر گرفته شده است. سپس الگوریتم ژنتیک جهت حل مدل بهینه­سازی ارائه شده، مورد استفاده قرار گرفته و در نهایت مدل، در یک شبکه حمل و نقلی به کار گرفته شده است. در این مثال روش محتمل­ترین حالت با روش شبیه­سازی مونت کارلو مقایسه و در مورد دقت آن بحث شده است.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله افشین شریعت مهیمنی |
دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علم و صنعت ایران (Iran university of science and technology)

شیده احتشام راد | ehtesham rad
دانشگاه علم و صنعت ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علم و صنعت ایران (Iran university of science and technology)

محسن بابایی |
دانشگاه علم و صنعت ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علم و صنعت ایران (Iran university of science and technology)

نشانی اینترنتی http://ceej.tabrizu.ac.ir/article_3118_540.html
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/1244/article-1244-225784.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات