این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
پژوهش های معاصر انقلاب اسلامی، جلد ۱، شماره ۲، صفحات ۴۳-۵۸
عنوان فارسی رویکرد امام خمینی به مبارزه سیاسی
چکیده فارسی مقاله تحولات دنیای معاصر، خصوصا انقلابها، کودتاها و جنگها، باعث بسط نظریه های متعددی درباره نهضتهای اجتماعی شده است. یکی از شیوه های مورد استفاده در نهضتهای اجتماعی برای ایجاد تغییرات سیاسی-اجتماعی نظریه عدم خشونت است. یکی از شیوه‌های مورد استفاده جنبش های اجتماعی مبارزه خشونت پرهیز است. شیوه مبارزه خشونت پرهیز توسط جین شارپ نظریه پردازی شد. شارپ 198 شیوه‌ی کنش، اعتراض و ترغیب خشونت پرهیز را معرفی کرد. هدف این مقاله مطالعه رویکرد امام خمینی به مبارزه سیاسی بر علیه رژیم شاه می‌باشد. تمرکز این پژوهش بر مبارزات امام خمینی تا زمان پیروزی انقلاب اسلامی می باشد. پرسش اصلی این مقاله به عبارت زیر است: امام خمینی چه رویکردی در مبارزات خود بر علیه رژیم شاه اتخاذ کردند؟ فرضیه این پژوهش که با روش اسنادی مورد بررسی قرار گرفت بدین قرار است: در رویکرد امام خمینی "هدف وسیله را توجیه نمی کند" بنابراین امام در طول مبارزات خود بر علیه دیکتاتوری از "ترغیب" و "اعتراضات خشونت پرهیز" که شامل تکنیک های متعدد خشونت پرهیز است استفاده کردند. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که رویکرد امام خمینی به مبارزه رویکردی خشونت پرهیز و مبتنی بر آموزه های اسلامی بود که عمدتا با به کار گیری "ترغیب" و اعتراضات خشونت پرهیز" به هدف خود دست یافت. نتایج تحقیق همچنین نشان می‌دهد که این تکنیکها از جمله 198 تکنیک جمع آوری شده توسط شارپ می باشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Imam Khomeini’s Approach to Political Struggle
چکیده انگلیسی مقاله The developments in the contemporary world, particularly the revolutions, coups and wars, have led to development of many theories about social movements. One of the methods used in social movements to bring about sociopolitical change is nonviolence. Nonviolent method of struggle was theorized by Gene Sharp, who collected and introduced 198 methods of nonviolent actions, protest and persuasion. The present paper is an attempt to study Imam Khomeini’s approach to political struggle against the Shah’s regime. The focus of this paper is analysis of methods used by Imam Khomeini in his struggles until the victory of the Islamic Revolution. The main question of this paper is: What was Imam Khomeini’s approach to violence and nonviolence in his political struggles against the Shah’s regime? The hypothesis formulated based on the above question is as follows: In Imam Khomeini’s approach, ‘ends do not justify the means’, hence, he used many nonviolent methods and did not preach or use violence in the course of his struggles. Documental method has been employed for the purpose of this research. The Findings of this paper indicate that Imam Khomeini’s approach to political struggle was nonviolent and based on Islamic teachings, mainly employing “persuasion” and "nonviolent protests”. The findings also indicate that these techniques are among the 198 techniques collected by Gene Sharp.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله Seyed Sadrodin Moosavi Jashnni |
Department of Political Thought in Islam, Research Institute of Imam Khomeini and Islamic Revolution

Mohammad Moin Golbagh |
Department of Political Science, Faculty of Humanities, Shahed University

Fatemeh Abaee |
Instructure, Molavi Institute of Higher Education, Eyvanekey, Iran, and, PhD Student, Department of Political Thought in Islam, Research Institute of Imam Khomeini and Islamic Revolution, Tehran, Iran

نشانی اینترنتی https://jcrir.ut.ac.ir/article_74231_3d1defdb83913b7777c97c2845ca3b8b.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/2155/article-2155-2148561.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات