|
سیاست گذاری اقتصادی، جلد ۴، شماره ۷، صفحات ۳۱-۵۴
|
|
|
عنوان فارسی |
تعیین اندازه بهینه در صنایع تولیدی ایران با استفاده از روش بقا |
|
چکیده فارسی مقاله |
در ادبیات اقتصادی حداقل اندازه کارآ به میزانی از تولید اطلاق میشود که منحنی هزینه متوسط بنگاه در بلندمدت حداقل شده و این میزان با استفاده از روشهایی چون کومانور- ویلسون، هزینه یا روش میانه قابل تخمین است. در این میان، میتوان حداقل اندازه کارآ را با توجه به روند طی شده توسط بنگاههای موجود یا جدیدالورود در هر صنعت ارزیابی نمود. این نگاه در ادبیات اقتصاد صنعتی با روش بقا شناخته شده و از اینرو، این مقاله با هدف تعیین حداقل اندازه کارآ در صنایع تولیدی ایران با این روش تدوین شده است. دادههای این پژوهش ویژگی بنگاههای صنایع تولیدی در سطح کدهای دورقمی ISIC است و برای تعیین اندازه بهینه از تکنیک ماتریسهای انتقال استفاده شده است. نتایج این بررسی نشان میدهد که حداقل اندازه کارآ به شدت تحت تأثیر نوع صنعتی است که بنگاه در آن فعالیت نموده و میتوان صنایعی را نیز با بیش از یک اندازه بهینه مشاهده نمود. از نظر سیاستگذاری و بر اساس این یافتهها لازم است تا به جای معرفی یک اندازه به عنوان اندازه بهینه برای کل بنگاههای صنعتی، اندازه بهینه برای هر صنعت معرفی شود. |
|
کلیدواژههای فارسی مقاله |
|
|
عنوان انگلیسی |
|
|
چکیده انگلیسی مقاله |
|
|
کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
|
|
نویسندگان مقاله |
پرویز داودی | عضو هیأت علمی دانشکده علوم اقتصادی و سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه شهید بهشتی (Shahid beheshti university)
محمدعلی فیض پور | mohammad ali عضو هیأت علمی دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه یزد (Yazd university)
سعیده رادمنش | کارشناس ارشد برنامه ریزی سیستم های اقتصادی، دانشگاه شهید بهشتی سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه شهید بهشتی (Shahid beheshti university)
|
|
نشانی اینترنتی |
|
فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
کد مقاله (doi) |
|
زبان مقاله منتشر شده |
fa |
موضوعات مقاله منتشر شده |
|
نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|