این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
رشد و یادگیری حرکتی - ورزشی، جلد ۷، شماره ۱، صفحات ۲۱-۳۹
عنوان فارسی تأثیر افزایش وزن اندام بر بخش‌های پیش‌حرکتی و حرکتی زمان واکنش ساده و افتراقی مردان جوان و مسن
چکیده فارسی مقاله تأثیر وزن و نیرو از عوامل مهم سازماندهی و اجرای تکالیف زمان واکنش است. افراد مسن با افزایش وزن با این متغیر درگیرند. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر افزایش وزن اندام بر بخش­های پیش­حرکتی و حرکتی زمان واکنش ساده و افتراقی مردان جوان و مسن است. از آزمودنی­ها (16 نفر گروه جوان و 16 نفر گروه مسن) خواسته شد تا در پاسخ به محرک­های شنیداری (ساده و افتراقی)، حرکت فلکشن ساعد را انجام دهند. در 50 درصد از کوشش­های انجام­گرفته وزن اندام 2/1 کیلوگرم افزایش یافت و در همه کوشش­های انجام­گرفته، زمان واکنش و تنش عضلانی به‌وسیله دستگاه الکترومیوگرام ثبت شد. نتایج آزمون تحلیل نشان داد که تأثیرات اصلی هر سه فاکتور افزایش وزن اندام، افزایش تعداد محرک و سن بر بخش پیش­حرکتی معنادار است. در بخش حرکتی، اثر افزایش تعداد محرک از حالت ساده به افتراقی معنادار نبود‌ (77/0 = P). با این حال تأثیرات تعاملی بین افزایش وزن اندام و سن معنادار بود (002/0 = P). این یافته­ها بیان می­کنند عواملی که موجب تغییر در اینرسی اندام و به‌طور کلی عوامل حرکتی می­شوند، علاوه­بر درگیر کردن بخش حرکتی، همزمان بخشی از فرایندهای پیش­حرکتی را نیز تحت تأثیر قرار می­دهند.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی The Effect of Limb Weight Gain on Premotor and Motor Components of Simple and Discriminative Reaction Time in Young and Elderly Men
چکیده انگلیسی مقاله Abstract The effect of weight and force is one of the most important factors to organize and perform reaction time (RT) tasks. The elderly are involved in this variable when they gain weight. The present study was designed to examine the effect of limb weight gain on premotor and motor components of simple and discriminative reaction time in young and elderly men. Subjects (16 young and 16 elderly) were asked to perform forearm flexion in response to auditory (simple and discriminative) stimuli. The weight of the involved limb increased (1.2 kg) in 50% of trials and reaction time and muscle tension were measured by electromyogram apparatus in all trials. The results showed that the main effects of all three factors of limb weight gain, increasing number of stimuli and age on premotor component were significant. The effect of the increased number of stimuli from simple to discriminative was not significant in the motor component (P=0.77). However, the interactive effects between limb weight gain and age was significant (P=0.002). These results suggested that those variables that cause variation in limb inertia and generally motor components not only involve motor component but also influence a part of premotor processes simultaneously.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله احمد نیک روان |
دانشجوی دورۀ دکتری، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (Tehran university)

رسول حمایت طلب |
دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (Tehran university)

فضل الله باقرزاده |
دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (Tehran university)

نشانی اینترنتی http://jmlm.ut.ac.ir/article_54502_003952c66e72cf0b4000b5d10ca37387.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات