این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
رشد و یادگیری حرکتی - ورزشی، جلد ۷، شماره ۳، صفحات ۳۱۱-۳۳۱
عنوان فارسی تأثیر ترکیب‌های مختلف موسیقی و حرکات هماهنگ بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان پسر ۸ تا ۱۴ ساله کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر
چکیده فارسی مقاله در پژوهش حاضر تأثیر ترکیب‌های مختلف موسیقی و حرکات هماهنگ بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان عقب‌ماندۀ ذهنی آموزش‌پذیر بررسی شد. به این منظور 40 کودک کم‌توان ذهنی پسر 8 تا 14 ساله، به‌طور تصادفی در چهار شیوۀ تمرینی شامل حرکات هماهنگ با زمینۀ موسیقی گام ماژور (ریتم سریع)، حرکات هماهنگ با زمینۀ موسیقی گام مینور (ریتم کند)، حرکات هماهنگ بدون زمینۀ موسیقی، و بدون تمرین- بدون موسیقی (کنترل) قرار گرفتند. برای اندازه‌گیری مشکلات رفتاری، از سیاهۀ راتر- نسخۀ والدین (فرم آ) استفاده شد. پیش‌‌آزمون قبل از دورۀ پژوهش و پس‌آزمون پس از دوازده هفته تمرین ( 36 جلسه) گرفته شد. برای تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل واریانس یکراهه استفاده شد. نتایج نشان داد که شیوۀ تمرینی "حرکات هماهنگ همراه با موسیقی گام ماژور" مشکلات رفتاری کودکان را به‌طور معناداری (05/0>P) کاهش داد؛ اما شیوه‌های تمرینی "حرکات هماهنگ با زمینۀ موسیقی گام مینور" و " حرکات هماهنگ بدون زمینۀ موسیقی" کاهش معناداری در مشکلات رفتاری کودکان عقب‌ماندۀ ذهنی ایجاد نکرد. در طول دورۀ پژوهش تغییر چشمگیر در نمره‌های مشکلات رفتاری شرکت‌کنندگان گروه کنترل دیده نشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Effect of different combination of music and rhytmic movements on behavioral problems of 8-14 year old boys with mental retardation
چکیده انگلیسی مقاله The main purpose of the present study was to investigate the effect of different combinations of music and rhythmic movements on behavioral problems of children with mild mental retardation. A total of 40 children with mild mental retardation were randomly divided into 4 variations of practice including: rhythmic movement with major scale music, rhythmic movement with minor scale music, rhythmic movement with no music, and no rhythmic movement-no music (control group). Rutter inventory (Parent version) was used to evaluate behavioral problems. Pretest was taken before the intervention and post-test was taken after 12 weeks of practice (36 sessions). For data analysis, one-way analysis of variance and Tuki follow up tests were used. Results showed that behavioral problems of rhythmic movement with major scale music group were significantly decreased. It was also shown that the rhythmic movement with minor scale music and rhythmic movement with no music showed no significant decrease on behavioral problems of mentally retarded children. No considerable change was found in behavioral problems of the participants of the control group.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله مریم نظری |
کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اصفهان (Isfahan university)

احمدرضا موحدی |
دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اصفهان (Isfahan university)

شیلا صفوی همامی |
استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اصفهان (Isfahan university)

نشانی اینترنتی http://jmlm.ut.ac.ir/article_55915_b9ac958f0e6b67f47892e4899dd3fe2d.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات