این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
متین (امام خمینی و انقلاب اسلامی)، جلد ۲۰، شماره ۷۹، صفحات ۴۷-۷۰
عنوان فارسی بررسی تطبیقی مرور زمان در فقه و حقوق کیفری ایران با رویکردی به نظرات امام خمینی(س)
چکیده فارسی مقاله قاعده حقوقی مرور زمان یکی از مهمترین و اساسیترین نهادهای حقوق کیفری محسوب میشود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی مقنن آن را بهطورکلی نسخ و حذف نمود و سپس مرور زمان کیفری را با شرایطی محدود و مقید در امور کیفری در سال 1378 پذیرفت؛ و نهایتاً با تصویب قانون مجازات اسلامی سال 1392 نهاد مرور زمان را در قواعد ماهوی تصویب نمود. در این پژوهش با روش ترکیبی - توصیفی و تحلیلی و مقایسهای مشخص شد که فقهای اهل تسنن یا عامه آن را به مجازات تعزیری و حتی در برخی از فرق آن )ابوحنیفه( مرور زمان را به غیر حقالناس و قصاص، دیه و حد قذف در سایر موارد بلااشکال میداند؛ و فقهای امامیه مثل امام خمینی مرور زمان را در جرائم حدود، قصاص و دیات موردپذیرش قرار نداده است و آن را مغایر موازین شرعی میداند؛ ولی در جرائم تعزیری حاکم میتواند بنا بر مصلحتاندیشی مرور زمان را لحاظ کند
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی A Comparative Study of Lapse of Time in Fiqh, and Iran’s Penal Code with an Approach based on Imam Khomeini’s Views
چکیده انگلیسی مقاله The principle of the lapse of time is one of the most important and essential articles of the penal code. After the victory of Islamic Revolution, the legislature nullified and deleted the article. Then, the penal lapse of time was admitted again in 1999 with binding conditions in penal affairs. Finally, upon the approval of the Islamic Penal Code in 2013, the principle of the lapse of time was approved with substantive rules. This paper, carried out with a combined, descriptive, analytical and comparative method, made it clear that Sunni jurists or the general public have found no fault with discretionary punishment, and even in some of its sects (Abu Hanifa), the lapse of time shall be deemed without any problem except in right of people, blood money and punishment for attributing adultery to someone. Imamiya jurists, like Imam Khomeini, do not approve lapse of time for such crimes and punishments as lashes, blood vengeance, and blood money, ruling that it is contrary to the Sharia criteria. However, in discretionary crimes, the ruler can consider lapse of time upon reasoning through exigency or expediency.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله اکبر رجبی |
دانشجوی دوره دکتری فقه و حقوق جزا دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

اعظم مهدویپور |
استادیار گروه حقوق، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران ) نویسنده مسئول(.

محمد اسحاقی |
3. استادیار گروه الهیات (فقه و مبانی حقوق اسلامی)، دانشگاه تهران، ایران.

نشانی اینترنتی http://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_80300_ccc8f382574073aed2e465f3352146ad.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/1047/article-1047-1122105.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات